De lezersbrieven! Over jongens en meisjes, argwaan voor koopjes en aanbiedingen, atheïsme, asbest in speelzand en oud-psychiater Boudewijn Chabot.
Groeiende censuur in Duitsland, concludeerde VN-rapporteur Irene Khan. Deze censuur is gericht tegen delen van de eigen Duitse bevolking die opkomen tegen de genocide en etnische zuivering van Palestijnen door Israël, alsmede de Duitse medeplichtigheid hieraan.
Als Duitser woonachtig in Nederland zie ik met lede ogen aan hoe het morele krediet dat Duitsland na de hereniging heeft opgebouwd in rap tempo kapot wordt gemaakt.
Ik begon een beetje te wennen aan het warme gevoel dat ik kreeg als Duitsland positief in het nieuws kwam: omgang met het verleden, gastvrijheid jegens immigranten en vluchtelingen, bouwer van Europa. Dit is omgeslagen in kilte.
De slaafse steun aan Israël bestaat uit (onbeperkte) wapenleveranties, Netanyahu napraten (er is geen genocide), politieke steun (tegen de opzegging van het EU-associatieverdrag) of simpelweg wegkijken (ook door de gevestigde media). Hierdoor is Duitsland wederom een dader.
Het enige wat mij als individu nog rest is: tegen de daders in mijn land ingaan en proberen een goede Duitser te zijn.
Helmut Saatkamp, Renkum
Volgens Lisa Arnold moeten we ophouden met het ‘meisje’ noemen van volwassen sportvrouwen. Afgezien van de vraag hoe ze dat wil afdwingen, ben ik het daar hartgrondig mee oneens. Taal mag dan niet onschuldig zijn, het ingrijpen in taal om gedachten te beïnvloeden is de kern van Orwells 1984.
Daarnaast is haar analyse betwistbaar. Ik heb vorig jaar de pensioengerechtigde leeftijd bereikt. Mijn bevriende leeftijdsgenoten noem ik nog steeds jongens en meisjes, zeker als ik hen al decennialang ken.
In het naoorlogs Nederland zijn rituelen, en met name overgangsrituelen, geleidelijk verdwenen. Volwassenheid werd een abstract begrip. Of je een jongen/meisje of een man/vrouw bent, hangt nu veel minder af van je leeftijd; het is complexer. Het gedrag, de setting, de mate van formaliteit, dit alles bepaalt dat. Een juichende en feestende sporter is op dat moment een jongen of een meisje.
We moeten authentiek zijn en ons niet bezighouden met of we daarmee de juiste sociale ontwikkeling steunen dan wel frustreren. En we moeten het feit dat we altijd jongens en meisjes blijven vieren als een bevrijding.
Marcus van Engelen, Leiden
Hoe worden we van kooprobots weer mensen? Een prima essay van Vincent Kouters met een scherpe analyse. Hoe het beter kan? Dat wist mijn vader zaliger, Frans Kroes. Hij had een gezonde argwaan voor koopjes en aanbiedingen. Zijn mantra helpt mij tot op de dag van vandaag en heeft me al talloze malen gered van slimme marketingspraatjes. ‘Niks kopen is het allergoedkoopst.’
Ruudt Kroes, Nijmegen
In zijn column van 13 februari staat dat Jarl van der Ploeg gelezen heeft dat het atheïsme nooit echt lekker van de grond is gekomen omdat het – in tegenstelling tot de islam en het christendom – geen boek heeft. Dat is een misvatting. Atheïsten beperken zich inderdaad niet tot één boek; ze laten zich namelijk inspireren door de gehele wereldliteratuur.
Rudy Schreijnders, Maarssen
Nederland heeft een prachtige kust van meer dan 300 kilometer lang. Toch lijkt er een noodzaak om zakjes zand in China te kopen en hier met grote vaartuigen naartoe te verschepen, zodat onze kinderen even niet achter een scherm hoeven te zitten. Soms weet ik het ook even niet meer.
Jef Keijzer, Amsterdam
Renée Frissen beweert in het interview voor de serie Het ideaal: ‘Tegenover het ‘niemand is welkom’ van rechts staat het ‘iedereen is welkom’ van links.’ Hoezo? De asielwetten van PvdA’er Job Cohen (2001) zorgden voor een strenger asielbeleid. Tien jaar eerder kreeg zijn partijgenoot Aad Kosto te maken met een bomaanslag op zijn huis vanwege de strengere asielwetten die hij had ingevoerd.
Monique Neefjes, Amsterdam
Mooi en indringend interview met oud-psychiater Boudewijn Chabot. Toch jammer dat afgesloten wordt met een verwijzing naar 113 Zelfmoordpreventie. Verwijzen naar zijn website of die van de Nederlandse Vereniging voor een Vrijwillig Levenseinde had meer recht gedaan aan zijn betekenisvolle carrière.
Arie Schriever, Breda
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant