De leider van de Schotse Labour-partij Anas Sarwar heeft maandagmiddag voor het vertrek van Keir Starmer gepleit. Deze aanval vanuit Schotland vergroot de druk op de Britse premier.
is correspondent Groot-Brittannië van de Volkskrant.
Tijdens een ingelaste persconferentie in Glasgow stelde Sarwar dat Starmers ‘herhaaldelijke fouten’ schadelijk zijn voor de electorale kansen van Labour bij de Schotse verkiezingen, later dit voorjaar. Ondanks een goed resultaat bij de parlementsverkiezingen van 2024, toen Starmer met een grote meerderheid won, staan de Schotse sociaaldemocraten nu op de derde plaats in een recente peiling, achter de linkse nationalisten (SNP) en het radicaal-rechtse Reform UK van Nigel Farage.
‘Dit is niet makkelijk en het doet pijn’, zei Sarwar, ‘want ik heb een oprechte vriendschap met Keir Starmer. Maar mijn eerste prioriteit en mijn eerste loyaliteit liggen bij mijn land, Schotland.’ Hij zei niet bereid te zijn om de Schotse zorg, scholen, gemeenschappen, steden en eilanden op te offeren aan een derde decennium van een SNP-regering. ‘Daarom moet er een einde komen aan de afleiding en moet het leiderschap in Downing Street veranderen’, concludeerde hij.
De interventie van Sarwar komt op weer een wilde dag in de Britse politiek. In de ochtend vertrok Starmers perschef. Slechts vijf maanden na zijn aanstelling kondigde Tim Allan zijn vertrek aan uit 10 Downing Street. ‘Ik heb besloten af te treden om ruimte te maken voor de samenstelling van een nieuw team op nummer 10. Ik wens de premier en zijn team veel succes’, zo luidde de verklaring van Allan, voordat hij Westminster verruilde voor de golfbaan.
Allans vertrek komt een dag nadat Starmer zijn stafchef Morgan McSweeney had opgeofferd. De strateeg McSweeney was zes jaar lang een vertrouweling van Starmer en had hem in juli 2024 aan een grote verkiezingszege geholpen, toen Labour slim profiteerde van de ineenstorting van de Tories. Maar McSweeney was ook medeverantwoordelijk voor de funeste aanstelling van zijn leermeester Peter Mandelson als ambassadeur in de Verenigde Staten.
Deze aanstelling heeft Starmer nu in de problemen gebracht, omdat de band tussen Mandelson en de bekende Amerikaanse zedendelinquent Jeffrey Epstein inniger bleek dan hij naar eigen zeggen wist. Ook Allan is een oude bekende van Mandelson. De ervaren perschef werkte ten tijde van Tony Blairs New Labour nauw samen met deze ‘vader’ van de moderne Labour-partij. De aandacht gaat nu ook uit naar een andere Blair-veteraan in Downing Street, het hoofd van de nationale veiligheid Jonathan Powell.
The Times berichtte dat het gemoed van de 63-jarige premier schommelt tussen boosheid en depressiviteit, maar tijdens een toespraak voor zijn medewerkers was Starmer volgens zijn woordvoerder ‘positief, zelfverzekerd en vastbesloten’. Starmer wees op het belang van waarden en beweerde dat publieke dienstverlening zijn drijfveer is. Opvallend was dat er maandag geen ministers waren die bereid waren een goed woordje voor hun baas te doen.
Binnen de Labourfractie heeft Starmer steeds minder steun. Afgevaardigden vrezen hun zetel te verliezen als hun impopulaire leider aan de macht blijft. Een wisseling van de wacht op Downing Street zal er waarschijnlijk toe leiden dat Labour een wat linksere koers gaat varen. Wat er nu lijkt plaats te vinden, is een afrekening met het tijdperk-Blair. Starmer wordt door zijn schare critici gezien als een soort Blair 2.0, wat geen aanbeveling lijkt.
De premier zelf is niet van plan de baan op te geven die hij anderhalf jaar geleden aanvaardde. Hij zou daarmee nog korter aan de macht zijn dan Theresa May, Boris Johnson en Rishi Sunak, maar wel langer dan Liz Truss. Eind deze maand vindt er in het traditioneel Labour-gezinde Manchester een tussentijdse verkiezing plaats, waar Reform UK een zetel probeert te veroveren. Dat zou het einde zijn van Starmer, mocht hij tegen die tijd nog premier zijn.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant