Schaatsster Jutta Leerdam heeft haar favorietenrol op de 1.000 meter bij de Olympische Spelen in Italië waargemaakt. Ze pakte olympisch goud, voor Femke Kok.
is sportverslaggever van de Volkskrant en schrijft vooral over schaatsen, atletiek en roeien.
De tranen van vreugde trokken zwarte mascarastrepen over het gezicht van Jutta Leerdam. Zij was de grote favoriet voor de olympische 1.000 meter. De vrouw naar wie iedereen keek. En ze maakte het waar. In 1.12,31 snelde ze naar de zege, naar het goud waar ze na het zilver van vier jaar geleden in Beijing haar zinnen op had gezet.
De aanloop naar de 1.000 meter was niet zo verlopen als Leerdam voor ogen had. De vrouw die met olympisch goud voor ogen twee jaar geleden haar eenpersoonsploeg oprichtte, wilde zoveel mogelijk ‘in haar eigen bubbel’ blijven. Maar haar weigering om twee dagen voor haar race een paar minuten met de pers te praten had een tegengesteld effect. Er ontstond juist onrust.
Toen Leerdam aan het begin van de avond alleen nog maar aan haar eerste rondje op de inrijbaan was begonnen, lieten de in oranje gehulde toeschouwers zich al horen en juichten haar toe. Ze maande ze tot stilte om de startprocedure van haar tegenstanders niet te verstoren.
Maar even later kon ze de toeschouwers hun gang laten gaan, toen ze onder de tijd dook die Femke Kok twee ritten eerder op het bord gebracht had: 1.12,59. Leerdam was 0,28 seconden sneller. Haar directe tegenstander, uittredend olympisch kampioen Miho Takagi (1.13,95), reed Leerdam op nog veel grotere achterstand. De Japanse pakte brons.
Kok, al jaren ongenaakbaar op de 500 meter, ontwikkelde zich het afgelopen jaar tot een vrouw om rekening mee te houden op de 1.000 meter. Zelfs op de 1.500 meter, ongebruikelijk voor zo’n explosieve schaatser, pakte ze uit. Tijdens een trainingswedstrijd in oktober scherpte ze het baanrecord in Thialf aan tot 1.52,69.
Ze ging in haar rit tegen de Amerikaanse Erin Jackson als een ware sprinter van start: fel en met direct al grote snelheid. Ze behield haar tempo in het tweede deel van de race. Opvallend: ze reed de laatste anderhalve ronde grotendeels met de handen op de rug. Kok juichte direct toen ze haar tijd zag. Zo snel was er op dat moment nooit door iemand op zeeniveau gereden, maar het zou uiteindelijk de zilveren tijd blijken.
Koks belangrijkste afstand moet nog komen. Zij kan op 15 februari, zondag, als eerste Nederlandse vrouw olympisch goud op de 500 meter veroveren. Op de 1.000 meter gebeurde dat met Carry Geijssen (1968), Marianne Timmer (1998 en 2006) en Jorien ter Mors (2018) al vaker.
Leerdam kreeg de orkaan van geluid die losbarstte na Koks rit natuurlijk mee. Ze was bezig aan haar warming-up, zal ongetwijfeld hebben gezien dat Kok sneller was dan zij bij de laatste wereldbekerwedstrijd. Het leek erop dat het de eerste meters, de eerste bocht zelfs, moeizaam ging. Maar al snel maakte Leerdam meters met de enorme klappen waar ze om bekend staat. Ze bewees dat ze deze afstand als geen ander beheerst.
Suzanne Schulting moest al in de eerste rit. De loting voor de wedstrijden bij de Winterspelen wordt bepaald aan de hand van de wereldbekerklassementen. Wie laag op de ranglijst staat, moet vroeg het ijs op. Schulting had in de internationale wedstrijdserie weinig bereikt.
Sowieso verliep haar langebaanseizoen aanvankelijk teleurstellend. Ze wist zich niet voor de wereldbekercyclus te plaatsen. Toen ze als reserve in actie mocht komen in Hamar, ging ze onderuit op de 500 meter en presteerde ze onder haar kunnen op de kilometer.
Toch wist ze eind december bij het olympisch kwalificatietoernooi, toen de druk er werkelijk op stond, een ticket op de 1.000 meter te veroveren. Met haar tijd van 1.15,46 bracht het olympische langebaandebuut Schulting niet meer dan de achtste plaats.
Maar de vrouw die tweemaal goud op de 1.000 meter won bij het shorttrack heeft nog een ijzer in het vuur. Ze is ook voor de 1.500 meter op de shorttrackbaan geselecteerd. Daar gaat de aandacht van vanaf dinsdagmorgen naar uit. Ze heeft tien dagen om in haar oude metier olympische topvorm te vinden.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant