De deze week verschenen documentaire Ferry Lost roept veel reacties op. In de driedelige reeks zien we een kwetsbare Ferry Doedens, die al langer kampt met verslavingen. Kijkers vragen zich af of het verantwoord is hem zo in beeld te brengen.
Doedens is bekend van zijn deelname aan Idols en van zijn rol in de soap Goede Tijden, Slechte Tijden. Daar werd hij vanwege drugsproblemen twee keer ontslagen. Zijn drugsgebruik leidde eerder ook tot drie aanhoudingen wegens rijden onder invloed. Tegenwoordig speelt Doedens nog in kleinere producties en verdient hij geld met het erotische platform OnlyFans.
De acteur werd twee jaar lang gevolgd voor de documentaire. Hij vult zijn dagen met investeren in crypto; de grafieken houden hem dag en nacht bezig, waardoor hij vaak te laat komt bij werkafspraken. Doedens vertelt dat hij zo'n 50.000 euro heeft verloren aan digitale munten.
De documentaire laat zien dat de 35-jarige Doedens veel tijd alleen doorbrengt en continu een onrustige indruk maakt. Ook is hij te zien met een dikke lip en een grote bult op zijn wang; er wordt niet uitgelegd hoe hij daaraan komt.
Zijn manager maakt zich zorgen, want hij ontvangt signalen dat Doedens opnieuw drugs gebruikt. In het artikel hieronder lees je meer over de inhoud van de documentaire.
"Je moet je als maker afvragen of het wel verstandig is om een documentaire te maken over iemand die zo de controle kwijt is", vertelt mediapedagoog en zorgethicus Jacqueline Kleijer aan NU.nl. "Je ziet iemand die telkens een masker opzet en in dienst is van de publiciteit. Eigenlijk net zoals hij gecontroleerd wordt door zijn verslavingen."
Kleijer hoopt daarom dat er naast de toestemming van Doedens is gepraat met mensen om hem heen. "Mensen die iets meer van hem weten dan alleen het masker dat hij aan de buitenwereld laat zien."
Ook GGZ Interventie-behandelaar Vince Knop vraagt zich af of het voor Doedens verstandig was om mee te werken aan de documentaire. "We weten niet welke afspraken zijn gemaakt tussen de makers en Ferry. Het was misschien wel de bedoeling dat de reeks zou worden gemaakt omdat hij wilde laten zien dat hij kon veranderen. Maar wat ik zie, is iemand die in de totale waanzin zit van zijn verslaving. Dan vraag ik me wel af: kan hij gezonde beslissingen maken voor zichzelf?"
Neuropsycholoog Kenan de Leeuw, werkzaam bij verslavingszorginstelling Jellinek, vertelt dat hij en zijn collega's juist altijd terughoudend zijn als media aankloppen voor interviews met cliënten of ex-cliënten. "Eigenlijk om twee redenen: ten eerste is het stressvol voor een cliënt en ten tweede zitten deze mensen in een kwetsbare positie en je weet niet wat voor consequenties het op langere termijn kan hebben."
Ook misten de experts bepaalde informatie en context in Ferry Lost. "Het lijkt eigenlijk bijna meer een soort realitytelevisie of meer te leunen naar entertainment", zegt De Leeuw over de documentaire, die inmiddels de best bekeken serie op Amazon Prime is. "Ik vond het niet heel veel educatieve waarde hebben. Het voegt niet echt iets toe aan de maatschappelijke discussie over verslaving en het geeft geen informatie over de risico's en preventie."
De neuropsycholoog stelt ook dat er enkele stereotypen worden bevestigd in de documentaire. "In de laatste aflevering vertelt de manager dat Ferry misschien maar rockbottom moet raken en dat hij zijn handen ervan aftrekt. Misschien leidt dat tot zijn herstel. Terwijl wij als verslavingsdeskundigen juist weten dat iemand bij zijn herstel een netwerk nodig heeft, hoe moeilijk het ook is voor naasten om te blijven staan."
Ook ggz-behandelaar Knop had gehoopt op iets meer educatie over verslaving. "Ik denk dat dat echt een gemiste kans is", vertelt hij.
"Als je een documentaire maakt over dit onderwerp, moet je je echt goed voorbereiden", zegt Kleijer. "Ik mis daarbij bijvoorbeeld echt een triggerwarning voor het online gokken en de context van de documentaire: welke boodschap wil het overbrengen? Want zo'n documentaire komt in iedere huiskamer als los zand terecht en iedereen heeft er een mening over."
Toch vindt Kleijer het juist ook goed dat er nu veel wordt gepraat over de documentaire. "Het heeft wel gezorgd dat we het nu hebben over het portretteren van verslaafde mensen in de media. Dit soort documentaires worden ook gemaakt over niet-bekende Nederlanders, maar dan vallen mensen er niet over. En het kan ook een debat openen over cryptoverslaving, iets wat niet voldoende aandacht krijgt."
De Leeuw en Knop hopen dat mensen aan het einde van de documentaire, waar Doedens nog niet aan de betere hand lijkt, niet achterblijven met het gevoel dat herstel voor veel mensen niet mogelijk is. "Wij zien dag in en dag uit dat het wel kan", zegt De Leeuw. "Mensen kunnen herstellen en opknappen, hulp zoeken loont." Knop hoopt dit ook voor Doedens. "Hij kan nog zoveel moois van zijn leven maken als hij kiest voor herstel."
NU.nl heeft de makers van de documentaire gevraagd om een interview, maar daar zijn ze niet op ingegaan.
Source: Nu.nl algemeen