Jutta Leerdam klopte maandagavond een fenomenale Femke Kok op de 1.000 meter, en maakte daarmee haar olympische droom waar. Verslaggever Lisette van der Geest over de Jutta-gekte: ‘Van Italianen tot Amerikanen: ze zijn nu allemaal geïnteresseerd in haar.’
is nieuwsverslaggever van de Volkskrant.
Hoe heb jij deze historische race in het stadion beleefd?
‘Het was heel indrukwekkend om te zien, het kabaal was enorm. Dit is een snelle afstand, anders dan de 5 kilometer. Hier volgen de ritten elkaar snel op, daardoor gaat het maar door, ook qua spanning. We zitten op de perstribune, niet direct tussen het publiek, maar je voelde de spanning wel. Zodra iemand in het oranje het ijs opstapte, barstte het los.
‘De spanning was ook te zien bij de schaatsers zelf, aan hun gespannen koppies tijdens de warming-up. Toen Kok 1.12,59 op de klok zette, dacht ze dat het genoeg zou zijn voor goud. Het was ook een indrukwekkende tijd, dus het was zeer de vraag wat Leerdam ging doen. Ga er maar aanstaan, als je concurrent een tijd neerzet die jij twee weken geleden in Inzell niet kon rijden. Maar Leerdam deed het. Na de finish zag je dat ze een oerkreet slaakte.’
In jouw analyse schreef je al dat Leerdam heel veel losmaakt in Nederland. Hoe verklaar je dat?
‘Leerdam is een vrouw met meerdere kanten: aan de ene kant lijkt ze zich niks aan te trekken van wat mensen vinden, maar aan de andere kant ook weer wel. Ze heeft de Nederlandse nuchterheid, maar tegelijkertijd vertoont ze Amerikaanse trekjes. Ze wordt regelmatig gezien als een diva, als iemand die zich verheven voelt boven de rest.
‘Ook heeft ze vanaf het begin van haar carrière veel gedaan met sociale media. Daarover heeft ze altijd gezegd dat ze het erbij doet omdat ze het leuk vindt, en dat het nooit ten koste zal gaan van haar prestaties. Dat heeft ze gisteren wel bewezen, ze is echt een groot kampioen. Hoe ze zichzelf presenteert heeft daar niks mee te maken. Ze is ontzettend kleurrijk en als ze stopt, wat ze na haar race nog even in het midden liet, zou dat heel jammer zijn voor de schaatssport.’
Wat heb jij meegekregen van de gekte rondom Leerdam?
‘Ik werd vooraf in het stadion aangeschoten door een journalist van de Finse publieke omroep, hij maakte een artikel over Leerdam. Dus hij interviewde een commentator van de NOS en mij over haar keuzes en wat ze betekent voor de sport. In Belgische media verschenen artikelen over haar, in de mixed zone, waar de pers zich verzamelt, stonden veel meer journalisten dan normaal. Van Italianen tot Amerikanen, tot Zweden en Duitsers: ze zijn allemaal geïnteresseerd in haar.
‘Leerdam brengt iets anders dan andere Nederlandse kampioenen, met haar vijf miljoen volgers en de Amerikaanse influencer Jake Paul als vriend. Daarmee weet ze ook de internationale pers te trekken, dat heeft geen Nederlandse schaatser haar voorgedaan.’
Kom je Jake Paul dan ook tegen?
‘Nou, wat wel grappig is: de route van perstribune naar de mixed zone, waar we interviews kunnen doen, gaat langs een soort VIP-lounge. Daar kom je nog weleens iemand tegen. Een aantal collega’s stond laatst geïrriteerd – ze hadden haast, vanwege een deadline – in de wacht, omdat de beveiliging van JD Vance de weg minutenlang blokkeerde.
‘En collega Erik van Lakerveld kwam Jake Paul gisteren tegen. Wat we daardoor inmiddels weten: als koning Willem-Alexander en koningin Máxima naar het toilet gaan, wordt de deur van een afstandje door een bewaker in de gaten gehouden. Bij Jake Paul staan er twee kleerkasten pal voor de wc-deur. Zij gaan er toch iets verkrampter mee om.’
Wat voor invloed heeft dit circus op jullie werk?
‘Op de paar minuten na dat Jake Paul even de mixed zone in komt, waarbij hij roept dat ze de GOAT (Greatest Of All Time, red.) is, merken we van het circus rond hem weinig. Maar tijdens de Olympische Spelen duurt alles vaak lang. En Leerdam is populair. Na de race stond ik ruim anderhalf uur te wachten, tot ik haar samen met andere schrijvende journalisten kon spreken.
‘Een persvoorlichter gaf af en toe een update: ‘Nog twintig cameraploegen. Nog veertien.’ Gelukkig had ik mijn laptop meegenomen en was er een hekje van een centimeter of tien breed, waar ik mijn laptop op kon zetten om alvast wat te schrijven. Er was haast en zo’n grootse prestatie wil je wel eer aan doen in je artikel.
‘Toen Leerdam eenmaal bij ons was aangekomen, was het dringen bij het hekje. Ik voelde achter me allemaal armen prikken van journalisten die hun telefoons tevoorschijn haalden om een quote te halen. Dat was minder fijn, er komt zoveel meer hectiek bij kijken.’
Hebben we gisteren, op dag 3 van de Spelen, het absolute hoogtepunt al gehad?
‘Haha, ik hoop het niet. Maar dit was wel een heel mooie wedstrijd natuurlijk, waarbij Jutta Leerdam en Femke Kok een heel hoog niveau haalden. Maar we zijn pas een paar dagen onderweg op deze Winterspelen, er komt hopelijk nog heel veel moois aan. Te beginnen met het shorttrack vandaag.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant