Paarden kunnen met hun gehinnik verschillende boodschappen overbrengen.
Valt er nog wat te ontdekken aan een dier dat al duizenden jaren met de mens samenleeft? Jazeker, schrijft een internationale groep biologen deze maand in Current Biology. De ontdekking gaat over het bijzondere geluid dat paarden maken wanneer ze hinniken: dan fluiten ze met hun strottenhoofd en gebruiken tegelijk hun stembanden zoals mensen doen wanneer ze zingen. Het resultaat is een combinatiegeluid met een lage en een hoge component. Met een grondtoon van respectievelijk 200 en 1.000 hertz is het een grom en een piep tegelijk.
Hoe paarden die piep konden voortbrengen, was voorheen onduidelijk. Maar de onderzoekers legden het geheim snel bloot toen ze in een serie zes strottenhoofden van overleden paarden aan blaastesten onderwierpen. Ze lieten er eerst lucht doorstromen en vervolgens heliumgas. Dat verhoogde onmiddellijk de frequentie van het geluid, een overtuigend bewijs dat het een fluittoon moest zijn.
Hinniken met de hoge tonen komt voor bij przewalskipaarden, maar ontbreekt bij zebra’s en ezels, merken de onderzoekers op. Ze denken dat het hinniken geëvolueerd is om tegelijkertijd verschillende boodschappen te kunnen overbrengen. De lage grom communiceert boodschappen aan soortgenoten (en mensen) in de buurt, terwijl de piep verder draagt.
Op de hoogte van kleine ontdekkingen, wilde theorieën, onverwachte inzichten en alles daar tussenin