In zijn eerste televisieserie pakt gelauwerd filmregisseur Wong Kar-wai uit met duizelingwekkende beelden van economisch boomend China. Maar wat wil hij eigenlijk vertellen?
Het was lang wachten op Wong Kar-wai’s Blossoms Shanghai. Al in 2013 benaderde hij schrijver Jin Yucheng voor de rechten van diens een half jaar eerder verschenen boek Blossoms. Vervolgens werkte hij jaren aan een script en werd voor de opnames een straat in Shanghai tot in detail nagebouwd in een studio. In 2023 verscheen de dertigdelige serie in China. Het Westen moest langer wachten, maar nu is het dan zover: drie maanden op rij komen er telkens tien afleveringen beschikbaar op streamingdienst Mubi.
Het heeft wel iets toepasselijks, lang wachten op een werk van Wong, de man die smachten tot hogere kunst verhief in films als In the Mood for Love (2000), Days of Being Wild (1990) en Chungking Express (1994). Maar Blossoms Shanghai is een ander verhaal.
Allereerst is het Wongs eerste televisieserie. Die speelt zich af aan het begin van de jaren negentig rond één straat in Shanghai. De heropening van de beurs in deze grootste stad van China is een van de stappen op het pad van economische hervormingen die het land doorvoert na de dood van Mao Zedong. In de jaren die de serie beslaat groeit de economie explosief en probeert iedereen daar zijn graantje van mee te pikken.
Zo ook de ambitieuze Ah Bao (Hu Ge), die onder begeleiding van de illustere zakenman Uncle Ye opklimt in de lokale zakenwereld. ‘Je stijl is je kostuum’, legt Ye uit aan Bao wanneer hij een perfect gesneden pak krijgt aangemeten. ‘En je kostuum is je theater.’ Groeiende rijkdom betekent ook dat die rijkdom geëtaleerd moet worden, soms zelfs voordat die rijkdom vergaard is.
Blossoms Shanghai ziet er prachtig uit, maar zeker in de eerste afleveringen is het lastig grip krijgen op de over elkaar heen buitelende verhaallijnen en personages. De enorme dialoogdichtheid maakt dat je constant je aandacht aan het verdelen bent tussen de ondertiteling en de soms duizelingwekkende beelden. Spiegels, ramen, glazen en kroonluchters breken het licht en de kleuren tot caleidoscopische shots. Wong strooit kwistig met slow motions, toch gaat alles te snel.
Wong Kar-wai maakte naam met films waarin weinig wordt gesproken en vooral veel in stilte wordt verlangd. In Blossoms Shanghai wordt juist vrijwel doorlopend gepraat in dat gebeurt grotendeels in eenzelfde tempo, zonder hiërarchie, zonder duidelijke emotionele spanningsboog. Een sterke hoofdrolspeler zou een anker kunnen zijn, maar Hu Ge is daarvoor te weinig charismatisch. De gebeurtenissen worden daardoor steeds meer een stroom beelden zonder impact, zonder contouren. Er gebeurt heel veel en tegelijk vraag je je af wat deze serie nou echt wil vertellen.
Het is lastig om die vraag te beantwoorden op basis van de twaalf afleveringen die beschikbaar waren voor deze recensie. Ergens refereert Bao aan de economische boom als een bubbel. Ook de serie zelf voelt als een bubbel. Eentje die overdondert met zijn visuele stijl, die deels ook verhult dat de sets en setting eigenlijk vrij benauwend zijn. Met elke aflevering groeit het verlangen dat die bubbel een keer barst, dat Wong in vorm of vertelling iets openbreekt. Maar om te zien of dat ook gebeurt, moeten we nog wat langer wachten.
Op zoek naar meer bingemateriaal?
Op volkskrant.nl/series vind je al onze serie-recensies, handig doorzoekbaar op genre, aanbieder en aantal sterren.
★★★☆☆
Drama
Dertigdelige serie gebaseerd op de roman Blossoms van Jin Yucheng
Met Hu Ge, Ma Yili, Tiffany Tang
Te zien op Mubi.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant