Een Australische vader vertelt hoe hij zelf op de verdachtenbank belandde, nadat hij een veroordeelde verkrachter uit de slaapkamer van zijn baby zag komen. Op 26 maart 2016 vierde Ben Batterham zijn 33ste verjaardag in zijn huis in Hamilton, een buitenwijk van Newcastle. Hij dronk nog wat met een vriend toen rond 3.20 uur een man, Ricky Slater, het huis binnenkwam. Batterhams verloofde, Monique Cameron, en hun zeven maanden oude dochter sliepen die nacht veilig bij zijn ouders, in het huis ernaast.
De indringer liep recht naar de babykamer en pakte daar de handtas van Monique. Slater was onder invloed van drugs, had drie messen bij zich en had eerder in de gevangenis gezeten voor verkrachting. Toen hij uit de kamer kwam, stond hij ineens oog in oog met Batterham. "Heel grote vent. Hij stond daar. Het was meer dan een schok. Ik was bang voor mijn dochter, voor Monique en voor mezelf," zegt Batterham nu over dat moment.
Slater probeerde weg te rennen, maar Batterham zette de achtervolging in, belde de politie en rende achter hem aan door meerdere straten. Uiteindelijk wist hij Slater tegen de grond te werken in een poging hem aan te houden. Er ontstond een hevig gevecht. Volgens Batterham deelde Slater kopstoten uit, beet hij, en probeerde hij zijn duim naar achter te buigen. Batterham sloeg hem enkele keren, maar zegt dat hij hem niet in een wurggreep had.
Toen de politie ter plekke kwam en Slater in de boeien sloeg, bleek de indringer niet meer bij kennis. Slater had ernstige gezondheidsproblemen: littekenweefsel op zijn hart door langdurig druggebruik, leverziekte en obesitas. Hij kreeg een hartstilstand na de achtervolging, werd door ambulancepersoneel gereanimeerd, maar kreeg in het ziekenhuis nog twee keer een hartstilstand. De volgende dag overleed hij.
Toch werd niet Slater, maar Batterham het middelpunt van een strafzaak. Hij werd aangehouden en beschuldigd van moord. Tegen de agenten zou hij in alle emoties hebben gezegd: "Geef me twee minuten met hem" en "Ik maak die hond dood." Zelf bleef hij volhouden: "Kijk, ik heb het niet gedaan." Pas toen hij in de gevangeniswagen naar de cel zat, drong het echt tot hem door: "Ik was mijn vrijheid kwijt, mijn baan, mijn huis. Mijn normale leven was die nacht weg."
Batterham zat twee maanden vast voordat hij op borgtocht vrij mocht. Pas in november 2019 kwam zijn zaak voor de rechter. Deskundigen concludeerden dat Slater stierf door een hoge concentratie methamfetamine in zijn bloed en zijn zwakke hart na jaren van drugsgebruik. De slagen van Batterham speelden volgens alle medische rapporten geen rol bij het overlijden. De jury verklaarde hem onschuldig: hij had binnen de wet gehandeld toen hij de indringer probeerde tegen te houden. Wel wist de jury niet dat Slater al een lang strafblad had, met onder meer een celstraf van minstens vier jaar in 2009 voor de verkrachting van een tienermeisje in haar eigen huis.
Rechter Fagan gaf later aan dat Batterham nooit had mogen worden vervolgd voor moord en dat een proces onnodig was. Volgens hem was de manier waarop Batterham Slater in bedwang hield niet buitensporig, los van de klappen die mogelijk verder gingen dan strikt noodzakelijk. Ook die klappen hadden volgens de artsen geen enkele invloed op de doodsoorzaak. Batterham spande daarna een civiele zaak aan tegen de deelstaat New South Wales vanwege de vervolging. Die zaak eindigde in een schikking, al zijn de details daarvan niet openbaar.
Ondanks zijn vrijspraak heeft de zaak zijn leven blijvend veranderd. Batterham is gediagnosticeerd met PTSS, zijn relatie met Monique liep stuk en hij blijft kampen met het stigma van de beschuldiging. Zelf noemt hij de situatie tragisch, zowel voor de familie van Slater als voor hem en zijn gezin. Over wat hij die nacht deed, is hij helder: "Je kunt zeggen dat mijn grootste fout was dat ik naar buiten rende. Maar was dat op dat moment een fout? Iemand breekt in je huis in, dat is je kasteel, dat is je thuis, mensen moeten hun huis altijd verdedigen." Op de vraag of hij spijt heeft, zegt hij: "Nee — ik heb gedaan wat elke vader zou hebben gedaan."
Source: Fok frontpage