De geschiedenis van de Olympische Spelen barst van de bijzondere verhalen. Elke dag vertellen we er eentje. Vandaag de laatste aflevering: een verboden sprong als statement.
Een jaar voor de Olympische Spelen van 1998 in Nagano scheurde Surya Bonaly haar achillespees. Einde carrière, zou je zeggen. Na zo'n blessure mag je blij zijn als je überhaupt weer normaal kan lopen, laat staan dat je terugkeert in de wereldtop van het kunstschaatsen. Daar dacht Bonaly zelf anders over. Ze had nog een appeltje te schillen met haar sport.
Bonaly groeide op in Nice en was een sportief multitalent. Ze gaf de jongetjes op school ervan langs met schermen en blonk uit in turnen. Haar hart lag bij het kunstschaatsen. Met name bij de acrobatische sprongen, die ze met speels gemak uitvoerde. Het wonderkind verhuisde naar Parijs, waar ze met de beste trainers van Frankrijk mocht werken.
De ruwe diamant werd een fonkelende ster. Bonaly reeg de Europese titels aaneen, maar op de Olympische Spelen greep ze telkens naast de medailles. Ook de wereldtitel bleek buiten haar bereik. Dat had te maken met haar stijl en de manier waarop jury's de sporters beoordeelden.
Kunstschaatsen werd lang gedomineerd door sierlijke ijsprinsessen uit de Verenigde Staten en de Sovjet-Unie. Vrouwen die de jury's betoverden met souplesse en wulpse poses. Bonaly voldeed niet aan die standaard. Ze moest het hebben van kracht, atletisch vermogen en durf. Haar viervoudige sprongen deden monden openvallen.
Bonaly wist wat haar te doen stond en ging aan de slag om 'eleganter' te worden. Maar toen ze op het WK in 1994 zilver pakte achter Oksana Baiul, knapte er iets. Huilend weigerde Bonaly de medaille. Ze had veel meer triples, combo's en spins laten zien dan de Oekraïense. Het zilver voelde als een belediging.
De gescheurde achillespees verwoestte haar voorbereiding op de Spelen van 1998. Toch stond ze er, op de ijsvloer in Nagano. Diep vanbinnen wist Bonaly dat goud er opnieuw niet in zat. De blessure was te vers. Elke sprong ging gepaard met een pijnscheut. Toen ze ook nog ten val kwam, besloot ze haar loopbaan af te sluiten met een statement.
Bonaly deed iets wat de wereld nooit ervoor en nooit erna in een vrouwenwedstrijd zou zien: een achterwaartse salto, geland op één been. Een sprong die uit veiligheidsredenen verboden was. Een sprong die zij als enige in het veld kon uitvoeren. Ze eindigde haar kür met de rug naar de jury, om de middelvinger te onderstrepen.
Het publiek ging uit z'n dak, maar de jury kon het acrobatische hoogstandje niet waarderen. Bonaly aanvaardde de strafpunten en eindigde als tiende. Direct daarna zei ze de topsport vaarwel om in ijsrevues te gaan werken. Daar waren haar achterwaartse salto's iedere avond het hoogtepunt van de show.
Source: Nu.nl algemeen