Daniëlle van de Donk voelde het vuur voor het Nederlands elftal wel, maar twijfelde over haar toekomst als international. Ze besloot door te gaan nadat fysieke klachten waren verdwenen en ze door bondscoach Arjan Veurink was overtuigd.
Van de Donk kreeg enkele weken geleden het gevoel dat ze door wilde als international, toen ze eindelijk weer op het trainingsveld stond van haar club London City Lionesses. "Ik voelde me eindelijk weer happy op het veld. Ik dacht: dit kan ik niet opgeven."
In de maanden ervoor had ze amper gras aangeraakt. De 34-jarige Van de Donk liep al snel na het EK in Zwitserland een zware knieblessure op en stond maandenlang aan de kant. Daardoor ontbrak ze ook bij het Nederlands elftal, dat onder Veurink aan een nieuwe periode was begonnen.
Van de Donk had het fysiek en mentaal zwaar. "Ik wilde door, maar de vraag was of mijn lichaam het nog aankon. Ik had veel pijn", zegt ze woensdag op de KNVB Campus in Zeist.
In die periode zorgde Veurink ervoor dat Van de Donk tóch geïnteresseerd bleef in Oranje. "Arjan was zo lief om me elke keer te bellen. Op een gegeven moment begon ik het toch wel echt te missen. Ik vond het toch te mooi om te stoppen."
Die gedachte had Van de Donk ruim een jaar geleden niet. Ze vertelde toen dat het EK van 2025 haar laatste eindtoernooi zou worden. Die woorden herhaalde ze na het eindtoernooi in Zwitserland. Ze zei dat ze er op een volgend toernooi niet meer bij zou zijn.
Toch noemt ze het onwaar dat ze er niets meer voor voelde om voor Oranje te spelen. "Jullie, de media, vragen aan de oudjes of we niet moeten stoppen. Dat vuurtje is nooit weggeweest. Het moest alleen weer worden aangewakkerd."
Daarbij speelde eergevoel een rol. Het desastreus verlopen EK was bepaald niet het gedroomde einde bij Oranje. "Ik dacht dat het een mooi toernooi zou zijn om af te sluiten. Uiteindelijk was dat het niet."
Bovendien deed Veurink er alles aan om Van de Donk betrokken te houden, hoewel ze de interlandperiodes in oktober en november had gemist. "Het lag ook aan hoe graag de nieuwe coach me zou willen hebben. Arjan heeft veel moeite gedaan en dat waardeer ik enorm."
Van de Donk sprak bewust niet te veel over haar interlandtoekomst met haar "beste maatjes" en mede-internationals Victoria Pelova en Dominique Janssen. "Vrienden willen je er altijd bij hebben", zegt ze lachend. "Dat is niet het beste advies. Het gaat erom dat je het zelf echt wil."
En wel tot en met het WK van volgend jaar. Dat was bij een terugkeer in Oranje een nadrukkelijke voorwaarde van Veurink, die alleen wil werken met spelers die in Brazilië aan de aftrap kunnen verschijnen. "Voor mij staat die deur open. Maar het is aan de bondscoach", zegt Van de Donk lachend.
Veurink selecteerde al nadrukkelijk door bij het Nederlands elftal. Ook omdat Van de Donks generatiegenoten Renate Jansen en Sherida Spitse hun interlandloopbaan na het afgelopen EK beëindigden, al dan niet op aanraden van Veurink.
De bondscoach bevestigt dat hij heeft overwogen Van de Donk niet te selecteren, omdat ze 35 jaar is op het WK van volgend jaar. "Maar kwaliteit is leidend", zegt Veurink.
"Als je ervan overtuigd bent dat iemand kwaliteit kan brengen, doet leeftijd er niet toe. Daniëlle kan een bijdrage hebben, zowel in de basis als vanaf de bank. Dat zag ik direct al bij invalbeurten. Wij zijn van mening dat Daniëlle het nog kan."
Dat geloof kreeg de middenvelder zelf de laatste tijd ook weer bij London City Lionesses, hoewel ze bij haar club nog geen enkele keer negentig minuten heeft gespeeld. "Ik heb nog dingen in me die ik nog in Oranje wil doen en wil laten zien", zegt ze. "Ik ben hier nog niet klaar."
Source: Nu.nl sport