De lezersbrieven! Over opvallend taalgebruik, mensen waarmee je de oorlog kan winnen, een kosten-batenanalyse, kinderen plagen, chips, chantage en onze beste vrienden.
Afgelopen donderdag kwam een advies van de Wetenschappelijke Klimaatraad (WKR) uit. Hierin worden aanbevelingen gedaan voor effectiever en structureler gedragsbeleid gericht op duurzaam en adaptatiegedrag. Het rapport wordt in de intro van het artikel van de Volkskrant hierover ‘opvallend pinnig’ genoemd. Ik vraag me af waarom voor deze omschrijving gekozen is.
Voor een wetenschappelijk onderbouwd advies dat klimaatvriendelijk en duurzaam gedrag hoognodig noemt, zou het woord ‘urgent’ passender zijn. Een subjectieve term als ‘pinnig’ is een beschrijving die niet strookt met de objectiviteit van dit rapport en wekt de indruk dat het advies wordt afgedaan als klimaatdrammerij.
De term wordt daarnaast opvallend vaak gebruikt in relatie tot vrouwen: ‘een pinnige schooljuffrouw’ of ‘pinnige echtgenote’. Zou de woordkeuze te maken hebben met het feit dat de commissie verantwoordelijk voor dit rapport uit twee vrouwen bestaat? Woorden doen ertoe, zeker als het over het klimaat en vrouwen gaat. Ik hoop dat de Volkskrant voortaan neutralere omschrijvingen hanteert.
Willemijn Vermeer, Amsterdam
Briefschrijver Franck Verhoeks schrijft dat wij in het Westen spreken over ‘onze waarden’. Ik denk niet dat wat wij bespreken voor de gewone Oekraïner relevant is. Het land heeft vier jaar oorlog niet dankzij onze woorden overleefd, maar door de wil van de mensen dáár om te vechten. Van de kritische eerste dagen, tot de slopende winters die volgden. Dat daar ook cynici zijn, die moe en boos zijn, is begrijpelijk. Maar als de meerderheid niet in vrijheid bleef geloven, was de oorlog al lang verloren.
Kevin Appelman, Nieuwegein
Ik ben het volmondig eens met de column van Sander Schimmelpenninck. En ja, hoe vlugger de BBB verder verschrompelt, hoe beter voor boer én burger. Het volledige antwoord van Van der Plas op de vraag waarom ze haar plannen niet liet doorrekenen, was echter dat het CPB dan ‘zou gaan uitrekenen wat het allemaal kost, en niet wat het opbrengt’. Dat laatste werd helaas door hoongelach overstemd. Terwijl juist die toevoeging de Kamer een unieke kans bood om de bal terug te kaatsen.
Inderdaad, Caroline, laten we het eens hebben over hoe veel extensivering van de landbouw, halvering van de veestapel, het aan banden leggen van landbouwgif en het treffen van broodnodige klimaatmaatregelen het (platte)land opleveren, in plaats van enkel naar het kostenplaatje te kijken.
Marlene Mooy, Den Haag
De Provinciale Staten van Friesland hebben besloten dat het Fries voortaan verplicht moet worden op de scholen, omdat anders de Friese taal dreigt te verdwijnen. Vanaf het moment dat de verre voorouders van de mens begonnen te praten, zijn er zeker honderdduizenden talen geweest. Ze kwamen op, evolueerden en verdwenen weer. Waarom de jeugd van Friesland plagen met een extra vak, waar de jeugd in de rest van het land niet mee gehinderd wordt? Pogingen een taal te behouden, zijn achterhoedegevechten; evolutie kun je niet tegenhouden.
Toen Erik Hulzebosch een paar decennia geleden favoriet werd verklaard voor de Elfstedentocht, bleek hij bijna hetzelfde dialect te spreken als dat wat ik kende van mijn ouders. Fijn vond ik, want zo vaak hoorde je dat niet meer. Als je Hulzebosch nu hoort spreken, blijkt zijn taal al een behoorlijk eind opgeschoven te zijn naar het ABN. Je houdt het niet tegen.
Marie Boschman, Utrecht
‘Chips-mokkel’, stond er in de krant. Mijn fantasie sloeg meteen toe. Dat het uiteindelijk om chipsmokkel ging, en een afbreekteken niet goed stond, doet niet ter zake. Dank!
Rob Zoomer, Arnhem
Hongarije heeft iets minder dan 10 miljoen inwoners. Dat is, grof geschat, de helft van het aantal Nederlanders en 1/35ste deel van de EU. Let wel, dat is 2,8 procent. De EU laat zich dus door 2,8 procent van haar bevolking chanteren om de oorlog aan onze grens, de grens met Rusland, te frustreren!
Chantage is andere koek dan het vetorecht. Tijd dat we onszelf serieus nemen. Hup, gewoon uitgeven dat geld en Oekraïne helpen om er bovenop te komen en democratie te laten zegevieren en alle mensen in de EU te laten leven in harmonie.
Fred van de Biezen, Den Haag
Als paraveterinair in opleiding doet het mij goed om te zien dat er afgelopen dagen wel twee artikelen over gezondheidsproblemen bij doorgefokte honden in de Volkskrant stonden. Wel vond ik het teleurstellend dat het vooral over kortsnuiten ging. Uit ervaring in de kliniek weet ik dat dit maar het topje van de ijsberg is.
Minstens de helft van de patiënten in de dierenkliniek is daar vanwege een rasgebonden probleem, waarvan sommige een stuk minder zichtbaar (en hoorbaar) zijn dan een te korte snuit. Zo hebben de sint-bernardshonden die Jean-Pierre Geelen noemt een verhoogde kans op 22 erfelijke aandoeningen waaronder maagtorsie, epilepsie en hartfalen.
In de praktijk zien we helaas dat veel eigenaren niet op de hoogte zijn van deze risico’s, tot ze met een lijdend dier en torenhoge rekening bij de dierenarts zitten. Zelf ben ik hier ook ingetrapt. Pas tijdens mijn opleiding kwam ik erachter dat mijn hond een losse knieschijf heeft, verhoogde kans op koppijn door haar kleine maat, en dat ik elke dag haar gebit hoor te poetsen om tandproblemen te voorkomen.
Er komt steeds meer aandacht voor de problemen die wij voor onze ‘beste vrienden’ hebben gecreëerd, en hun verzorging. Ik hoop dat deze trend doorzet, zodat alle toekomstige honden- (en katten!)eigenaren weten hoe ze een zo gezond mogelijk dier nemen. Ik wil optimistisch blijven. Helaas niet altijd makkelijk, als een eigenaar in de praktijk zijn dier het schattigste wezen ooit kroont, terwijl dat dier door die kenmerken amper kan zien, horen, ademen plassen, lopen, zitten of liggen.
Lex van der Vrande, Boxtel
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant