Mijn Ouders Voor deze rubriek sturen lezers een foto in van hun ouders. Deze week stuurde Marit le Noble (1963) een foto van haar ouders Joke le Noble (1937-2023) en Han le Noble (1938).
,,Mijn vader ging met zijn vriend op de scooter naar Noordwijk en reed terug via de Bollenstreek. Ze belandden op de kermis in Hillegom en daar zag hij mijn moeder. Ze ging niet in op zijn avances en stapte in de bus. Mijn vader ging met zijn scooter, zonder rijbewijs, achter de bus aan om te kijken waar ze woonde. De aanhouder won.
Mijn moeder kwam uit een katholiek gezin, met tien kinderen. De familie van mijn vader was niet religieus, dus haar vader verbood haar met hem te trouwen. Met hulp van een pater uit Haarlem lukte dat toch. Na alle tumult rond het huwelijk weigerde mijn moeder een witte jurk te dragen – ze kocht een gebloemde jurk in Amsterdam.
In 1963 werd ik geboren, zes jaar later mijn broer.
Mijn vader begon in 1969 zijn eigen bedrijf – een stressvolle tijd. Het ‘kantoor’ was een mini-zolderkamer in ons huis en als mijn vader op pad was, nam mijn moeder de telefoon op. Als men naar de administratie vroeg, vroeg mijn moeder steevast of ze de debiteuren- of de crediteurenadministratie wilden spreken, op dat minikantoor. De telex stond op een wankel, door mijn vader gefabriceerd tafeltje op de gang naast mijn kamer en de hele boel schudde als er ’s nachts getelext werd uit Amerika.
Ze hadden het goed en gaven mijn broer en mij een fijn thuis, waarbij we door mijn vaders ondernemingsdrang nog weleens in hachelijke situaties terechtkwamen. Zonder benzine in de bergen, want we ‘redden het wel’, zonder ervaring met noodweer met een boot bij rotsen op de Middellandse Zee ronddobberen, skitochten die aan het eind van de dag eindigden in een eenzaam bos want ,,papa stippelde de routes uit’’. Mijn charmante, humoristische moeder ging overal in mee en zag weinig problemen. Zo reed ze in een Daf (automaat) rond toen na een skiongeval haar been in het gips zat.
Helaas kreeg mijn moeder alzheimer en mijn vader heeft haar tot het laatst zelf thuis verzorgd. Na haar onverwachte overlijden heeft mijn vader gelukkig de draad van het leven weer op kunnen pakken.”