Jens van 't Wout kroonde zich zaterdag op fenomenale wijze tot de koning van het olympisch shorttracktoernooi. Ondanks zwarte vlekken voor zijn ogen, verzuring tot in zijn kruin en een 'Russisch roulette' won hij zijn tweede gouden medaille. "Was meer een zooitje dan een race."
Met een grote grijns op zijn gezicht laat Van 't Wout voor even zijn hoofd tegen de blauwe boarding van het shorttrackstadion vallen. Vol ongeloof staart hij naar beneden, terwijl zijn vader Jan van 't Wout hem een aai over zijn bol geeft.
"Hoe dan?", zijn de eerste woorden die Van 't Wout senior tegen zijn jongste zoon zegt. "What the fuck." Van 't Wout weet net als zijn vader het antwoord niet en kijkt vol verbazing zijn ouders aan, terwijl KNSB-directeur Remy de Wit een klapstoeltje voor Van 't Wout neerzet zodat hij dichter bij zijn ouders kan komen.
De 24-jarige Van 't Wout is zo'n tien minuten voor dit emotionele moment voor de tweede keer in drie dagen olympisch kampioen geworden. Iets wat in het shorttrack, een sport waarin veel valpartijen voorkomen en onverwachte dingen gebeuren, uniek is.
"In de laatste drie rondes werd alles wazig. Ik zag alleen maar zwarte vlekken en kon de blokjes nog amper zien", zegt Van 't Wout, terwijl hij een uur na zijn gouden race nog steeds niet kan geloven dat het wederom gelukt is. "Het was dit keer Russisch roulette en ik heb gewonnen."
Als Van 't Wout vlak voor de finale in de heatbox om zich heen kijkt, ziet hij acht gespannen gezichten. Iedereen is met zichzelf bezig en zit voor de belangrijkste wedstrijd van hun leven in de hyperfocus, maar Van 't Wout niet.
Al rondkijkend neemt Van 't Wout rustig in zich op wie er allemaal naast hem zitten. Titelverdediger Hwang Dae-heon is van de partij en ook topfavoriet William Dandjinou zit op een plastic klapstoeltje in volle focus naar de finale toe te leven.
"Ik keek naar die gasten en dacht alleen maar: ik wil gewoon met jullie vechten. Ik dacht niet aan winnen." Terwijl die gedachte door zijn hoofd schiet, beseft Van 't Wout dat hij in de heatbox met negen shorttrackers de enige is die niets moet, maar alles mag.
Hij heeft namelijk al individueel goud op zak. "In de kleedkamer kwam Friso Emons nog naar me toe met een filmpje van de olympische finale van vier jaar geleden", vertelt Van 't Wout. "Toen waren ze ook met negen en won Hwang Dae-heon door de hele tijd op kop te rijden."
Dat plan kopieert Van 't Wout, maar dan op zijn eigen manier. In een chaotische finale schuift Van 't Wout op fenomenale wijze van de vierde naar de eerste positie, waarna er achter hem valpartijen ontstaan en tal van inhaalacties worden uitgevoerd.
"Toen ik met nog drie rondes te gaan op het rechte stuk opeens drie rijders in de boarding zag liggen, dacht ik: alsjeblieft, niet affluiten. De verzuring steeg van de benen naar mijn ogen en ik kon helemaal niks meer. Het was meer een zooitje dan een race. Het voelde alsof het publiek mij naar de finish duwde."
In dat zooitje komt Van 't Wout als eerste over de streep, waarna hij vergeet te remmen en dankzij een duw van Hwang vol in de boarding vliegt en zijn vriendin Zoë Deltrap (zie foto) omhelst. Op hetzelfde moment springt een dolblije Kerstholt vanuit de coachbox in een keer op de kussens.
"Ik was alleen maar aan het gillen", vertelt Kerstholt. "De pech die hij aan het begin van het seizoen had, draait hij hier gewoon om in twee gouden medailles. Dat is een groot contrast met eerder in het seizoen, toen we nog veel fouten maakten. Die waren uiteindelijk nodig om hier, op hét belangrijkste moment, top te presteren. Ik ben hier stil van."
Twee gouden medailles die door de komst van zijn familie en zijn hele team alleen nog maar mooier worden. "Mijn vader zei gisteren nog: Jens kan eigenlijk niks, alleen schaatsen. Dat heb ik vandaag weer laten zien", lacht hij.
Toch beseft Van 't Wout nog niet wat hij met "alleen schaatsen" in Nederland teweeg heeft gebracht. "Nu voelt het alsof ik nog moet wakker worden uit een droom en dat ik morgen pas aan de start sta van mijn 1.000 meter."
Maar die 1.000 meter heeft Van 't Wout al gereden en gewonnen, waardoor hij nu als eerste Nederlandse man ooit twee gouden medailles op een olympisch shorttracktoernooi heeft gepakt. Van 't Wout maakt zelfs kans om Milaan met vier gouden medailles te verlaten. "Dat durf ik nog niet te voorspellen hoor", zegt Van 't Wout, die nu al de koning van het olympische shorttracktoernooi is. "Maar ik heb wel het gevoel dat die 500 meter mijn beste afstand is."
Die finale staat dinsdag op het programma. "Maar eerst moet Zoë (zijn vriendin en teamgenoot, red.) haar haren in een bob laten knippen", vertelt Van 't Wout. "Dat was onze weddenschap bij twee keer goud."