is tv-recensent voor de Volkskrant.
De eerste regel van Dropout Resort: dertig minuten schermtijd per dag. De tien jongeren reageren alsof ze te horen hebben gekregen dat ze nog dertig minuten te leven hebben. ‘Nee, nee, ik zweer ik ga huilen. Ik kan dit niet’, zegt Nova (19). ‘Dertig minuten is niks, in die tijd kan ik niet eens douchen.’ Een andere jongere: ‘Mijn telefoon is een orgaan, hè? Ik kan niet zonder telefoon.’
Het is een van de vele regels die horen bij hun verblijf in het all-inclusivehotel op Curaçao, waar de jongeren in de Powned-realityshow Dropout Resort een maand aan het werk worden gezet door de Nederlandse hoteleigenaar Wout Tieleman. Tien jongeren, zonder opleiding, zonder werk en zonder richting. Naast meer fame, waar sommigen opuit lijken, zijn er drie vaste banen te verdienen.
De NPO Start-serie is een hit. De kijkcijfers schijnen zelfs beter te zijn dan die van de streamingversie van de bekendere titel Wie is de mol? (Avrotros). Dat kijkers hun weg naar het programma weten te vinden, komt wellicht door de vele promo’s. Maar dat kijkers blijven kijken, komt door de makers die precies weten wat scoort: drama, reality en ontroerende verhalen. Kortom: smullen voor liefhebbers van Dream School (NTR) en Echte meisjes in de jungle (Videoland).
Met het idee dat de jongeren op een soort gratis vakantie zouden zijn, wordt meteen korte metten gemaakt. Ze moeten zich elke dag melden om acht uur ’s ochtends in het hotel op de afdeling schoonmaak, onderhoud, of in de keuken. En dat is nogal een verandering, constateert Angel (17) verontwaardigd. Eerst lag ze gewoon lekker de hele dag in bed, en nu moet ze zich ineens in het zweet werken.
Wat de makers ook wisten: zet tien jongeren in een all-inclusiveresort en vroeg of laat heb je drama. Al vanaf de eerste kennismaking zijn er irritaties onderling. De een klaagt te veel. De ander zondert zich af, voelt ze zich te goed voor ons of zo? En hoezo laat zij ons al het kutwerk opknappen? En als twee meisjes, ten koste van ‘het team’, besluiten uit te slapen is het oorlog, ‘kanker’, ‘bitch’, ‘hoer’. Zelfs presentator Nadia Palesa en een jongere krijgen een fittie, inclusief dramatisch weglopen.
Als het aan coach Gabrielle la Rose ligt, is het belangrijkste doel van hun Caribische stage dat de jongeren inzicht krijgen in hun gedrag. Want achter hun verzet, wantrouwen en explosiviteit zit vaak een zware jeugd, doorgebracht bij jeugdzorg of een verslaafde moeder. Met als gevolg verkeerd aangeleerd gedrag. La Roses liefdevolle advies: je kwetsbaar durven opstellen en doorzetten, niet afhaken.
Dat is makkelijker gezegd dan gedaan. In de dramatische cliffhanger van aflevering drie zien we dat er een kandidaat wordt weggestuurd. En toen waren er nog maar negen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant