Donderdag werd het hem weer nét niet voor Joep Wennemars op de Winterspelen. Op de 1.500 meter reed hij een olympisch record, maar dat bleek na de laatste rit niet genoeg voor een medaille. Wennemars beleefde zo voor de tweede keer deze Spelen een dramatische dag in Milaan.
Nog voordat de laatste rit tussen Jordan Stolz en Peder Kongshaug is begonnen, hangt Wennemars vanaf het middenterrein met zijn vriendin Suzanne Schulting aan de lijn. "Ik ga dat podium niet meer halen", zegt hij tegen Schulting.
Als hij even later vanaf het bankje ziet dat Stolz niet goed van start gaat, heeft hij opeens weer hoop. "Opeens ging hij helemaal naar klote. Daar snapte ik helemaal niets van", vertelt Wennemars, die op dat moment opeens weer denkt aan een medaille.
Maar die hoop vervliegt als Stolz in de laatste ronde alsnog versnelt. "Toen ik dat zag dacht ik echt: godverdomme, had jezelf nou helemaal op een hoop gereden en wordt lekker vierde."
Uiteindelijk wordt Stolz tweede en duwt hij Wennemars van het podium. "Het is een klotefilm. Op dit punt in mijn hele verhaal was het enige wat telde een olympische medaille. Het maakt dan geen fuck meer uit welke kleur dat is."
De 23-jarige Wennemars had voor de Winterspelen gedroomd van twee medailles. Nadat hij op de 1.000 meter werd gehinderd door de Chinees Lian Ziwen richtte hij al zijn pijlen op de 1.500 meter.
"Natuurlijk wist ik op voorhand dat het een heel moeilijke opgave ging worden", zegt Wennemars. "Maar ik rijd hier wel gewoon mijn beste race ooit."
Met een tijd van 1.43,05 reed Wennemars een olympisch record. "Maar natuurlijk moet ik dan weer met deze tijd net vierde worden. Het is ongelooflijk. En dan rijdt Stolz niet eens een toptijd." De Amerikaan zette een tijd van 1.42,75 neer, terwijl olympisch kampioen Ning Zhongyan 1.41,98 noteerde.
Ook Kjeld Nuis, die in zijn rit tegen Ning reed, dook knap onder de tijd van Wennemars door (1.42,82). "Petje af voor die mannen. Dat is heel knap, maar er had voor mij gewoon meer ingezeten. Dit is gewoon even heel kut en zuur."
Voor Wennemars zitten zijn eerste Winterspelen er nu op. "Ik heb hier de twee moeilijkste weken van mijn leven gehad", zegt Wennemars, die vooral nog de pijn voelt van het drama op de 1.000 meter. "Ik had mezelf gewoon zoveel meer gegund."
Ondanks alle pijn is Wennemars trots op de veerkracht die hij getoond heeft. "Het klinkt misschien uit de hoogte, maar ik denk dat ik het meest trots ben op die veerkracht die ik heb laten zien", zegt Wennemars. "Over een tijdje zal ik vast trots zijn, maar nu nog niet."
Eerst moet hij de teleurstelling en het verdriet nog een plekje geven. "Maar het leven gaat wel gewoon door. De zon komt morgen gewoon weer op en ik moet door", besluit Wennemars.
"Als ik één ding hier heb laten zien, is dat ik nooit opgeef. Ik maak genoeg mee en dat gaat zich ooit een keer uitbetalen. Of mensen dat nou willen of niet. Het gaat een keer gebeuren."
Source: Nu.nl algemeen