Bob Scholte van het communistische nieuwskanaal Left Laser voert al maanden een strijd om als journalist het gebouw van de Tweede Kamer binnen te komen. Waarom lukt dat niet, terwijl hij volgens de NVJ aan alle voorwaarden voldoet?
is politiek verslaggever van de Volkskrant.
Uren voordat een deel van de PVV-fractie zich zou afsplitsen, kondigde Bob Scholte voor een draaiende camera de naderende opstand al aan. Voor het Kamergebouw interviewt hij die ochtend van 20 januari PVV’ers, onder wie Kamerlid Erwin Prickaertz, die het gerucht ‘totale onzin’ noemt. Ook collega-PVV’er Martin Bosma weet nergens van. ‘Maar stél dat we gelijk hebben’, vraagt Scholte aan Prickaertz. ‘Wat zegt dat dan over de kwaliteit van Left Laser?’
Met de kreet ‘kapitalisten hebben hun eigen media, maar wij hebben elkaar’ probeert Scholte in zijn video’s donateurs te werven voor het door hem begonnen kanaal Left Laser. In het onlangs gepubliceerde redactiestatuut wordt dat omschreven als een ‘onafhankelijk mediaplatform met een communistisch wereldbeeld’, dat journalistiek ziet als onderdeel van de klassenstrijd en daarin ‘ondubbelzinnig de kant van de werkende klasse’ kiest. In de drie jaar dat Left Laser bestaat bouwde Scholte een aanzienlijk publiek op, met 116 duizend volgers op Instagram, 102 duizend volgers op TikTok en 71 duizend YouTube-abonnees. De webshop verkoopt T-shirts met Left Laser-logo en stickers met de beeltenis van Karl Marx.
In 2023 wekten zijn zuigende vragen (‘de VVD is de partij van het respect?’) de woede van VVD-spindoctor Kees Berghuis, tegenwoordig WNL-hoofdredacteur, die hem zijn microfoon uit zijn handen rukte en wegsmeet, zo was te zien in een veelbekeken filmpje. Dat hij weerstand oproept, is volgens Scholte zelf een logisch gevolg van de verrechtsing van het medialandschap. In de Tweede Kamer zijn rechtse camerajournalisten ruim vertegenwoordigd – Ongehoord Nederland, Telegraaf TV, Nieuws van de Dag, PowNed, GeenStijl – en is het zoeken naar plopkappen met uitgesproken linkse signatuur.
In dat gat zou Left Laser graag willen springen, maar voor spraakmakende video’s met Kamerleden is Scholte voorlopig aangewezen op het trottoir voor de ingang van het Kamergebouw. Hij voert al maanden een vergeefse strijd om binnen te komen. In een vorige week gepubliceerde video kondigt hij een onderzoek aan naar het waarom. Want welke regels heeft de Tweede Kamer over het toelaten van journalisten? Wie mag als verslaggever het zogeheten ‘beveiligde gebied’ in, en wie niet?
Er zijn twee mogelijkheden om als journalist het beveiligde gebied binnen te komen: vaste- en dagaccreditatie. Alleen parlementair journalisten krijgen een vaste accreditatie. Andere journalisten, die incidenteel verslag doen, moeten elke keer een dagaccreditatie aanvragen. Dat laatste deed Scholte, die bij zijn eerste aanvraag in augustus van de stafdienst communicatie te horen kreeg dat zijn medium ‘geen erkend medium’ was. Zo had hij geen ‘duidelijke redactie’ en geen redactiestatuut. Daarop huurde Scholte een redacteur in en maakte hij een redactiestatuut, dat hij in november meestuurde met een nieuwe aanvraag.
Daarin staat dat Left Laser werkt conform de gedragscode van de journalistenvakbond NVJ. Scholte is al jaren NVJ-lid en heeft een door die organisatie verstrekte politieperskaart, waarvoor hij heeft moeten aantonen dat hij zijn geld verdient met onafhankelijk journalistiek werk. Op congressen van politieke partijen – ook bij de VVD – is Scholte met zijn perskaart welkom.
‘Ik snap dat ze bij de Kamer niet iedereen willen binnenlaten’, zegt NVJ-secretaris Thomas Bruning. ‘Maar Scholte is een journalist, anders had hij van ons geen perskaart gekregen, en voegt bovendien iets toe wat er nog niet is. Het is niet fair dat hij nu alleen politici kan interviewen die buiten staan te roken.’ Scholte zegt dat zijn gebrek aan toegang ook gevolgen heeft voor de journalistiek die hij bedrijft. ‘Als ik aangewezen ben op twintig seconden waarin ik een politicus moet achtervolgen op weg naar zijn auto, kan ik niet de inhoudelijke vragen stellen die ik wil.’
Maar ook mét redactiestatuut en redacteur werd Scholte door de Tweede Kamer afgewezen. Dit keer schreef de stafdienst hem dat hij, omdat hij zelfstandig werkt en zijn content op sociale media plaatst, ‘buiten het accreditatiebeleid’ van de Kamer valt. De stafdienst laat weten dat Left Laser niet voldoet aan hun definitie van ‘(erkend) massamedium’.
Opmerkelijk genoeg staat in het accreditatiebeleid van de Kamer dat de NVJ-definities van ‘journalist’ en ‘massamedium’ als richtsnoer worden gebruikt. En volgens de NVJ voldoet Left Laser wél aan die definities. Bruning: ‘Dus ze gebruiken in hun richtlijnen onze naam, maar passen onze definities niet toe. Dan wordt het moeilijk.’ De stafdienst laat weten dat de NVJ-definities slechts een richtsnoer zijn.
Ook biedt de stafdienst een geitenpaadje aan: Scholte zou bij wijze van uitzondering naar binnen kunnen als hij als ‘niet-journalist’ een dagpas aanvraagt. Hij zou als ‘niet-journalist’ dan zijn gewone journalistieke werk kunnen doen. Scholte noemt die redenering ‘Kafkaësk’. Hij wil geen dagpas als ‘niet-journalist’, hij wil als journalist naar binnen. Bruning: ‘Ik snap dat. Hij moet als volwaardig journalist worden behandeld.’
Scholte noemt het raar dat blog GeenStijl, maar ook online platforms als Spilnews en De Marker, wél in aanmerking komen voor accreditatie. Volgens de stafdienst hebben deze media een volwaardige redactiestructuur en Left Laser niet. Voor Scholte is de strijd nog niet gestreden. Hij is, in reactie op de laatste afwijzing, bezig met het oprichten van een stichting of bv, hij gaat medewerkers in loondienst nemen en zal zijn video’s binnenkort ook op de eigen website plaatsen. ‘Eens kijken welke argumenten ze dan nog hebben.’
Source: Volkskrant