De geur van verse snert zwiert door de hal van het Alfa-college Groningen. Deze woensdagochtend zijn 14 koks vanaf 9 uur ’s morgens aan het werk in de keuken. Nederland barst niet van de culinaire hoogstandjes, maar erwtensoep en stamppot zijn iets om trots op te zijn. En dat maken ze, zij aan zij, ieder aan een eigen inductiefornuis van de leskeuken.
Zij doen allemaal mee aan het WK Snertkoken en het WK Stamppotkoken. De 31ste editie alweer, georganiseerd door de Stichting Oud Hollandse Gerechten en gesponsord door aardappelgroothandel Greydanus. Zij strijden om de zilveren ‘snertslaif’ (Gronings voor soeplepel) en de zilveren opscheplepel. Ze liggen op een tafel te glimmen naast grote bekers.
In de ochtend zijn er vooral snertkokers actief. De deelnemers hebben thuis bouillon mogen trekken voor de erwtensoep. En als ze hele erwten gebruiken, mochten ze die een nacht laten weken. Het hakken, het snijden, het koken, het kruiden en het pureren gebeurt ter plekke.
Greetje Oosterhuis-Pieterman (71) houdt van erwtensoep en van veel dingen één keer doen: ze liep één keer de Vierdaagse, één keer een rondje Ameland, ze nam één keer een nieuwjaarsduik en ze wilde ook graag één keer meedoen met het kampioenschap snertkoken. Dus daar staat ze nu, te roeren.
Zij maakte haar traditionele erwtensoep, die in haar straat in Bierum welbekend is. Ze maakt vaak zeven liter en deelt graag uit. In de ene pan spliterwten, knolselderij, aardappel, wortel, in de andere pan kookt ze verse worst en speklapjes.
Robin van der Laan (26) doet al voor de vijfde keer mee, drie keer werd hij eerste in de categorie stamppot. Dit jaar gaat hij naast stamppot ook voor snert. Hij is slager in Aduard en koken is zijn grote hobby. In Aduard kennen ze zijn snert want hij is al een paar weken aan het uitproberen en verfijnen, en laat vrienden en familie proeven.
Hij gebruikt zelf uitgesneden, gezout en gerookt runderrookspek en -worst en mengt ook rundertong door de soep en garneert met longhaas. Hij maakt soep met hele erwten, die een minder groene kleur geven dan de spliterwten, maar wel smaakvoller zijn, zegt hij. En verder? „Liefde en goede smaak.”
Weer heel anders is de vegan snert van Margreet Endendijk (66) die groengeel is van de kurkuma. Ze gebruikte een Indiaas recept met gember en komijn en verving mungbonen door spliterwten. Ze garneert met chili-olie en plakjes rooktofu. Vorig jaar werd ze met een andere vegavariant eerste.
De vegan snert van Margreet Endendijk is groengeel van de kurkuma.
De mannen van de jury lopen tegen het middaguur in witte jassen langs de koks, ze proeven met serieuze gezichten. Ze oordelen op basis van smaak, geur, kleur, ingrediënten, bereiding, presentatie en originaliteit. Daarna verhuizen de deelnemers naar de kantine en begint het snertfeest pas echt: dan mogen anderen proeven.
De snertfinale eindigt in een ‘fotofinish’ tussen Robin van der Laan en deelnemer Arthur Vos. Pas als de jury opnieuw heeft geproefd, nu blind, wint Vos nipt. Volgend jaar ga ik voor de eerst plaats, zegt Robin.
Henk van der Velde (82) van de Stichting Oud Hollandse Gerechten Groningen dartelt de hele dag als een jonge hond overal tussendoor. Hij richtte de stichting op en kreeg het voor elkaar dat snert werd bijgeschreven op de lijst van immaterieel erfgoed.
Wat mooi.
„Ja mooi hè. Een grote wens blijft. De stamppot moet er nog op. Dat verdient-ie echt.”
Sheila Kamerman doet wekelijks ergens vanuit Nederland verslag
De laatste inzichten over eten de lekkerste recepten en slimme tips om gezond te leven