Bij haar vierde Olympische Spelen schaatste Antoinette Rijpma-de Jong vrijdag in Milaan naar haar eerste gouden medaille. Op de manier die haar typeert: doorzetten tot de allerlaatste meter. " Antoinette hunkerde enorm naar deze titel."
Rijpma-de Jong is altijd keihard voor zichzelf. Na elke race benoemt ze eerst alle foutjes die ze gemaakt heeft. Genieten van een medaille vindt ze moeilijk, zelfs als het goud is. Maar na haar verrassende olympische titel op de 1.500 meter in Milaan rijdt ze wel drie ererondes. "Dit was het moment om alles los te laten", zegt ze met een grote glimlach.
Rijpma de Jong debuteerde in 2014 op achttienjarige leeftijd op de Spelen. Ze was een schuchter toptalent met een pestverleden. In haar laatste vier jaar op de basisschool was ze een buitenbeentje door haar rode haar.
Op het ijs groeide Rijpma-de Jong uit tot een van de succesvolste schaatssters van haar generatie. Ze is zesvoudig wereldkampioene en negenvoudig Europees kampioene. Op de Spelen pakte ze drie keer brons en één keer zilver. Alleen die ene gouden medaille ontbrak nog. Tot vrijdag. In een oranjegekleurd Milano Speed Skating Stadium is ze de allerbeste op het koninginnennummer.
Het is het goud van de doorzetter, vertelt Rijpma-de Jong na afloop. En een gouden medaille met een boodschap. "Ik ben een normaal meisje van de boerderij", zegt ze. "Maar ik heb vandaag laten zien dat je moet blijven vechten als je een droom hebt. Het hoeft niet altijd goed te gaan, zolang je jezelf maar accepteert zoals je bent. Wat een ander vindt, moet je aan de kant te schuiven. Ik hoop dat ik daarvoor een rolmodel kan zijn."
Coen Rijpma, de man van Rijpma-de Jong, zat de afgelopen twee weken in een appartementje in de buurt van het olympisch dorp. Het was een les van de vorige drie Spelen. De schaatsster wilde een plekje hebben waar ze even uit de olympische bubbel kon stappen.
In de lange periode tot haar 1.500 meter ging Rijpma-de Jong een aantal middagen naar het appartement. Rijpma maakte pannenkoeken, Rijpma-de Jong waste haar schaatspakken, maakte fietsritjes met haar man of deed een middagdutje.
"We hebben deze Spelen echt samen beleefd", vertelt Rijpma-de Jong. "Dat vind ik heel erg bijzonder. Coen heeft zijn dromen voor mij opgeofferd. Dat ik deze gouden medaille kan teruggeven, voelt voor mij echt als een opluchting. En het maakt me ook ontzettend trots."
Rijpma ziet de 1.500 meter van zijn vrouw op de tribunes van het schaatsstadion. Na de slotrit gaat hij volledig uit zijn dak. "Mijn hartslag is nog steeds 116 slagen per minuut", zegt hij een uur later. "Antoinette hunkerde enorm naar deze gouden medaille. Vooraf waren we realistisch. Ze is dertig, dus het moest nu wel gebeuren. Het is zó mooi dat het nu gelukt is."
Vlak voor de podiumceremonie zwaait Rijpma-de Jong naar haar ouders Liesbeth en Dirk. "Dat zijn de momenten waarvoor ik schaats", zegt de olympisch kampioene. "Voor dit soort momenten met mijn ouders, Coen en iedereen die achter me staat. Ik denk dat mijn opa en oma nu nog steeds zitten te huilen voor de televisie. Al die mensen zijn het allerbelangrijkste voor mij."
Gerard van Velde weet waar Rijpma-de Jong tijden de 1.500 meter het verschil heeft gemaakt met de nummer twee Ragne Wiklund. "In de laatste 50 meter bleef Antoinette maar doortrappen. Iedereen moest er voor werken vandaag en zij kan dan nog wat extra's", zegt de coach.
Rijpma-de Jong heeft tijdens haar race geen idee wat haar rondetijden zijn en hoe goed ze onderweg is. "Ik wist alleen maar dat het waarschijnlijk om honderdsten zou gaan. Dus ik bleef knokken."
Die vechtersmentaliteit brengt haar de mooiste prijs uit haar carrière, twaalf jaar na haar olympisch debuut. "Sinds 2014 zijn er veel ups en downs geweest", zegt Rijpma-de Jong. "Maar één ding heb ik altijd gedaan: vechten voor elke meter. En uiteindelijk leidt dat nu tot goud."
Lees alles over de Olympische Spelen van Milaan op onze dossierpagina
Source: Nu.nl algemeen