Steeds meer mensen in immigratiedetentie geven hun zaak op en vertrekken vrijwillig uit de Verenigde Staten. In 2025 eindigde 28% van alle afgeronde uitzettingszaken van gedetineerden in vrijwillig vertrek, het hoogste aandeel ooit in de beschikbare rechtbankcijfers. In december liep dat zelfs op tot 38%. Deze cijfers gaan alleen over mensen die een zitting kregen bij een immigratierechter; versnelde procedures zonder zitting vallen er niet onder.
Advocaten en hulporganisaties zien hoe de verscherpte aanpak van de regering-Trump en de groeiende detentiepopulatie mensen murw maakt. In januari zaten ongeveer 73.000 mensen vast in ICE-detentie, een recordaantal. Veel mensen verliezen na maanden zonder perspectief de moed en kiezen voor vertrek, zelfs als ze ooit dachten een sterke zaak te hebben.
De kans op vrijlating op borg voor mensen in immigratiedetentie is sowieso snel gekrompen. In 2024 viel 59% van de beslissingen over borg gunstig uit voor gedetineerden, in 2025 was dat nog 30%. De regering-Trump past veel vaker verplichte detentie toe op mensen die illegaal het land binnenkwamen, ook als zij niet bij de grens zijn opgepakt. Daarmee verliezen rechters in veel gevallen de mogelijkheid om borg toe te kennen. Een federale rechter in Californië zette daar in december vraagtekens bij en noemde de brede inzet van verplichte detentie onwettig, maar de hoogste immigratierechter liet andere rechters weten dat deze uitspraak niet bindend is.
De dalende kansen in de rechtbank werken door in de hoofden van de mensen in detentie. Asielzoekers worden daar hard door geraakt. Volgens cijfers van de immigratierechtbanken, geanalyseerd door de Transactional Records Access Clearinghouse, zakte het percentage toegewezen asielaanvragen van meer dan de helft per maand tussen 2022 en 2024 naar 29% in december 2025. Tegelijk probeert DHS in veel zaken asielzoekers naar derde landen te laten sturen, wat procedures afbreekt of versnelt. Advocaat Christopher Kinnison, al vijftien jaar actief in Louisiana, zegt dat veel cliënten denken dat hun kans om te winnen veel kleiner is dan vroeger, zelfs als ze een reële vrees voor vervolging hebben.
Die sfeer van uitzichtloosheid bepaalt ook de keuze van anderen, zoals een vrouw die alleen met haar initialen U.G. wil worden genoemd. Zij zat 13 maanden vast en voelde op een gegeven moment opluchting toen de rechter uiteindelijk uitzetting beval. Ze overwoog zelfs haar advocaten te vragen vrijwillig vertrek aan te vragen, omdat ze het niet meer aankon. Ze zegt dat ze iedere dag dacht: ik zit hier omdat ik blijf vechten; als ik teken, ben ik binnen drie dagen weg. Zelfs als ze gelijk zou krijgen, vreesde ze dat DHS in beroep zou gaan en haar nog langer vast zou houden of haar naar een ander land dan Mexico zou sturen.
Source: Fok frontpage