Julien Althuisius is schrijver en voor de Volkskrant columnist over het dagelijks leven.
‘Ik bel je over een half uurtje’, appte een vriendin die ik zojuist geprobeerd had te bellen. Omdat ik supercool ben antwoordde ik niet met ‘oké’ of ‘is goed’, maar met de picobello-emoji; dat universele handgebaar waarbij je met je duim en je wijsvinger een rondje maakt en je overige drie vingers soort van rechtop blijven staan.
‘White power?!?!’, stuurde ze terug.
Ze refereerde aan de reconstructie ‘Op de dansvloer van het kerstgala flirt de JFVD opzichtig met extreemrechts’ die onlangs in de Volkskrant verscheen. Er was veel verontrustend aan dit verhaal – zoals het gegeven dat de partijtop van Forum van Democratie banden onderhoudt met extreemrechtse lui uit het buitenland.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Maar wat misschien nog het aller-allergergste is, is dat extreem-rechts het picobello-gebaar gebruikt als hondenfluitje om het begrip ‘white power’ te communiceren. In het stuk stonden verschillende foto’s van mannen die het picobello-gebaar maakten, waaronder eentje van de Oostenrijkse neonazi (zijn woorden, niet de mijne) Martin Sellner, die niet alleen het picobello-gebaar maakte, maar ook een t-shirt aanhad met daarop het picobello-gebaar.
Weet je wat? Ik ben er helemaal fucking klaar mee. De emoji van de opgestoken duim is gekaapt door boomers en kan ik niet meer met goed fatsoen gebruiken. En nu is mijn favoriete handgebaar dat tevredenheid moet uitdrukken ook geannexeerd, door extreemrechts (bovendien, kom ik er nu achter, is picobello helemaal geen bestaand Italiaans woord, maar een Nederlands bedenksel. Alles moet kapot).
Ik snap dat dit misschien niet aan de top van de waarom-extreemrechts-gevaarlijk-is-piramide staat, maar misschien kan het ook een keer gaan over de culturele toe-eigening van de zelfverklaarde übermensch. De swastika? Gejat van het hindoeïsme. Hitlersnor: gejat van Charlie Chaplin. De nazigroet: gejat van De eed van de Horatii. Classicisme, blauwe ogen, Beethoven, Wagner, Bruckner, adelaars en nu dus de picobello-emoji.
Ik kan veel hebben, maar nu extreemrechts mij ertoe dwingt hartjesemoji’s te gebruiken waar die niet op hun plek zijn, mensen me dus verkeerd gaan begrijpen en ik een WhatsAppparia dreig te worden, is de grens wel bereikt. Het is tijd om onze symbolen weer terug te veroveren.
Daarmee zeg ik niet dat mannen nu massaal de zijkanten van hun snor moeten afscheren of de rood-witte vlag met zwarte swastika de vredesduif moet vervangen, maar kunnen we in ieder geval met z’n allen afspreken dat we niet opgeven en de picobello-emoji gewoon blijven gebruiken? Net zolang totdat Martin Sellner en de zijnen uitgeput raken van het continu moeten uitleggen dat ze ‘white power’ bedoelen en niet ‘helemaal toppie’.
Dat is nu bij uitstek een cultuuroorlog waarvoor ik best de loopgraven in wil.
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant