Zap Mark Rutte herinnerde ons er bij ‘Fox News’ aan dat we dankbaar en nederig moeten zijn voor de leidende rol van de Verenigde Staten in de wereld, ziet onze recensent. Ze schaamt zich dat haar blik blijft hangen bij de beelden van gebombardeerde burgers in Iran.
NAVO-topman Mark Rutte bij 'Fox News'.
Soms weet Mark Rutte dingen over mij die ik nog niet over mezelf wist. Dan zie ik hem op een maandagmiddag op Fox News namens heel Europa zijn dank betuigen aan „de lieder of de frie wurlt, pressident Donald J. Trump”, en dan denk ik: verrek. Blijkbaar ben ik Donald Trump verschrikkelijk dankbaar. U trouwens ook. Heel Europa schaart zich achter de Verenigde Staten, begreep ik van Mark Rutte, en dus ook achter „de kommender in tjief”, die u bijvoorbeeld kunt kennen uit Home Alone 2: Lost in New York (1992), The Apprentice (2004-2017) en de Epstein-files (2025-heden).
Allemaal zijn we dankbaar en nederig, érg nederig, voor de moed en verstandigheid van de Amerikanen, en op zulke momenten ben ik toch maar blij dat ik de televisie aan heb staan, want anders had ik dit dus echt niet geweten. De Fox News-presentatoren waren trouwens nog een beetje sceptisch. Sommige Europese landen waren niet overtuigend en onvoorwaardelijk genoeg geweest in hun steunbetuiging. „Kunt u de angst uitleggen van deze landen?”, vroeg een van de drie Amerikanen in de studio. Mark Rutte zat niet bij ze op de bank, hij mocht meedoen via een videoverbinding. Behalve de Fox News-studio en het hoofd van de NAVO-baas waren ook voortdurend beelden te zien uit Iran. Rook steeg op uit gehavende gebouwen en kleurde de lucht donkergrijs. In een compilatie die ’s avonds werd vertoond in Nieuws van de Dag (SBS6) zouden soortgelijke beelden muzikaal worden begeleid door een cover van een feestnummer van The Beach Boys. De oorspronkelijke tekst – ‘Barbara Ann’ – was vervangen door ‘Bomb Iran’. Hier was ik blijkbaar dankbaar voor, herinnerde ik mezelf.
„Ai totallie understent de kwestjen”, zei Mark Rutte nu in naam van ons allen. Maar Europa was echt „stepping up”. Natuurlijk had hij ook het liefst gezien dat een land als het Verenigd Koninkrijk nog net wat sneller was geweest in het beschikbaar stellen van militaire bases, „But hey!”, we moesten ons vooral focussen op het goede nieuws: net als Canada stond Europa volledig aan de kant van de Verenigde Staten. Eén voor allen en allen voor één, zei Mark Rutte. Met zo veel steun bombardeert Donald J. Trump het Midden-Oosten vast gauw de eeuwige vrede in. Thank you, daddy!
Onrustig geworden over hoe slecht ik op de hoogte bleek van mijn eigen mening, zapte ik langs alle zenders om te luisteren naar mensen die meer wisten dan ik. Overal zaten zieners in de toekomst van het Midden-Oosten te kijken. „Hoe zie jij dat?”, vroeg een presentator, en dan deelden de duiders en deskundigen hun verschillende visioenen: „Wat we zien, is …” Soms openden ze hun derde oog en keken ze diep in de ziel van Donald J. Trump. „Laten we in ieder geval ook zijn standvastigheid zien”, zei VVD-fractievoorzitter Ruben Brekelmans bij Eva (KRO-NCRV). Die zag dat de Amerikaanse president, op zijn beurt, het belang ervan inzag om het Iraanse regime „een beslissende slag” toe te brengen. Raymond Mens wist bij Nieuws van de Dag wat de president nog meer had gezien: Trump had natuurlijk (het woord „natuurlijk” valt vaak in talkshows) naar Fox News gekeken, naar onze Mark, en zo voelde ik me weer terug bij af.
„We zien hoe Golfnaties worden aangevallen door Iran”, had Mark Rutte uitgeroepen. „Onschuldige burgers, die leven in Dubai en andere trotse hoofdsteden in de regio.” En ik schaamde me dat mijn blik maar bleef hangen bij die beelden van gebombardeerde burgers in Iran, want inderdaad: we mogen Dubai niet vergeten. Snel greep ik naar mijn telefoon voor de laatste update van Gordon, die door de oorlog niet met Emirates van Australië via Dubai naar Nederland terug had kunnen vliegen en per businessclass een omweg moest maken. „I made it”, stond in zijn Instagramverhaal. Gordon is thuis. Laat ons dankbaar zijn.
Volg de laatste politieke ontwikkelingen in de VS op de voet