Als kind dreef cabaretier Isabelle Kafando haar vader tot waanzin door niet van de wc af te komen. Tegenwoordig blijft ze soms uren in de auto zitten terwijl ze al op haar bestemming is, het is haar ‘veilige cocon’. Als weekendgids deelt ze haar favorieten.
schrijft voor de Volkskrant over theater en human interest.
Leuk feitje over acteur en cabaretier Isabelle Kafando (26): ze zit graag in een stilstaande auto. Wanneer ze zonder haast haar bestemming heeft bereikt, kan ze rustig nog een paar uurtjes achter het stuur blijven zitten en voor zich uit staren. In die ‘veilige cocon’ luistert ze dan naar ‘weirde radiostations’, en zo hoorde ze een jaar geleden een man vertellen dat hij op zijn werk stiekem hondenbrokjes door de borrelnootjes mengt.
Kafando was net begonnen aan het schrijven van haar eerste solovoorstelling Rof Daaimund, en wist: die man, dat is een personage. ‘Zijn verhaal deed zoveel met me. Ten eerste: dat je dat bedenkt, en puur voor je eigen genot die brokjes daardoorheen doet. Ten tweede: dat je een radiozender hierover gaat bellen, in je eentje, zodat het tóch wordt opgemerkt. Fascinerend.’ Marco – zo noemde ze hem – is een van de liefst zeventien markante figuren die in haar anderhalf uur durende show de revue passeren.
Kafando timmert hard aan de weg als acteur en cabaretier. In 2024 werd ze mede door haar veelzijdigheid door de Volkskrant verkozen tot acteertalent van het jaar. Afgelopen jaar dook ze op in tv-programma’s als Maestro en Laughing Out Loud (‘ik was de nobody van het seizoen’), en als gastacteur in de satirische tv-serie De week van Merijn, van collegacabaretier Merijn Scholten.
Maar haar droge timing en uitbundige fantasie leerden we vooral kennen via cabaretduo Noob. Met hun absurde typetjes en grove scènes golden Kafando en Noob-collega Laura Bakker als de nieuwe grote beloften in cabaretland.
Het kwam dan ook als een verrassing dat Noob al na één voorstelling – vijf sterren in deze krant – uit elkaar ging. Van een ‘break-up’ wil Kafando echter niet spreken: ‘We begonnen op de toneelschool met Noob omdat we buiten de gebaande paden wilden treden, maar het plan was nooit een levenslang cabaretduo te worden. Omdat het succesvol was, verwachtte iedereen dat ineens van ons, maar onze wensen voor de toekomst verschilden simpelweg.’
De overgang van duo naar solo-artiest was spannend: ‘Ik had nog nooit in mijn eentje op het toneel gestaan. Ik weet nog dat ik de eerste keer een half uur van tevoren dacht: misschien vind ik dit helemaal niet leuk, misschien kan ik dit helemaal niet.’
Ook het solitaire schrijfproces vond ze niet altijd eenvoudig. ‘Als jij een kutdag hebt, komt er gewoon niets. Bij Noob gingen de scènes vaak over de dynamiek tussen twee mensen, nu gaat het bijna altijd over de binnenwereld van een personage. Daarvoor is het soms net wat dieper graven.’
Zeventien personages dus, die allemaal worden vertolkt door Kafando’s ‘allesomvattende’ alter ego Rof Daaimund (m/v/x). ‘Ik ben niet het type Claudia de Breij’, lacht Kafando. ‘Als mezelf op het podium staan en dan een show maken genaamd Nu ben ik alleen of Woeste wilde haren, nee, ik identificeer me daar totaal niet mee.’
Toch schemert er wel iets van haarzelf doorheen. ‘Daar ben ik ook eerlijk over, als je helemaal zelf een voorstelling maakt, ontkom je er niet aan dat je jezelf op een gegeven moment moet afvragen: wat zegt dit over mij? En dan zie je toch een rode draad van personages die allemaal contact proberen te maken, zich enigszins onbegrepen of eenzaam voelen.’
Tijdens het interview in het Amsterdamse Polanentheater, waar Kafando repeteert met haar regisseur Peter van de Witte, komen er nog meer leuke feitjes aan het licht over de goedlachse ‘misfit’ Kafando. Opgroeiend in Haarlem deed ze mee aan het WK robots bouwen, kon ze haar vader tot waanzin drijven door uren op het toilet te zitten en schreef ze uitgebreide parodieën op haar middelbareschooldocenten.
‘Ik zag er anders uit dan andere kinderen en deed achteraf gezien best rare dingen. Toch voelde ik me als een vis in het water. Ik snapte toen ook niet waarom andere mensen mij niet heel normaal vonden.’
Nu de première dichterbij komt, slaan de ‘hyperfocus’ en bijbehorende stress toe. ‘Het is spannend allemaal. Ik wil niet iets maken dat ‘niet slecht’ is, ik wil iets maken dat helemaal landt bij het publiek.’ Gelukkig kan ze zichzelf goed afleiden, zo blijkt wel uit haar favorieten, die soms, toegegeven, heerlijk abnormaal zijn.
‘Ik ben groot Love Island-fan. Ik heb illegale VPN’s en stiekeme abonnementen zodat ik met valse postcodes alle Love Island-seizoenen over de hele wereld kan kijken. Ik probeer nu de Zweedse Love Island te kijken, maar ik kan de goede ondertiteling niet vinden.
‘Bij Love Island stoppen ze hele sexy mensen, vijf jongens, vijf meiden, in de lelijkste villa die je kunt bedenken. En dan moeten ze de hele tijd koppels vormen, en samen slapen en challenges doen. Vervolgens komen er zogenaamde ‘bombshells’ binnen en moeten ze steeds opnieuw koppels vormen, dus iedereen gaat uiteindelijk met iedereen. Het is prachtig, want hoewel je weet dat al die mensen daar zitten voor de fame, is het format zo goed dat er soms toch echte liefde ontstaat.’
‘Ik heb nu negentien seizoenen gezien, veertig afleveringen van 45 minuten per seizoen. Dus achterlijk veel tijd heb ik erin zitten, maar het verveelt nooit. Ik zit nu diep in Love Island UK All Stars, met oude deelnemers. Het is de ultieme ontspanning.’
‘Ik was jaren met mezelf in conclaaf of ik een rijstkoker moest aanschaffen. Toen zag ik dat je een rijstkoker kunt kopen voor 30 euro, en dan heb je dus ook al best wel een goede. Ik heb die 30 euro zo vaak aan andere dingen uitgegeven, terwijl een rijstkoker echt fantastisch is.
‘Ik hou van Japanse rijst. Die moet je goed wassen en dan even laten weken en dan doet de rijstkoker de rest. Uit de rijstkoker is rijst van zichzelf gewoon al een gerecht. Als ik bijvoorbeeld een kater heb, is rijst eigenlijk het enige wat ik nodig heb. Misschien met een sausje van sjalot.’
‘Ik ben een groot Amazing Oriental-fan. Je zou denken dat elke vestiging van Amazing Oriental hetzelfde is, maar dat is dus niet zo. Sommige hebben meer ziel dan andere. Ik ging altijd naar die in Amsterdam-Noord omdat ik daar woon, maar toen was ik een jaar geleden bij die in Duivendrecht en dan voel je gewoon dat het anders is. Het assortiment is groter, de inrichting is veel handiger, de paden zijn breed. Waanzinnig.
‘Ik hou van de Chinees-Sichuanese keuken en daarvoor is de Amazing Oriental top. Ik koop altijd verse noedels, niet die uit de diepvries want die worden papperig. Chinese zwarte azijn is ondergewaardeerd, maar ik vind het fucking lekker, en het kan in elk sausje. Ik ging op een gegeven moment zelf crispy chili olie maken omdat ik daar zoveel van at, maar daar was ik vet lang mee bezig en die van de Oriental is lekkerder. Ik zit nu trouwens helemaal in het pekelen. Ingelegde bieten vind ik heerlijk. En het is een leuk cadeautje om te geven.’
‘Ik ben bezig met het schrijven van een eigen comedyserie voor de NPO. Ter inspiratie was ik op zoek naar vergelijkbare series, maar ik kon niets Nederlands vinden. Toen stuitte ik bij de BBC op Inside No.9, en de fantastische eerste aflevering Sardines.
‘Elke aflevering is een los verhaal en in die eerste aflevering volg je een Britse vriendengroep die het spelletje ‘sardines’ speelt. Ze moeten elkaar zoeken en als je iemand vindt, moet je erbij gaan staan. Ze eindigen allemaal in een kledingkast en het is zo grappig. De serie weet op het eerste gezicht doodnormale mensen helemaal te vervreemden, daar hou ik erg van.’
‘Mijn schermtijd is bizar hoog. En ik vermijd gesprekken daarover omdat ik Instagram heerlijk vind en dat eigenlijk niet wil veranderen. Ik zit diep in mijn Instagramverslaving. Ze hebben me helemaal waar ze me hebben willen. Ik heb mijn algoritme zo gefinetuned dat ik soms reels zit te kijken waar ik non-stop irritant hard om moet lachen.’
‘Ik krijg vooral mensen te zien die ongemakkelijke dingen doen. Bijvoorbeeld een promofilmpje van een toneelgroep ergens in Waddinxveen. Heel serieus en heel slecht, en daardoor dus heerlijk cringe. En dan like ik dat dus ook, zodat ik weet dat ik meer van dat ga zien. De laatste tijd krijg ik veel filmpjes van vrouwen die klagen over hun mannen. Een vriendin en ik sturen elkaar eindeloos dat soort filmpjes door.’
‘Een dagje oesters rapen is een dagje vakantie. Heerlijk met je handen in de modder, op pad over het wad. Ik hou niet eens extreem van oesters. Je mag een emmer vol meenemen, maar daar gaat het mij niet om. Ik geef ze altijd weg.
‘Ik ging laatst met een vriendin oesters rapen. Om tien uur stapten we in de auto richting Lauwersoog. Ik wist een goede slager in Friesland, dus daar reden we nog even langs. Dan nog even langs de visafslag voor een visje en iets te drinken van tevoren. Vervolgens het wad op, paar uurtjes plukken, en dan helemaal vies en modderig weer de auto in. En op de terugweg langs een pannenkoekenhuis. Ideale dag. Helemaal zin om weer te gaan.’
‘Google Maps is echt mijn hobby. Als ik me verveel ga ik op Google Maps naar bijvoorbeeld Berlijn en zoom ik in op cafés, restaurants en andere plekken die er leuk uitzien. Dan lees ik alle recensies, en als ik het nice vind, sla ik de plek op als favoriet.
‘Ik ben nog nooit in Berlijn geweest, maar als ik ga, heb ik zo’n hele lijst met dingen die ik kan gaan doen. Ik schrijf ook zelf uitgebreide Google Maps-reviews als ik ergens ben geweest.
‘Laatst kreeg ik een compliment voor mijn originele tips. Ik was in Londen bij het concert van Beyoncé in het Tottenham Hotspur-stadion en moest nog best ver lopen van het metrostation naar het stadion. In de metro kwam ik een meisje tegen dat zei: je kan wel plassen bij een klein Peruaans restaurantje waar je langskomt. Dat bleek een hartstikke leuke slagerij/restaurant te zijn, die ik later kon tippen aan een vriend. Hij was er laatst en vond het fantastisch.’
‘Hier ga ik op failliet. Het is een achterlijk duur geurtje: 275 euro voor 75 milliliter. Daar doe ik dan drie maanden mee. Ik heb geprobeerd hem na te laten maken bij zo’n mannetje dat geuren kopieert, maar het was het toch net niet. Iets minder, ja, gelaagd.
‘Creed maakte dus ook al geuren voor Napoleon en het Britse koningshuis. Maar daar gaat het niet om. Het is een heerlijke geur. Niet zo zoet, het heeft iets citrusachtigs. Wacht ik zoek het even op.’ Ze klapt haar laptop open en leest voor: ‘A zesty burst of fruit blossoms.’
‘Ik heb het ooit geroken bij de vrouw die mijn haar vlecht. Zij wilde het geheim houden en aan niemand vertellen, behalve aan mij.’ Ze pauzeert even: ‘Oepsie, haha.’
Cv Isabelle Kafando
20 juli 1999 Geboren in Haarlem.
2018-2021 Amsterdamse Toneelschool & Kleinkunstacademie.
2019 Theatervoorstelling Quake (Theater Utrecht).
2022 Cabaretdebuut met N00b, getiteld N00b speelt N00b.
2023 Theatervoorstelling Midzomernachtsdroom (Toneelgroep Oostpool).
2023 Rol in Netflix-film Crypto Boy.
2023 Rol in film Zomervacht.
2024 Uitgeroepen tot ‘talent van het jaar’ door de Volkskrant.
2025 Rol in Videoland-serie Bennie.
2026 Solodebuut Rof Daaimund.
Isabelle Kafando woont in Amsterdam.
Onze gids dit weekeinde is een rubriek in Volkskrant Magazine waarin een bekend persoon (op velerlei terreinen) uit binnen- of buitenland ons gidst langs zijn of haar favorieten.
Wilt u alle verhalen, columns en rubrieken uit het nieuwste nummer lezen? Dat kan hier.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant