Home

Het verhaal achter de opmerkelijke naam van het plaatsje Truth or Consequences: ‘Nou, dan heb ik nog wel een verhaal!’

Waar lopen de correspondenten van de Volkskrant tegenaan in hun dagelijkse leven? Vandaag: Thomas Rueb stopt in de hoogwoestijn van New Mexico bij het bijzondere plaatsje Truth or Consequences.

is correspondent Verenigde Staten van de Volkskrant. Hij woont in New York.

Het bord sleurt me uit mijn trance. Al uren doorkruis ik de hoogwoestijn van New Mexico, een gestolde zee van roestrode rotsen en zand. Kromme cactussen in clusters van duizenden. Cirkelende gieren tegen een genadeloze zon. Zelden tegenliggers. Nee, mooier dan hier worden de Verenigde Staten haast niet. Maar ook niet eentoniger.

Mijn gedachten dwalen weg, ik kan er niets aan doen, en misschien is dit, denk ik, waarom ze deze staat officieel ‘The Land of Enchantment’ noemen, van betovering, en... Hé! Dat bord!

Mijn blik schiet naar de eerstvolgende afslag. Boven de weg, na een eindeloze parade aan nietszeggende gehuchten, prijkt een plaatsnaam zoals die ik die nooit eerder zag: Truth or Consequences.

Bedwelmd geef ik een draai aan mijn stuur. Daar móét een verhaal achter zitten.

Als correspondent weet je niet altijd waarnaar je zoekt. Een reportage, hoe goed ook voorbereid of doordacht, berust goeddeels op geluk. Door welke straat je loopt. Wie er net een winkel komt uitlopen. Naar welk afwijkende element je oog onbewust wordt getrokken. Timing en toeval.

Soms lopen zijwegen dood. Vaak niet.

‘Dus jij weet níéts van de naam?’, kraait Sharon Green (76), eigenaresse van de lokale wasserette. Ze is de eerste persoon die ik tegenkom in wat Truth or Consequences blijkt te zijn: een dorpje van zesduizend, met pastelkleurige huisjes en imposante bergen in de verte.

Green slaakt een schorre lach. ‘Nou, dan heb ik nog wel een verhaal voor je!’

Dat begint – puur toeval – in Greens geboortejaar. De naamborden lazen toen nog ‘Hot Springs’, zoals het hier heette sinds de oprichting begin vorige eeuw: vanwege het warme grondwater dat rondom opborrelt uit het woestijnzand. Maar halverwege 1950 veranderde alles.

Een landelijke radioquiz, gepresenteerd door de razend populaire Ralph Edwards, bedacht een stunt voor het tienjarig jubileum. Wat als ze een stad zover konden krijgen om hun naam te wijzigen naar die van het programma? In ruil zou Edwards vanuit daar een liveshow presenteren.

Verschillende dorpjes stuurden in. Hot Springs won. Op 31 mei 1950 namen de inwoners – 1.294 vóór en 294 tegen – de naam van de gameshow over: Truth or Consequences. Een ludieke beslissing, die het lot van dit stadje voor altijd zou veranderen.

‘Jij was hier anders toch niet geweest?’, zegt Green. En zo is het.

In dit enorme land is het knap lastig om je te onderscheiden. Neem Hot Springs. Er bestaan tientallen dorpen met die naam, door heel de VS, van Arkansas, Montana en Washington tot Virginia. Ik zie ze vaker op de borden. Niks bijzonders.

Maar er is, onbetwist, slechts één Truth or Consequences.

‘Voor ons betekent de naam toerisme’, zegt Brett Moorhead (17), stagiair bij de lokale Kamer van Koophandel. ‘Mensen raken toch nieuwsgierig’, zegt haar vader die – géén toeval – ook Brett Moorhead heet. ‘En dan raken ze verliefd op dit mooie plaatsje.’

Dat gebeurde ook filmregisseur Ari Aster. Die besloot hier zelfs zijn ‘covidwestern’ Eddington (2025) op te nemen. En dus veranderde wéér de naam: opnieuw wegens showbizz, ditmaal tijdelijk. Voor miljoenen liet Aster de gebouwen blijvend opknappen om het fictieve plaatsje Eddington te creëren. Weer een zege voor het dorp.

‘Er zitten ook nadelen aan Truth or Consequences’, zegt Sharon Green. ‘Als ik ergens mijn adres moet doorgeven, dan word ik steevast uitgelachen. Of ze hangen gewoon op.’

Lees ook

Geselecteerd door de redactie

Source: Volkskrant

Previous

Next