Berlinale ‘Truly Naked’ van Muriel d’Ansembourg is geselecteerd voor de debuutcompetitie van het filmfestival van Berlijn. Er is veel buzz rondom haar film over een jongen die opgroeit op een pornoset: „Ik krijg aan alle kanten te horen dat er een ‘bidding war’ gaande is rondom de film.”
Fotosessie voor aanvang van de première van 'Truly Naked' op de Berlinale.
Ik kom met de trein aan in Berlijn en moet snel door naar het hotel, waar meteen de eerste interviews beginnen. Mijn debuutfilm Truly Naked is geselecteerd voor de Perspectives Competitie van het filmfestival van Berlijn. Hij speelt zich af op een pornoset en heeft daarom al meteen de nodige buzz. De film gaat over tienerjongen Alec, wiens kijk op seks gevormd is door het pornobedrijf van zijn vader, totdat hij Nina ontmoet en voor het eerst echte intimiteit ervaart. Het kost allemaal meer tijd dan gedacht en ik moet me naar het Berlinale Palast haasten voor de opening.
In de uitnodiging staat dat ik er om 18.45 uur moet zijn, want het begint om 19.00 uur. Ik ren door de regen naar de bioscoop. De jongeman bij de deur kijkt me streng aan: „Het is drie over zeven. Je bent te laat.” „Drie minuutjes maar”, piep ik. „Sorry, ik kan je helaas niet meer binnenlaten.” „Maar ik ben een van de filmmakers, ik heb hier een film in competitie. Het is vast nog niet begonnen. Kom op. Alsjeblieft.” Hij zucht en spreekt iets onverstaanbaars in zijn microfoontje en ik mag toch naar binnen.
Ik vlieg de trap op. Vlak voor de zaal bots ik op tegen actrice Michelle Yeoh, bekend van Everything, Everywhere, All At Once en Wicked. Er wordt aan alle kanten aan haar geplukt zodat ze beeldschoon de zaal in kan. Ze kijkt me diep in de ogen en glimlacht. Dat raakt me. Iemand die je, te midden van alle glitter en glamour, ineens echt aankijkt. Van mens tot mens.
Tijdens de opening krijgt ze een ere-Gouden Beer, uitgereikt door regisseur Sean Baker, die ook films maakt die zich in de wereld van sekswerk afspelen en die ik enorm bewonder. Eenmaal in de zaal voel ik iemand op mijn schouder tikken. Ik kijk om, recht in het stralende gezicht van Joes Brauers. Het is bijzonder om hem daar te zien maar het voelt tegelijkertijd heel vertrouwd. De laatste keer dat we elkaar zagen was afgelopen najaar op het Nederlands Film Festival, waar hij een Gouden Kalf ontving voor zijn rol in mijn korte film Fuck-a-Fan. Nu is hij een van de Shooting Stars op de Berlinale.
Muriel d’Ansembourg met regie-assistent Alinda van Dijk.
Gedurende de dag van de première zijn er talrijke interviewsessies.
Ik hoopte naar de screening van Sandiwara te kunnen gaan, een korte film van Sean Baker met Michelle Yeoh in de hoofdrol, maar helaas ben ik de hele dag bezig met pers en meetings.
’s Avonds een diner met onze sales agent, de Nederlandse en de Franse distributeur, en natuurlijk de producenten. Ik krijg van alle kanten te horen dat er een ‘bidding war’ gaande is rondom de verkoop van de film. Mooier hadden we het ons niet kunnen wensen. Maar het blijft spannend. Door het expliciete karakter van Truly Naked is het maar helemaal de vraag welke landen de film in de bioscoop kunnen draaien. Het frustreert me dat de meest gewelddadige films op het grote doek draaien, maar dat seks zo controversieel is. Deze film snijdt dingen aan die veel jongeren gewoon online zien, en dan mag dat opeens niet in de bioscoop.
Mijn beste vriendin Linda Emmelkamp kwam gisteren aan. We kennen elkaar al sinds we vijf zijn, en hadden ons verheugd op een gezellige tijd. Maar ik werd weer van de ene naar de andere meeting gesleurd, er staan 100.000 berichten op mijn telefoon, er wordt van alle kanten aan me getrokken. Op een gegeven moment zie ik haar naar me kijken met een blik van: ‘Ik snap niet dat je dit kan, dit is toch helemaal niet leuk?’
Vervolgens moest ik naar de receptie van het Vlaamse en Nederlandse filmfonds, maar begaf mijn telefoon het. Dus toen zaten we op zaterdagavond drie uur in de Apple Store. De Poolse jongen die ons hielp vertelde dat mensen soms woedend en ten einde raad de winkel binnenstormen en dat werknemers vanuit het bedrijf daarom dertig sessies bij een therapeut aangeboden krijgen.
Op de rode loper bij de Berlinale.
Muriel met haar crew in de lift op weg naar de première.
Het team van ‘Truly Naked’ wordt na de vertoning toegejuicht door het publiek.
Het ANP wilde een foto maken op de rode loper bij het Zoo Palast waar A Family van Mees Peijnenburg in première ging. Maar dat hoorde ik pas een uur van tevoren. Snel een Uber besteld, maar die wist me niet te vinden, tot ik in de app zag dat ik schijnbaar al vertrokken was en even later de rekening gepresenteerd kreeg, terwijl ik nog voor mijn hotel stond. Toen ik eindelijk aan kwam kon ik nog net op tijd naar binnen glippen.
Ik hoop dat het geen thema aan het worden is, dat ik overal net te laat ben. Het was heel fijn om hier een première mee te maken, en een idee te krijgen hoe dat hier eigenlijk gaat met introducties en Q&A’s. Gisteren was de eerste persvoorstelling. De eerste vier-sterrenrecensie komt uit het Verenigd Koninkrijk, een enorme opluchting omdat de film zich daar afspeelt.
Toen ik met mijn afstudeerfilm Good Night genomineerd was voor een Bafta, hadden zij de make-up georganiseerd. Dat is echt heel fijn, want je opmaken voor cameralicht is echt wat anders. Tot vorig jaar deed de Berlinale dat ook, maar nu blijkbaar niet meer. Gelukkig was Safiya Benaddi, die in de film het vriendinnetje van Alec speelt, zo slim om een visagiste die hier in Berlijn woont te contacteren. Dus die gaat ons morgen première proof opmaken. Ik heb elke nacht een uurtje minder slaap, en vind mezelf er moe uitzien, terwijl er de hele dag camera’s op me gericht staan.
Muriel na afloop van de première.
De Uber-saga was nog niet afgelopen. Ik had gisteren een interview met de Italiaanse radio dat uitliep, terwijl ondertussen cast en crew op me zaten te wachten voor een diner. Maar weer kwam er een Uber niet opdagen. Toen ik eindelijk aan kwam was er een heel emotioneel moment, al die mensen die op eigen houtje hier naartoe zijn gekomen. Iedereen moest speechen, en huilen. Producent Els Vandevorst vertelde over onze eerste ontmoeting, en zei dat dit een van de meest bijzondere films is die ze ooit heeft gemaakt.
Daarna nog naar het feest van de sales agent waar overal posters van de film hingen. Tegen drie jongens die voor de poster stonden zei ik voor de grap: „Je moet deze film gaan zien.” Waarop zij antwoordden: „Ja, dat weten we. We hebben al kaartjes, want this is the most talked about film van het festival.” Fijne gedachte om op deze premièredag mee wakker te worden na alweer maar drie uur slaap.
Muriel en ‘Truly Naked’ editor Emiel Nuninga vieren de première van de film.
Opgetekend door Dana Linssen