DEN HAAG - Wat is de locatie van het ongeval? Bent u gewond? Hebben de kinderen de mishandeling gezien? Het is een greep uit de vragen die Eleanora, politiecentralist op de meldkamer in Den Haag, dagelijks stelt. Voor veel mensen blijft deze wereld een ver-van-mijn-bed-show. Maar wat doet een 112-centralist nu precies? Om antwoord te krijgen op die vraag liepen we tijdens de Europese 112-dag een dienst mee op de meldkamer. 'In het ergste geval kan je gewoon een leven redden doordat jij die telefoon hebt opgenomen.'
Het werk op de meldkamer gaat 24 uur per dag en zeven dag per week door. De dienst van Eleanora begint woensdag om 6.30 uur. 'Dan gaat de nachtdienst naar huis en loggen wij overal in', begint de centralist. 'Maar de telefoontjes blijven doorgaan, dus iedereen moet één voor één inloggen', legt de centralist uit.
'Daarna is het wachten tot de telefoon gaat en je kan beginnen', zegt ze terwijl ze haar koptelefoon opzet. Om het bureau van Eleanora staan nog tientallen andere bureaus met daaraan allemaal collega's die in gesprek zijn, turen naar meerdere schermen tegelijk en druk typen op hun toetsenbord.
Maar de centralisten op de meldkamer aan de Katschiplaan in Den Haag dragen niet allemaal een politie-uniform. 'Dit is een gemeenschappelijke meldkamer, dus de brandweer en ambulance zitten hier ook', legt Eleanora uit.
'Zo kunnen we snel schakelen met elkaar bij incidenten. Maar als de brandweer overloopt met meldingen, kunnen wij bijvoorbeeld ook bijspringen', gaat de centralist verder. 'Dat werkt echt heel prettig en makkelijk', voegt ze tevreden toe.
Daarna gaat de telefoon en vergeet Eleanora alles om zich heen en focust ze zich volledig op haar telefoon en computerschermen. 'Ik kan u niet verstaan, kunt u nog een keer de locatie herhalen', vraagt ze aan de andere kant van de lijn.
Na een paar minuten vragen stellen, typen en computerschermen bekijken, zegt de centralist: 'De collega's zijn onderweg.' Niet veel later beëindigd ze het gesprek.
Maar wat doe je precies als de telefoon gaat op de meldkamer? 'Ik neem eerst de melding aan en vraag daarna meteen aan de melder waar hij of zij zich bevindt', begint Eleanora. 'We vragen dus om de straat, het huisnummer en vaak kunnen we de locatie van de telefoon van de melder ook al uitpijlen.'
'Maar soms lukt dat niet en is de melder zo in paniek, dat we naar herkenbare punten moeten vragen en echt mee moeten kijken op de kaart om de locatie te achterhalen', gaat ze verder.
Als de locatie van de melder bekend is, komt de volgende stap: de zeven gouden W's. 'Dus we vragen naar wie, wat, waar, wanneer, waarom en welke wijze', legt Eleanora de 'W's' uit. 'Dus we vragen wat er precies aan de hand is, wie er bij betrokken is en of het levensbedreigend is. Dat is voor ons heel belangrijk.'
Maar wanneer moet je echt 112 bellen? 'In noodsituaties bel je altijd 112', zegt de centralist stellig. 'Maar ook bij verdachte situaties. Dus als je bijvoorbeeld iemand door de wijk ziet lopen die je niet vertrouwt of als een nepagent belt die vraag of je geld en sieraden in huis hebt', gaat ze verder. 'Maar bij ongevallen met alleen maar materiele schade bel je 0900-8844.'
Vervolgens gaat de telefoon van Eleanora weer. 'Wat is de locatie van het incident', begint ze het gesprek. 'Zijn er kinderen in de woning aanwezig en hebben ze de mishandeling gezien', vraagt ze even later verder.
Maar is het niet heftig om iedere dag met reanimaties, mishandeling of ongelukken bezig te zijn? 'Natuurlijk maak je soms heftige dingen mee en voor iedereen is het heel persoonlijk wat je heftig vindt. Incidenten waar kinderen bij betrokken zijn, zoals kinderreanimaties, maken bij mij vaak enorme indruk', vertelt Eleanora eerlijk.
'Na zo'n incident nemen we vaak ook even een momentje afstand van ons werk en gaan we echt even weg van ons bureau', vertelt de centralist. 'Dan hebben we het er met elkaar over en met de collega's die ter plaatse waren. We vertellen aan elkaar wat we hebben gezien en gehoord. We overleggen of we het goed hebben aangepakt', somt ze op.
Maar naast dat haar werk heel heftig kan zijn, is het volgens Eleanora ook een heel mooi vak. 'Elke dag is anders en geen dag is hetzelfde', zegt ze stralend. 'Soms heb je dagen die hartstikke rustig zijn en soms heb je dagen dat je totaal over de kop naar huis gaat en denkt: wat is hier gebeurd?'
'Maar het mooiste aan mijn werk is dat het heel dankbaar werk is. Ik kan echt wat voor de samenleving doen', voegt ze gedreven toe. 'In het ergste geval kan je een leven redden doordat jij die telefoon hebt opgenomen. Dat geeft gewoon een heel goed gevoel', zegt de centralist trots waarna haar telefoon weer gaat.
Source: Omroep West Den Haag