Marcia Luyten is journalist en columnist van de Volkskrant.
Van die situaties waarin je weet dat woorden het niet redden. Ze schieten tekort om de angst, afschuw en wanhoop uit te drukken. Misschien dat een ander het kan, een betere schrijver, maar ik ken de beperkingen van mijn pen. Zoals in Rwanda, niet lang na de genocide. In Buenos Aires, in de marineschool waar duizenden jonge mensen zijn gemarteld, naar helikopters geleid en in de oceaan gedumpt. Ik heb het bij films over de Holocaust. En nu, bij het zien van een documentaire: Gevangen in Palestina.
Gevangen in Palestina zijn mensen die wonen in hun eigen huis, op hun eigen land, die olijven plukken uit hun eigen gaard, met kinderen die naar hun eigen school gaan en spelen in hun eigen straat. Deze Palestijnen leven op de bezette Westelijke Jordaanoever en worden zonder gerechtelijk bevel uit hun huis en van hun land geslagen. In hun eigen straat door kolonisten gestompt, bespuugd en beschoten, in hun olijfgaard met ijzeren staven in coma geslagen, hun kinderen op 100 meter van huis doodgeschoten.
Een reportage gisteren in deze krant liet zien hoe Arabische Israëliërs – een op de vijf inwoners van Israël – structureel worden aangevallen, uitgesloten en aangeklaagd. De Palestijnen in Armageddon-Gaza worden ondanks een staakt-het-vuren nog steeds gebombardeerd. Op de bezette Westelijke Jordaanoever terroriseren Joodse kolonisten, gesteund door het Israëlische leger, de Palestijnse inwoners. Nadia Moussaïd maakte voor de NTR op de Westelijke Jordaanoever een documentaire zo dicht op de huid van de Palestijnen dat het pijn doet.
Kinderen zijn de toekomst, en dus zijn kinderen doelwit. Jad van 15 was met zijn vrienden poolen. Hij rende terug naar huis. Vanuit haar raam zag zijn moeder hem aankomen, toen hij zonder enige reden werd neergemaaid. Op beelden zie je de jongen nog omhoog reiken, en, omringd door Israëlische soldaten, dood neervallen. Moussaïd staat naast de moeder die door datzelfde raam kijkt en vertelt hoe ze haar zoon zag sterven. ‘En ik kon niets doen.’
Het lichaam van Jad is, zoals de meeste van de 54 in 2025 op de Westelijke Jordaanoever vermoorde Palestijnse kinderen, niet vrijgegeven. (Het ontbreken van het lichaam van één Israëlische gijzelaar is een item in het NOS Journaal.) Het is allemaal deel van dezelfde Israëlische strategie: Palestijnen wegjagen uit Israël en Palestina. En iedereen die het waagt te blijven, moet worden uitgewist. De Palestijns-Amerikaanse NYT-journalist Mariam Barghouti: ‘In plaats van iedereen zomaar dood te schieten, vermoord je hun geest.’
Wie in Palestina gevangen is, kan daar niks tegen doen. Voor deze burgers geldt geen recht. Wie zich verweert, wordt op beschuldiging van terrorisme vastgezet. Medeleven met burgers in Gaza is genoeg voor de aanklacht ‘terroristisch misdrijf’. En in de gevangenis wacht de Palestijnen een regime à la Abu Ghraib: systematische, gruwelijke marteling. Een gevangene werd steeds verkracht vlak voordat zijn advocaat kwam. Tot hij zijn advocaat smeekte om niet meer te komen. Bij anderen zijn handen geamputeerd, nadat de polsen door strakke tiewraps waren verwond en ontstoken. Amputeren gaat sneller dan behandelen.
We zien de klassieke ontmenselijking die in de geschiedenis aan massaal geweld en genocide voorafgaat. Het overkwam de Joden, de Tutsi, de als terroristen afgeschilderde linkse Argentijnse activisten. Nu krijgt Israël van de internationale gemeenschap carte blanche om beestachtig tekeer te gaan en de Palestijnen als volk te vernietigen. Zelfs de Europese Unie heeft niets afgedaan aan het Associatieverdrag dat Israël grote handelsvoordelen geeft.
Wie tekeergaat als beesten, verliest zelf zijn menselijkheid. Het zien en tolereren van dit door rapporten gedocumenteerde en door Israëlische klokkenluiders bevestigde systematische, grootschalige geweld maakt medeschuldig. Maar mijn woorden moeten zich behelpen. Donderdag 12 februari om 20.30 op NPO 2. U kunt beter beelden zien.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
[Hier de tekst overheen typen of plaatsen]
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app. Klik op het belletje naast de auteursnaam.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant