Jenning de Boo en Jordan Stolz zorgden zaterdag op de olympische 500 meter opnieuw voor een fantastische show. De Boo deed alles goed, maar heeft de pech dat hij in het Stolz-tijdperk leeft. "Ze zijn de twee beste sprinters ooit."
De Boo speelde de 500 meter vrijdagavond wel twintig keer af in zijn hoofd. Liggend in zijn bed in het olympisch dorp won hij elke keer van Stolz. "Ja, natuurlijk", zegt de Groninger met een glimlach. "Ik ga niet visualiseren dat ik verlies."
De werkelijkheid is iets minder mooi. De 22-jarige De Boo schaatst zaterdag een van zijn beste races ooit in het Milano Speed Skating Stadium. Bijna alles wat hij zich had ingebeeld, komt uit. Maar op de streep komt hij toch weer net tekort tegen het één jaar jongere Amerikaanse schaatsfenomeen.
De tijden zijn verbluffend. Stolz blijft met 33,77 maar net boven het wereldrecord (33,61). De Boo (33,88) zit er niet ver achter. "Het is leuk voor het publiek, we hebben voor groot vermaak gezorgd", zegt de Nederlander na het keizerlijke sprintduel. "Maar voor mij is het redelijk frustrerend. Het is prachtig om tegen Stolz te rijden. Maar ik heb deze battle nu al iets te vaak verloren."
Het verschil met de rest van het veld is enorm. Laurent Dubreuil pakt brons in 34,26. "Het gebeurt niet vaak dat je een olympisch record schaatst en verliest met een halve seconde", grapt de 33-jarige Canadees. "Jordan is de beste schaatser aller tijden. En Jenning en hij zijn de twee beste sprinters aller tijden. Ik ben blij dat er niet drie zoals zij zijn. Want dan had ik hier heel anders gezeten."
Het is een mooi beeld voor de start van de 500 meter. Stolz en De Boo zoeken elkaar op voor een korte handdruk. "Jordan is hartstikke sportief en een groot sportman", vertelt De Boo. "Ik spreek hem buiten de baan om niet veel. Maar tijdens gezamenlijke persmomenten zijn we altijd wel aan het klooien. Ik heb veel respect voor hem."
Andersom is het gevoel hetzelfde. "Ik vind het altijd mooi om naar Jenning te kijken, want zijn stijl is anders dan die van andere schaatsers", zegt Stolz. "Hij is ook ontzettend sterk. "Ik vind het mooi als we tegen elkaar moeten schaatsen. Het maakt het leuker voor de kijkers."
De toppers reden afgelopen woensdag al tegen elkaar op de 1.000 meter. Ook toen was het spektakel. "Het zijn historische duels met Jenning", zegt Stolz. "Ik geniet er vooral van ná de race. Tijdens de rit vind ik het zwaar en spannend."
De Amerikaan kán ervan genieten, want hij wint meestal. "Dit is het tijdperk-Stolz", zegt De Boo. "Ik ben daar onderdeel van en hoop dat mijn tijd nog gaat komen. Het is hartstikke leuk dat we er samen bovenuit steken, maar het liefst sta ik nog een treetje hoger op het podium."
"Het is aan mij de taak om nog harder te trainen en nog betere ritten neer te zetten. Dan geloof ik dat ik hem kan verslaan. Ik ben pas 22 en doe pas drie jaar fulltime aan langebaanschaatsen. Dus er is nog tijd."
Het probleem voor De Boo is dat Stolz óók nog jaren en jaren mee kan. "Is Jordan pas 21?", vraagt de Boo zich hardop af. "Dus hij is zelfs een jaar jonger dan ik ben."
"Ik vind het reteknap hoe hij dit doet, zonder team en met alleen een coach. Ik weet niet precies hoe hij traint en ik ga ook niet bij hem afkijken. Want als ik Jordan ga kopiëren, dan weet ik zeker dat ik niet van hem ga winnen. Hij is een fenomeen. Zo simpel is het."
De Boo lacht even als hij eraan herinnerd wordt dat zijn prestaties in Milaan, met twee keer zilver bij zijn olympisch debuut, óók fenomenaal genoemd kunnen worden.
"Ik doe mijn stinkende best", zegt hij bescheiden. "Ik heb het maximaal haalbare uit deze Spelen gehaald. Maar dat ik vandaag geen goud heb, laat toch een beetje een bittere nasmaak achter in mijn mond."
Lees alles over de Olympische Spelen van Milaan op onze dossierpagina
Source: Nu.nl algemeen