Er werd al gekoerst in de Australische hitte (waar een kangoeroe zich met de wedstrijd bemoeide) en Remco Evenepoel boekte voor zijn nieuwe ploeg al zes zeges. Toch begint het wielerseizoen dit weekend pas echt. Een vooruitblik.
schrijft voor de Volkskrant over wielrennen en Formule 1.
Eens in de zoveel tijd duikt er op Instagram een fietsfilmpje op van Mathieu van der Poel, gemaakt door zijn trainingsmaat Freddy Ovett. Afgelopen dinsdag was het weer raak: een sprintende Van der Poel, ergens in de bergen rond de Costa Blanca, liet zien dat het met de vorm wel goed zit. Maar vooral het geluid was dit keer opvallend.
‘Come on, Campione! Destroy everyone! You’re dropping Van der Poel already!’
Onder de video was een audiofragment geplakt uit de Ronde van Vlaanderen van 2023. Daarin probeert de ploegleiding van UAE Team Emirates Tadej Pogacar naar de overwinning te schreeuwen, terwijl hij op de laatste hellingen Van der Poel lost.
‘Die audio... ik ben blij (bang) dat ik je motiveer voor je trainingen’, reageerde de Sloveen, die het filmpje ook had gezien.
Net zoals de afgelopen jaren zijn Van der Poel (31) en Pogacar (27) ook dit seizoen de grote favorieten in het klassieke voorjaar. De twee zullen het elkaar in elk geval tijdens Milaan-San Remo, ‘de Ronde’ en Parijs-Roubaix lastig gaan maken.
Van der Poel begint het nieuwe seizoen als achtvoudig wereldkampioen veldrijden en kan ook in Vlaanderen recordhouder worden, mocht hij daar zijn vierde zege pakken. Een vierde opeenvolgende overwinning in Parijs-Roubaix staat eveneens hoog op zijn lijstje. Vlaming Wout van Aert, zijn eeuwige rivaal, die de laatste jaren met een hoop pech en blessures kampte, hoopt nog altijd zijn eerste overwinning in een van die twee koersen te behalen.
De Nederlander voelt zich in elk geval al fit genoeg, nu hij voor het eerst met een deelname aan Omloop Het Nieuwsblad aan zijn wegseizoen begint. Op Pogacar is het nog wachten tot Strade Bianche. De wereldkampioen, die onlangs – geïnspireerd door rapper Eminem – zijn haar blondeerde, heeft dit jaar opnieuw zijn zinnen gezet op de combi van de eindzege in de Tour en de klassiekers in het voorjaar.
Vorig jaar lukte het weinigen om Pogacar van zijn plannen te weerhouden. Samen met zijn ploeg domineerde de Sloveen van februari tot oktober. UAE Team Emirates pakte in totaal 95 overwinningen, het hoogste aantal dat ooit in één seizoen door een ploeg werd behaald.
Overal waar Pogacar start, is de kans aanwezig dat hij als eerste over de finish komt. Daar lijken ze bij Visma-Lease a Bike ook rekening mee te houden, nu de Deen Jonas Vingegaard naast de Tour ook de Giro op zijn schema heeft gezet. Pogacar start niet in de Giro. Mocht het Vingegaard lukken in Italië te winnen, dan heeft hij zijn trilogie van grote rondes binnen, iets wat Pogacar nog niet op zijn palmares heeft staan.
Wanneer Taco van der Hoorn in de ontsnapping zit, herken je hem vaak al van ver. Zijn hoofd hangt laag boven zijn smalle stuur, en zijn armen en ellebogen houdt hij zo ver mogelijk naar binnen gedraaid. Alles om zijn lichaamsoppervlak zo klein mogelijk te maken, om zo min mogelijk lucht te vangen. In 2021 droeg zijn extreem aerodynamische aanpak bij aan zijn etappezege in de Giro d’Italia.
Vanaf dit jaar zal Van der Hoorn (32) in elk geval niet meer op die manier op zijn fiets kunnen zitten. De laatste jaren paste de internationale wielerunie UCI al vaker regels toe op het gebied van aerodynamica; zo mochten wielersokken niet verder komen dan halverwege de kuit. Nu ligt het meetlint opnieuw klaar, maar dan voor de sturen.
Door betere trainingsschema’s, lichtere materialen en steeds gunstigere aerodynamica blijft de snelheid in het peloton toenemen, waardoor ook de risico’s alsmaar groter worden. De UCI zegt het wielrennen veiliger te willen maken en heeft in overleg met SafeR, een nieuw internationaal veiligheidsorgaan binnen de wielersport, regels ingevoerd op het gebied van aerodynamica.
Niet alleen wordt het dragen van een tijdrithelm buiten tijdritten om verboden, ook is er besloten een minimale stuurbreedte te verplicht te stellen. Door de smalle stuurtjes zouden wielrenners de fiets niet meer goed onder controle kunnen houden. Vanaf 2026 moet een stuur minimaal 400 millimeter breed zijn. De interne breedte, de afstand tussen de remgrepen, werd aanvankelijk vastgesteld op 320 millimeter. Die norm geldt voor iedereen, ongeacht lengte, schouderbreedte of geslacht.
Dat leverde uiteraard direct commentaar op, onder meer vanuit het vrouwenpeloton. De Nieuw-Zeelandse klimmer Niamh Fisher-Black (Lidl-Trek) plaatste op Instagram een foto waarop ze met een meetlint haar schouderbreedte liet zien, zo’n 30 centimeter. De vraag was duidelijk: hoe logisch is een stuur van 40 centimeter breed voor een renster met zo’n postuur?
Vanwege de kritiek draaide de UCI één onderdeel deels terug: de minimale interne afstand werd verlaagd naar 280 millimeter – al lijkt de maatregel voor kleine renners nog altijd zijn doel voorbij te schieten. Tijdens de Tour Down Under, begin dit jaar, lieten verschillende rensters weten niet blij te zijn met de nieuwe regel, die niet alleen oneerlijk en discriminerend zou zijn, maar ook niet eens gegarandeerd zou bijdragen aan de veiligheid in het peloton.
Iedereen heeft wel wat te zeggen over de transfer van Remco Evenepoel (26) naar Red Bull-Bora-Hansgrohe. De Belg besloot, gedreven door sportieve ambities en het uitzicht op een fors hoger salaris, te vertrekken bij Soudal Quick-Step terwijl zijn contract nog doorliep. Geraint Thomas noemde het in zijn podcast Watts Occurring ‘de grootste transfer ooit’.
Oscar Onley, de jonge Schot die in de Tour verraste en vervolgens ineens op de radar van elk groot team stond, deed er zo mogelijk nog een schepje bovenop. Onley stond tot eind 2027 onder contract bij Team Picnic PostNL, maar komt dit seizoen uit voor Ineos, dat daar vermoedelijk de hoogste afkoopsom in de geschiedenis van het wielrennen voor op tafel legde. Volgens zijn oude ploeg was ‘de aanbieding zowel voor de renner als voor de ploeg te goed om te weigeren’.
Steeds vaker verbreken wielrenners hun contract om voor een andere, veelal grotere ploeg te gaan rijden. En dat gebeurt niet alleen in het mannenpeloton: Charlotte Kool vertrok vorig jaar halverwege het seizoen naar Fenix-Deceuninck en Nienke Vinke, die de witte trui veroverde in de Tour, verscheurde eveneens haar contract bij Team Picnic PostNL om bij SD Worx-Protime te tekenen. En dat allemaal zonder dat er sprake is van een officieel transfersysteem.
‘Het is een beetje ondergronds, maar er bestaat een systeem waarbij renners tegen een financiële vergoeding van het ene team naar het andere kunnen overstappen’, vertelde wielermakelaar Dries Smets aan de website Escape Collective, die onderzoek deed naar deze nieuwe ontwikkeling in het wielrennen. ‘Het is niet zoals in het voetbal, waar een duidelijk transfersysteem bestaat, maar wielrennen heeft nu zeker een transfermarkt.’
Tot voor kort was het in het wielrennen de gewoonte om contracten uit te dienen. Die duurden vaak een of twee jaar en werden daarna eventueel verlengd. De laatste jaren nam de duur van de contracten juist toe, omdat teams hoopten op die manier talenten langer aan zich te binden.
Maar nu er steeds meer geld is in de WorldTour, mede door het instappen van multinationals als Decathlon, Lidl en Red Bull, blijkt de duur van een contract verre van heilig. De combinatie van schaarste aan toptalenten en potentiële Tourwinnaars en de miljoenenbudgetten van teams leidt tot nieuwe verhoudingen. Iedereen wil zo snel mogelijk het nieuwste talent binnenhalen, en legt daar zo nodig een extreem hoog bedrag voor neer.
Waar in het mannenpeloton dit voorjaar duidelijk twee namen rood omcirkeld zijn, zijn de kanshebbers bij de vrouwen misschien nét op twee handen te tellen.
Van Lorena Wiebes, Kasia Niewiadoma en Demi Vollering tot Lotte Kopecky, Puck Pieterse, Elisa Balsamo en Marianne Vos: stuk voor stuk zijn het favorieten voor de grootste eendagskoersen. En dan ontbreekt nog de naam van Pauline Ferrand-Prévot, die onlangs haar contract met Visma-Lease a bike verlengde tot 2028, met de Olympische Spelen van Los Angeles al in het hoofd.
Potentie genoeg voor een geweldig spannend voorjaar dus, met zo veel verschillende namen. Of toch niet? Hoewel er geen individuele renners bovenuit springen, is er wel een ploeg die dat doet: SD Worx-Protime. De Nederlandse sterrenformatie wil dit jaar weer vol inzetten op klassiekers en dagsucces.
Met onder anderen Wiebes, Kopecky, Mischa Bredewold en Anna van der Breggen beschikt de ploeg opnieuw over een voorjaarsteam waar de concurrenten zenuwachtig van worden. Sprinters en puncheurs met bakken ervaring, daar moeten de andere teams maar tegen op zien te boksen.
Kopecky (30) is dit jaar misschien wel de interessante troef van SD Worx-Protime. Haar vorige seizoen was er een om snel te vergeten. Dat begon met een knieblessure in de wintervoorbereiding, gevolgd door tegenvallende resultaten in de Giro en de Tour – waarin ze met klassementsambities aan de start verscheen – en eindigde met een gebroken ruggenwervel.
Dit jaar lijkt het voor de tweevoudig wereldkampioen fysiek en mentaal weer de goede kant op te gaan. Onlangs liet Kopecky met drie gouden medailles op het EK baanwielrennen al zien dat de vorm in orde is. De Belgische besloot haar klassementsambities te laten varen en wil de komende maanden weer vol inzetten op het eendaagse werk. ‘Een volgepakt voorjaarsprogramma, precies zoals we het graag hebben’, meldde ze bij de aankondiging van haar schema.
Mocht Kopecky niet haar dag hebben, dan beschikt SD Worx-Protime ook altijd nog over Wiebes, die bij haar eerste drie koersen van dit jaar al met overmacht naar de zege sprintte. Het is de luxe van de ploeg: als plan A niet slaagt, ligt plan B klaar. En zelfs daarna zijn er nog opties.
Waarschijnlijk kan Demi Vollering met FDJ-Suez nog de meeste weerstand bieden tegen haar oude ploeg. Ze kent SD Worx-Protime van binnenuit en weet waar ze haar voormalige collega’s kan breken. Toch blijft Vollerings hoofddoel de Tour en zal ze daarom in het voorjaar minder wedstrijden rijden. Al is het zeker dat ze tijdens de Ronde van Vlaanderen in topvorm aan de start zal staan.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant