nieuwsbriefBroncode
Broncode Op mijn twaalfde leerde ik websites bouwen, maar daarna zette ik niet door om goed te leren programmeren. Dat leek zonde, maar nieuwe AI-tools lijken het kunstje overbodig te maken. Is dat ook zo?
Mijn eerste websites maakte ik toen ik een jaar of twaalf was, op een oude computer met beeldbuis-monitor in mijn slaapkamer. In simpele programma’s klikte ik pagina’s in elkaar, af en toe paste ik zelf een paar regels code aan. Met kant-en-klare scriptjes voor een mooie menubalk of een knipperend tekstblok breidde ik mijn site steeds verder uit en stukje bij beetje vogelde ik uit hoe je zo’n site vervolgens online krijgt.
Je leest hier een artikelversie van onze nieuwsbrief NRC Broncode. Wekelijks schrijven wij over technologische ontwikkelingen die op de redactievloer tot opwinding leiden. Inschrijven (voor Plus-abonnees) doe je hier:
Inschrijven voor NRC Broncode
Het had mijn origin story kunnen zijn als techondernemer – welk miljardenbedrijf begon er níét op een zolderkamer. Maar het liep anders. Op de middelbare school deed ik naast een pakket met vooral mensentalen en geschiedenis een weinig succesvolle poging om informatica te volgen. Aan de universiteit leverde een nieuwe poging ook niet veel meer op dan een vaag basisbegrip van hoe een computertaal is opgebouwd.
Al met al leerde ik nooit echt goed te programmeren. Afgelopen jaar bekroop me het gevoel: dat hoeft ook niet meer. Er kwamen allerlei AI-tools voor vibe coding uit. Je geeft instructies in gewone mensentaal („bouw een website die er ongeveer zo en zo uitziet”) en de bot gaat aan de slag. Toen er onlangs een hype ontstond rond een nieuwe versie van Anthropics Claude Code, probeerde ik het toch maar eens uit.
Eerdere AI-chatbots konden ook al code schrijven, maar die moest je als programmeur nog wel op de juiste plek plakken. De nieuwe golf AI-programmeerapps creëert alle benodigde bestanden zelf, plaatst ze in de juiste mappenstructuur, test of het werkt en doet zo nodig aanpassingen.De lancering van Claude Code was voor niet-programmeurs makkelijk te negeren, schreef de Britse techjournalist Shakeel Hashim begin januari. „Een betere programmeerassistent klinkt als het probleem van iemand anders.” Maar dan sla je de plank mis, zegt hij. „Mensen denken niet aan boeken van theaterkaartjes, analyseren van spreadsheets of verwerken van facturen. Maar dat zijn allemaal taken die via software gedaan worden – en dat betekent dat ze gedaan kunnen worden door AI die code schrijft en uitvoert.”
Claude-maker Anthropic lijkt Hashims nieuwsbrief gelezen te hebben. Een week later bracht het Claude Cowork uit. Dat is een variant op Claude Code, met een toegankelijker interface die meer toegespitst is op algemeen kantoorwerk. Je geeft Cowork toegang tot een specifieke map op je computer en instrueert de AI om iets in die map te doen. Bij een map vol foto’s van bonnetjes bijvoorbeeld: stop ze per maand in een submap en verzamel alle bedragen in een spreadsheet.
Als één dienst alles kan – en, voor wat het niet kan, precies toegespitste tools genereert – waarom zou je dan nog voor andere software betalen? Die gedachte zorgde ervoor dat de beursnoteringen van een waaier aan dienstverlenende bedrijven vorige week een klap kregen. Of het nou een juridisch informatiebedrijf is als RELX, een softwaremaker als Adobe of een zakelijk dienstverlener als Tata Consulting Services (TCS): allemaal belandden ze in een dip toen Cowork ook nog werd uitgebreid met specifieke functies voor zakelijke sectoren.
AI-bedrijven lijken met hun tools een verdienmodel gevonden te hebben. Code en Cowork zijn alleen beschikbaar in de betaalde versie van Claude, waarvan het goedkoopste abonnement 21 euro per maand kost. De hoeveelheid ‘gebruik’ is dan nog steeds begrensd met een vage, ondoorzichtige limiet.
Bij een eerste experiment met Claude Code – bouw een app waarin notities en takenlijsten worden gecombineerd, een persoonlijke productiviteitsobsessie van mij – krijg ik na een half uur een verrassend functionerend prototype voorgeschoteld. Maar wanneer ik vervolgens een lijst verbeterpunten terugstuur, blijkt de limiet bereikt. Die wordt na vijf uur gereset, maar dat is irritant als je net lekker bezig bent. Nog meer geld overmaken naar Anthropic kan ook, het duurdere abonnement geeft „vijf keer meer” gebruik.
Als leek heb je maar deels zicht op wat voor code de AI schrijft. Je ziet of die code wel of niet doet waar je om gevraagd hebt, maar je snapt niet of het ook efficiënt is. Sterker, je zou kunnen betogen dat de AI er belang bij heeft inefficiënte code te genereren – dan zit je sneller aan je limiet en trek je eerder je portemonnee.
Bij volgende sessies valt me op dat Claude, nadat ik een opdracht heb gegeven, eerst een groot deel van het ‘gebruik’ spendeert aan lezen van alle bestanden die het zelf de vorige keer heeft gegenereerd. Pas dan kan de AI aanpassingen doen, maar is de limiet nog sneller bereikt.
Het is bovendien de vraag hoe veilig al die gevibecode apps zijn. Cybersecuritybedrijf Wiz signaleerde een hele trits aan beginnersfouten in met AI gebouwde apps, waaronder openbaring van wachtwoorden in publiek toegankelijke code. Voorlopig neem ik mijn nieuwe notitie-app nog maar niet in gebruik.
Doorzie de wereld van technologie elke week met NRC-redacteuren