is tv-recensent voor de Volkskrant.
Nadia Moussaid hield aan haar reis naar de bezette Palestijnse gebieden, voor Gevangen in Palestina, buikpijn over. Hier nog iemand, en ik was er niet eens bij. Zo dicht op de huid van de Palestijnen is de documentaire, donderdagavond op NPO 2, gemaakt. En zo aangrijpend is de alsmaar verslechterende en onmenselijke situatie daar.
Moussaid spreekt (verdreven) bewoners, activisten, jongeren en mensenrechtenorganisaties die tonen hoe het leven onder de Israëlische bezetting eruitziet. Ze schetsen een beeld van een gevangenis zonder muren. Van Palestijnen die ontheemd raakten doordat ze van hun land en zelfs uit hun vluchtelingenkamp werden verdreven door kolonisten (gedekt door het Israëlische leger). Van overal checkpoints. Bovendien: wie hierover praat, loopt gevaar te worden opgepakt. Zelfs op straat lopen is onveilig.
Dit zijn allemaal geen incidenten, maar het gebeurt planmatig, zegt de Palestijns-Amerikaanse New York Times-journalist Mariam Barghouti. ‘In plaats van de Palestijnen een voor een te doden, wordt hun geest vermoord.’
Palestijnen die worden opgepakt, krijgen geen (eerlijk) proces. Ex-gevangenen en klokkenluiders uit het Israëlische leger vertellen over systematische martelingen en seksueel geweld in gevangenissen, die zich nog het beste laten beschrijven als de hel. Ook kinderen zijn niet veilig. In 2025 werden er 54 gedood. De ouders van de 15-jarige Jad vertellen hoe hun zoon door Israëlische soldaten bruut werd vermoord op straat. Zijn lichaam is nog altijd niet vrijgegeven.
Israël laten weten dat de wereld meekijkt, en documenteren wat er gebeurt, is het enige wat ze kan doen, zegt Barghouti, die ondanks de gevaren doorgaat. Voor wie ook niet wil wegkijken: Gevangen in Palestina (NTR) is op NPO Start terug te zien.
De jonge filmmaker Gwyneth Sleutel weet in de 3Lab-documentaire Het nieuwe flirten (BNNVara) woensdagavond het veelbesproken onderwerp grensoverschrijdend gedrag een frisse invalshoek te geven, en maakt er een oprecht en kwetsbaar gesprek van. Vanachter de camera interviewt ze diverse mannen een-op-een. Met een van hen gaat ze uit om te zien hoe de man in kwestie het flirten aanpakt (weinig subtiel, blijkt: ‘Ik vind je supersexy.’).
‘Zou het kunnen dat je wel eens iemands grens over bent gegaan?’, wil Sleutel weten. De mannen ontkennen stellig. ‘Ik ben een aardige jongen’, zegt een man. Er is slechts één persoon die die mogelijkheid wel openhoudt. Het gaat zo snel allemaal, en de publieke opinie verandert ook, dat hij het lastig vindt om zeker te weten dat hij niet (onbewust) over iemands grenzen is gegaan.
Zijn zeldzaam empathische reactie, tussen alle die ontkennende mannen, ontroert de maker. Dit is waar de #MeToo-beweging over gaat, zegt ze, dat mannen ook durven te reflecteren op hun eigen gedrag. En als hij dan ook nog zegt dat hij veel geleerd heeft van hun gesprek, wil ze hem graag een knuffel geven, maar niet zonder eerst te vragen of dat mag.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant