Twee gebakken eieren, elf kuikens. Fotograaf Ivo van der Bent hield aan een fotoshoot op een boerderij dertien verse eieren over en liet zich verrassen. ‘Het is stap, stap, poep.’
Het begon als een grap. Zullen we ze uitbroeden? Waarom ook niet, dacht fotograaf Ivo van der Bent. Hij was met dertien verse eieren thuisgekomen van een fotoshoot op een boerderij. Rond lunchtijd stapte hij binnen en daarom bakte hij er eerst twee voor op brood.
Toen kwamen zijn kinderen uit school. 7 en 9 jaar, dus met een onstilbaar verlangen naar een huisdier. Van der Bent vond het wel een leuk experiment. En ach, van bevruchte eieren komt meestal maar zo’n 30 procent uit, had hij op internet gelezen, dus zo’n poging met een online bestelde broedmachine kon geen kwaad. Het kleed was toen nog wit. Op de vloer lag geen sla.
Drie weken later verschenen er barstjes. In álle eieren. Het eerste kuiken dat uitkwam noemden ze Primero, de rest konden ze niet meer uit elkaar houden. En nu, nog eens acht weken later, is het Amsterdamse rijtjeshuis volledig overgenomen door elf kakelende Groninger meeuwen: een sociale, makkelijk tam te maken kippensoort.
Naast de bank staat een enorm, zelf getimmerd kippenhok, daarnaast een emmer gedroogde meelwormen. ‘Kijk ze nou’, zegt de fotograaf vertederd. Ja, dat voortdurende stofzuigen is wel irritant en het hok moet elke dag schoongemaakt worden, maar ze zijn gewoon zo komisch. Hoe ze bewegen met van die gekke, korte kippendraaitjes, dat ze met z’n allen hysterisch achter een popcornkorrel aangaan. Hoe ze na een uurtje luchten in de achtertuin langzaam in slaap sukkelen op stok, tegen elkaar aangeplakt als ontplofte bollen wol. ‘Zo grappig kan een hond toch nooit zijn?’ De kinderen eten inmiddels geen kip meer.
Het witte kleed is onvermijdelijk afgeschreven. ‘Het is stap, stap, poep.’ Van der Bent zit er niet mee. ‘Wat is jullie grote plan in het kippengeheel?’ vraagt iedereen. ‘Maar dat hebben we niet. We wisten niets van kippen voor we hieraan begonnen. En nu weet ik alleen wat we tot nu toe hebben meegemaakt, verder heb ik nog geen idee.’
En dan kom je er dus achter dat een paar dagen eropuit niet meer zomaar kan. ‘Dan gooien ze hun voerbakje om, of ze vliegen ergens tegenaan. Laatst werd ik ’s nachts wakker van een ongelofelijk gekrijs. Ruzie, dacht ik eerst, maar ik ging toch maar even naar beneden. Bleek er een met zijn poot tussen het plexiglas gekomen te zijn en ondersteboven in het hok te hangen.’
Nu de kippen groter worden, lijken sommigen zich tot haan te ontwikkelen. Met de nadruk op lijken, want het verschil is bij jonge kippen lastig te zien. Dat baart Van der Bent wél enige zorgen. ‘We houden er twee of drie zelf. Het zal wel saai zijn als de rest weg is, maar dit is natuurlijk niet houdbaar. Na flink lobbyen op het schoolplein heb ik voor een hen of zes al een toekomstig huis weten te vinden, alleen: bijna niemand wil een haan. En hier kan-ie ook niet blijven, dat kunnen we de buren niet aandoen.’
Bij deze dus een oproep aan de Volkskrant Magazine-lezer: wie heeft er plek voor een potentiële haan? Met een kleine kanttekening: je gaat er wel van houden.
Komt uit elk ei een kuikentje?
Nee, alleen als een haan de hen heeft bevrucht, én als het ei 21 dagen is bebroed of in een broedmachine is geweest.
Legt een kip elke dag een ei?
Leghennen leggen bijna elke dag een ei, die kunnen in hun leven tot vijfhonderd eieren leggen. In de natuur leggen kippen in de winter een tijdje geen ei. Ze gaan dan in de rui en sterken hun botten aan, want voor de eieren halen ze daar calcium uit.
Kun je kippen houden in de stad?
Als je een tuintje hebt waar je een ren, een nachthok en een scharrelgebied maakt, kun je best een kip of vier houden. Zelfs als het vriest: zolang ze maar ’s nachts tegen elkaar aan op stok kunnen zitten. Let op: buiten de reguliere pluimveehouderij kunnen ze makkelijk acht jaar oud worden.
Ik hou mijn kip liever binnen
Dat is niet aan te raden: een kip moet scharrelen en de poep stinkt. Ze zindelijk proberen te maken is kansloos.
Mag ik haar wel knuffelen?
Kippen zijn van nature niet dol op mensen, tenzij je ze vanaf kuiken hebt. Pleasegedrag zoals bij honden zit er ook niet in. Sommigen vinden het wel fijn om geaaid te worden. Anderen zitten graag op je schouder. Pak ze sowieso niet strak vast: ze hebben geen middenrif en kunnen dan niet goed ademen. Dat ze lekker op hun rug genieten van een massage, is een misverstand; ze denken dan dat ze aangevallen worden en houden zich dood.
Kun je een kip iets leren?
Kippen kunnen meer dan wij denken. Zo kun je ze bijvoorbeeld trainen om kleuren aan te wijzen, slalom te lopen of boter-kaas-en-eieren te spelen. Als je niet oppast, wint de kip.
Met dank aan Vera Bavinck, oprichter van pluimveedierenarts Fair Poultry.
Dit is een artikel uit Volkskrant Magazine. Wilt u alle verhalen, columns en rubrieken uit het nieuwste nummer lezen? Dat kan hier.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant