Berlinale Het filmfestival van Berlijn opent met een charmante Afghaanse romkom, of eerder: liefdesdrama. De Nederlandse pornokomedie ‘Truly Naked’ lijkt de film te worden waarover iedereen het heeft.
De Berlinale opende met de film 'No Good Men'.
De eerste Afghaanse romkom speelt zich af in 2021, aan de vooravond van de val van Kabul. No Good Men, van de Afghaanse regisseur Shahrbanoo Sadat, was donderdagavond de opening van de Berlinale: cameravrouw Naru van Kabul News en ster-reporter Qadiri vallen voor elkaar. Maar met echtgenoten en kinderen, corrupte agenten en zelfmoordaanslagen zijn er nogal wat amoureuze obstakels te overwinnen op weg naar de ‘run for love’ waarmee een romkom traditioneel eindigt. Die run is in dit geval op het vliegveld van Kabul, waar de laatste westerse vliegtuigen vertrekken.
Een charmante film die alles bevat waar het volgens directeur Tricia Tuttle dit jaar om gaat op de Berlinale: „familie en intimiteit onder druk, vragen over zorg, macht, identiteit en het leven tussen werelden”. Al blijkt No Good Men gaandeweg meer een liefdesdrama dan komedie. Naru krijgt nooit een kans in het patriarchale Afghanistan ‘zonder goede mannen’: ze zijn allemaal humeurig en agressief, slaan of beledigen hun vrouwen. Althans: dat zeggen de normaal zo zwijgzame vrouwen als Naru ze op de markt filmt. Tegen mannen praten ze nooit, dus verovert ze al snel een niche als cameravrouw. Zelf is Naru ook klaar met de liefde, denkt ze: haar wezelachtige man liep weg na de geboorte van haar zoontje Liam, aan de vibrator die ze van een vriendin uit de VS kreeg heeft ze genoeg.
Totdat ze cameravrouw wordt van de oudere Qaradi, vader van vier, en ze op reportage gaan terwijl de Afghaanse staat om hen heen implodeert. Interessanter dan de soms wat abrupte en melodramatische wendingen is het beeld dat Sharbanoo Sadat – zelf tijdig uit Kabul naar Hamburg gevlucht – schets van een radeloze stad waar de barbaren – opnieuw – aan de poort staan om hun vrouwenhel 2.0 te openen. De eerste Afghaanse romkom lijkt voorlopig ook de laatste.
Still uit ‘No Good Men’.
No Good Man is een charmante, wat naïeve openingsfilm waar je niet tegen kan zijn; prima voor Europa’s grootste publieks-filmfestival van Europa – de Berlinale is met 336.000 bezoekers vorig jaar is het net iets groter dan Rotterdams IFFR. De hoofdcompetitie richt zich op politiek getint werk en arthouse, een jury onder voorzitter en veteraan Wim Wenders verdeelt de prijzen.
Dit jaar bevat de competitie nieuwe films van de hogere middenklasse der filmkunst: namen als Kornél Mundruczó, Emin Alper, Karim Aïnouz en Tizza Covi. Wat mist, is een echte ‘showstopper’ uit Hollywood die glamour op de rode loper brengt, zoals scifi-extravaganza Mickey 17 vorig jaar. Al brengt Hollywoodveteraan Gore Verbinski met scifi-spektakel Good Luck, Have Fun, Dont Die het nodige hectiek naar Belijn. Ook komt de Brits popdiva Charli XCX langs met mockumentary The Moment, over felgroen gekleurde ‘The Summer of Brat’ die haar in 2024 tot een fenomeen brengen. Kleine films brengen sterren als Pamela Anderson, Juliette Binoche, Sandra Hüller, Ethan Hawke en Channing Tatum op de rode loper – maar directeur Tuttle merkte op dat grote Amerikaanse films als One Battle After Another of Sinners tegenwoordig vaak afzien van een première op een filmfestival, om meer controle te hebben op de marketing.
Still uit ‘Truly Naked’ van Muriel d’Ansembourg.
Hollands glorie is er ook in Berlijn. Mees Peijnenburgs ingetogen vechtscheidingsdrama A Family – met Carice van Houten als manipulerende moeder – draait in het jeugdprogramma Generation K14. De Berlinale pusht Muriel D’Ansembourgs filmdebuut Truly Naked: over een introverte scholier die camerawerk doet in zijn vaders pornobedrijfje, maar nog het een en ander over intimiteit moet leren. De film, in Berlijns sterke competitie Perspectives, debuteert op zaterdag, het drukste moment van het festival. De rechten zijn nu al verkocht aan Korea en de landen Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland, schrijft vakblad Variety, dat laatste na een felle ‘biedingsoorlog’ tussen zeven filmdistributeurs. Truly Naked lijkt zo’n film te worden waarover iedereen het heeft.