DEN HAAG - Het lijkt misschien een speld in een hooiberg, maar toch is Ron Meijer uit Den Haag hard op zoek naar de man die hem jaren geleden flink uit de brand hielp op een vliegveld in Indonesië. Ron was daar op reis geweest maar kwam voorbij de douane vast te zitten zonder geld. Ene Edwin Hofman gaf hem de benodigde cash om alsnog naar huis te kunnen.
Het speelt zich allemaal af in 1995 op het vliegveld van Denpasar, in Indonesië. 'Ik had mezelf aardig in de nesten gewerkt', legt Ron uit. 'Al ons Indonesisch cashgeld hadden mijn reisgenoot en ik (zorgvuldig uitgerekend) opgemaakt, voordat ik op het vliegveld door de douane naar de gate ging.'
Na de douane moet er onverwacht nog een stempel voor in het paspoort worden gekocht. Maar daar is geen geld meer voor. 'We hadden nog contant geld voor één persoon - er kon niet met een creditcard betaald worden - dus mijn verkering kreeg een stempel. Ik zou het wel aanzien.'
Hij gokt het erop en probeert het vliegtuig in te komen, maar wordt tegengehouden. 'Tijdens het boarden werd het ontbreken van de stempel opgemerkt en ik werd teruggestuurd om die alsnog te kopen.'
'Vóór de douane waren banken waar geld kon worden opgenomen met een creditcard. De douanebeambten wilden mij, na diverse smeekbedes, wel even terug het land inlaten als ik mijn paspoort bij hen achterliet.'
Zodoende neemt hij een sprint naar de bank om geld op te nemen, maar dat blijkt alleen te kunnen op vertoon van een paspoort. Het zweet breekt Ron inmiddels uit. 'Het vliegtuig stond op het punt te vertrekken en ik stond flink gestrest, zonder paspoort, een uitweg uit deze benarde situatie te zoeken.'
Op dat moment schiet iemand te hulp. 'Een vriendelijke, Nederlandse stem', zo herinnert Ron zich. De man vroeg: 'Wat is er aan de hand, kan ik iets voor je doen?'
Ron legt razendsnel zijn situatie uit. 'Zonder enige aarzeling gaf de man mij het benodigde geld. Ik had de tegenwoordigheid van geest om hem zijn naam en adres op mijn ticket te laten schrijven. Mijn vliegtuig heb ik op het nippertje gehaald.'
Jarenlang kan hij het vliegticket met daarop de gegevens van de man niet meer vinden. Tot het jaren later ineens weer opduikt. Hij start in die tijd een zoektocht naar de gulle gever. 'Mijn redder', zoals Ron het zelf noemt.
Tevergeefs. 'Ik heb diverse naamgenoten gesproken, maar nooit de juiste gevonden. Het ticket verdween weer naar de achtergrond.'
Toch blijft het aan Ron knagen, omdat de man hem voor zijn leven heeft geïnspireerd. 'Zijn hulp destijds heeft mij sindsdien geïnspireerd om mensen in nood een helpende hand te bieden.'
Met hulp van social media wil hij het nu nog een keer proberen. 'In dit digitale tijdperk moet er toch iemand zijn die weet waar Edwin Hofman gebleven is? De Edwin die in 1995 woonde op de Van Speijkstraat in Den Haag. Ik wil hem nog altijd passend bedanken.'
Ron denkt dat Edwin inmiddels net als hij ergens in de 60 moet zijn. 'We waren toen ongeveer even oud.' Maar helemaal zeker weten, doet hij het niet. 'Het is allemaal een beetje weggezakt, het ging ook allemaal heel snel.'
'Het bijzondere aan het verhaal is dat ik nu twee straten verderop woon van de plek waar hij destijds woonde', vertelt Ron. 'Het lijkt me prachtig om hem te vinden', zegt hij tot slot.
Source: Omroep West Den Haag