Toen de invloedrijke kliek die zedendelinquent Jeffrey Epstein uit de wind hield, gewoon zijn gang kon blijven gaan, ging bij de Amerikaanse journalist Julie K. Brown een belletje rinkelen. ‘Ik geloof absoluut niet dat hij zelfmoord heeft gepleegd’, zei ze vorige week.
is media- en cultuurredacteur van de Volkskrant.
In ‘geen miljoen jaar’ had Julie K. Brown dit scenario voor mogelijk gehouden: Andrew Mountbatten-Windsor, ex-prins van het Brits koningshuis en voormalig Hertog van York, die wordt meegenomen in een politiebusje op verdenking van ‘wangedrag in een openbaar ambt’, voortvloeiend uit zijn dubieuze contact met de inmiddels overleden miljonair en zedendeliquent Jeffrey Epstein.
Dat schreef de Amerikaanse journalist vorige week zelf op haar Substack-pagina. Julie K. Brown (64) is degene die in 2018 met een reeks onderzoeksartikelen voor haar werkgever The Miami Herald onthulde hoe Epstein jarenlang juridisch de dans had kunnen ontspringen voor het seksueel misbruiken van talloze kwetsbare, minderjarige meisjes.
‘Dit verhaal is groter dan politiek’, voegde Brown er aan toe. ‘Dit is een wereldwijd schandaal met verregaande implicaties.’
Heel lang leek het erop dat alleen Epstein, die in 2019 onder verdachte omstandigheden zelfmoord pleegde in zijn cel, een prijs zou betalen voor zijn gedrag. De invloedrijke mensen met wie hij innig contact had en die hem van juridisch en pr-advies voorzagen, leken ongemoeid verder te kunnen.
Totdat vorig jaar het Amerikaanse ministerie van Justitie door het Congres onder druk werd gezet om de Epstein-files – een enorme bulk aan emails, foto’s en video’s van Epstein – vrij te geven. Druppelsgewijs werden de contouren zichtbaar van een uitgebreid en corrupt netwerk rondom Epstein.
Met name in Engeland zijn de gevolgen van de ontsloten Epstein-files niet mis. Naast Andrew Mountbatten-Windsor is ook voormalig toppoliticus van de Labour party Peter Mandelson onderwerp van politieonderzoek. Mandelson, die vorig jaar september werd ontslagen als Brits ambassadeur in de Verenigde Staten vanwege onthullingen over zijn nauwe banden met Epstein, wordt ervan verdacht dat hij overheidsinformatie deelde met de overleden miljonair.
Het eerste artikel dat Julie K. Brown schreef over de Epstein-zaak verscheen eind november 2018. Het stuk opent met een scène op ‘een benauwde ochtend in oktober 2007’ in het restaurant van een Mariott-hotel in West Palm Beach, een tropische kustplaats in Florida.
Daar heeft Alexander Acosta, toenmalig officier van Justitie in Florida, een afspraak met een advocaat om een ongewone deal te bespreken. De advocaat vertegenwoordigt een cliënt die een levenslange gevangenisstraf boven het hoofd hangt vanwege de verdenking tientallen minderjarige meisjes seksueel te hebben misbruikt.
Acosta stelt een ongekende ‘sweetheart deal’ voor: als de cliënt bekent dat hij in het geval van twee meisjes prostitutie heeft uitgelokt, hoeft hij slechts dertien maanden de cel in. Dan ook worden mogelijke mede-verdachten ongemoeid gelaten, en mag hij tijdens zijn detentie 12 uur per dag buiten de gevangenis doorbrengen. De naam van de cliënt: Jeffrey Epstein.
Over Epstein, die in 2006 voor het eerst was gearresteerd op verdenking van seksueel misbruik, waren al eerder verhalen verschenen. Het waren vooral smeuiige uitweidingen over zijn rijkdom, zijn privé-eiland, zijn invloedrijke vrienden. Zelden werd dieper gegraven in de aard van zijn misdaden en de relatief lichte straf waarmee hij wegkwam.
Brown besloot zich in deze geschiedenis te verdiepen toen Acosta het in 2017 tot minister van Werkgelegenheid schopte in de eerste regering van Trump. Tot haar verbijstering werd Acosta door niemand in het politiek establishment geconfronteerd met de ‘sweetheart deal’ die hij jaren eerder met Epstein had gesloten.
Ze werkte soms tot in de nachtelijke uren aan haar onderzoek, nam duizenden documenten door en wist oud-slachtoffers via social media op te sporen. Op die manier construeerde ze een ontluisterend beeld van een seksueel ontspoorde miljonair die nietsontziend te werk ging bij het groomen van jonge, kwetsbare meisjes, en daar mee wist weg te komen met hulp van invloedrijke vrienden.
De sympathie van Brown lag ferm bij de slachtoffers, vaak meisjes met een getroebleerde achtergrond, die met intimidatie het zwijgen werden opgelegd. Brown, zelf dochter van een financieel worstelende en alleenstaande moeder, hielp hen een stem te geven.
In 2019 leek het netwerk rondom Epstein als een kaartenhuis in elkaar te zullen storten. Acosta trad terug als minister van Werkgelegenheid, en Epstein werd alsnog gearresteerd. Nu zou de omvang van Epsteins criminele wandaden, het toedekken of faciliteren daarvan door invloedrijke mensen, eindelijk duidelijk worden. Maar toen pleegde Epstein zelfmoord in zijn cel.
‘Ik geloof absoluut niet dat hij zelfmoord heeft gepleegd’, zei Brown vorige week stellig in een interview met David Remnick, de hoofdredacteur van het weekblad The New Yorker. Ze had daar meerdere, behoorlijk overtuigende, aanwijzingen voor. ‘Er zijn gewoon te veel onverklaarbare dingen aan de hand.’
Wat betreft Brown is er hooguit een begin gemaakt met het blootleggen van de omvang van de Epstein-zaak. Haar grootste frustratie bestaat er op dit moment uit dat in haar thuisland Amerika het nog wachten is op een échte bijltjesdag en er consequenties volgen in de hogere echelons van de politieke en financiële wereld.
‘Het is verbazingwekkend hoeveel rekenschap er mogelijk lijkt zodra je de Atlantische Oceaan oversteekt’ schreef Brown daarover bijtend op haar Substack-pagina.
3 x Julie K. Brown:
- Vlak voordat Brown aan haar Epstein-onderzoek begon, solliciteerde ze vergeefs naar een baan bij het onderzoeksteam van The Washington Post. Achteraf was ze hier blij om. ‘Ik weet niet of ik als nieuwkomer bij The Post de ruimte zou hebben gekregen om dit verhaal te maken.’
- Brown verliet op haar zestiende het huis en werkte in een lampenkappenfabriek om rond te komen. Ze volgde een studie journalistiek aan de Temple University in Philadelphia en studeerde magna cum laude af.
- Tijdens het emotioneel zware onderzoek naar Epsteins wandaden luisterde Brown in de avonduren dwangmatig naar de muziek van Bruce Springsteen. ‘Net zo lang totdat mijn kinderen erover begonnen te klagen.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant