Winterspelen Met een trainingsschema afgeleid van de extreme methode van olympisch kampioen Nils van der Poel bereidde ‘outsider’ Van de Bunt zich voor op de Spelen van Milaan. „Hij kan goed met tegenslag omgaan.”
Stijn van de Bunt verdiende verrassend vier startbewijzen voor de Spelen tijdens het OKT in december.
In de zomer van 2025 gaf Stijn van de Bunt een interview aan de regionale zender RTV Utrecht. De 21-jarige schaatser liet optekenen „zich bewust te zijn” dat de Spelen in Milaan „nog buiten bereik” lagen. De Spelen van 2030 waren een „iets realistischer doel”.
Acht maanden later is Van de Bunt de Nederlandse hoop op de lange afstanden in Milaan. Op het olympisch kwalificatietoernooi won hij met overmacht zowel de 5 als de 10 kilometer, vóór gevestigde namen als Chris Huizinga en Beau Snellink, en verdiende hij vier startplekken. De rijder van Team IKO komt ook uit op de massastart en de ploegenachtervolging, maar begint zondag met de 5 kilometer.
Van de Bunt was in zijn uitspraken iets te bescheiden geweest, zegt zijn coach Martin ten Hove. „Aan de sfeer in de ploeg merkte je in de zomer al dat iedereen echt wel stiekem keek naar de Olympische Spelen van 2026”. Niet dat ze er bij IKO vanuit gingen dat Van de Bunt de Spelen ‘wel even’ zou halen: „Maar dromen mag. Al snap ik dat je dat niet meteen uitspreekt.”
Voor het grote publiek kwalificeerde Van de Bunt zich uit het niets. Zelf wilde hij in aanloop naar de Spelen niet meewerken aan een profiel, maar mensen om hem heen zagen altijd al zijn talent: „Stijn heeft een enorme inhoud en een wil van hier tot overmorgen”, zegt oud-trainer Marcel Scheperkamp, die hem zowel als skeeleraar en als schaatser onder zijn hoede had. Toch duurde het even voordat dit ook bij de senioren tot succes leidde.
Op negenjarige leeftijd begon de in Lopik geboren en getogen Van de Bunt met skaten bij skeeler- en schaatsvereniging SVO Oudewater. Zijn eerste trainer Joyce van Vliet zag zeker „geen Bambi op het asfalt”. „Motorisch was hij goed, hij kon meteen op skeelers wegkomen.” Per toeval belandde hij op twee ijzers. In de bus die elke week met zo’n zestig kinderen van Oudewater naar de Vechtsebanen in Utrecht reed, was een plek vrij, en Van Vliet vroeg de jonge Stijn mee. „We dachten: dat kan wel wat worden op het ijs.”
Ook op schaatsen kon Van de Bunt meteen goed mee. Hij trainde met oudere kinderen en ging op zijn tiende ook wedstrijden rijden. Al snel volgde een overstap naar de Amersfoortse ijsvereniging, waar hij op een hoger niveau met leeftijdsgenoten kon trainen.
Toch bleef skeeleren voor Van de Bunt als jonge tiener het belangrijkste. „Op de lange afstanden reed hij iedereen in Nederland omver”, memoreert Scheperkamp. „Bij het inlineskaten rijd je op een piste van 200 meter. Hij haalde iedereen met twee vingers in de neus een rondje in.”
Dat succes had ook een keerzijde. Toen Van de Bunt als vijftienjarige mee ging doen aan internationale wedstrijden, moest hij volgens Scheperkamp wennen aan gelijkwaardige concurrentie. „Hij was soms te nonchalant. Door zoveel te winnen had hij een air van ‘ik kan dit wel’. Maar in een skatepeloton van dertig man kun je niet nonchalant zijn. Hij ging er letterlijk door op z’n neus.”
Scheperkamp sprak er vaak over met z’n pupil, die de lessen serieus nam. Ook Van Vliet zag een jongen die graag wilde leren: „Als iemand harder reed op skeelers, dan analyseerde hij dat en probeerde hij dat na te doen.” Ze noemt hem een „tikkeltje eigenwijs”, op een positieve manier: „Stijn wist wat ‘ie wilde.”
Via de Amersfoortse IJsvereniging kwam hij terecht bij het talententeam Midden-Oost van schaatsbond KNSB. Toen Stefano Donagrandi hem daar leerde kennen, was Van de Bunt nog „een kleine jongen”, zegt zijn Italiaanse oud-trainer. „Een beetje introvert, niet iemand die graag in het middelpunt van de belangstelling staat. Maar hij had een goede mindset”.
Ook onder Donagrandi wilde Van de Bunt zich blijven verbeteren. „Hij vroeg veel feedback, kwam niet naar de training om die maar even af te vinken.” Door de uitbraak van het coronavirus reed Van de Bunt weinig wedstrijden, waarin hij ook niet altijd goed voor de dag kwam. „Stijn had zoveel vuur, dat hij vaak te snel vertrok en de laatste twee, drie rondes stil viel.”
Stijn van de Bunt na de 10.000 meter tijdens het olympisch kwalificatietoernooi in Thialf.
Dat de toen 16-jarige Van de Bunt in 2021 in beeld kwam bij TalentNED, een door schaatscoach Gerard Kemkers opgezette opleidingsploeg die jonge schaatsers voorbereidt op een topsportcarrière, was min of meer toeval. „Door het gebrek aan wedstrijden hadden ze daar ook weinig referentie welke junioren goed waren”, weet Donagrandi. Beau Snellink, die al eerder vanuit het regionale talententeam naar TalentNed was vertrokken en nu bij Team Essent rijdt, raadde Van de Bunt aan bij de ploeg.
Voor Van de Bunt betekende de overstap definitief afscheid van de skeelersport en een verhuizing naar Enschede, waar hij zijn intrek nam in de villa van TalentNed. In het statige pand aan de Boddenkampsingel woonde Van de Bunt onder begeleiding samen met dertien andere pubers die zich richtten op een topsportcarrière.
Sportief nam TalentNED „een klein risico” met Van de Bunt, zegt coach Kemkers. „Hij was niet meteen op niveau”. Van de Bunt moest wennen aan het trainingsvolume, zijn coaches schaafden aan zijn techniek. „Pas in de winter kon hij op de training goed mee in het treintje.”
Ook in de villa moest Van de Bunt zijn plek vinden. Volgens Sijmen Egberts, die tegelijk met Van den Bunt bij TalentNED aansloot, was hij een ingetogen jongen, zoals hij ook voor de camera’s in Thialf stond tijdens het OKT. „Maar als je hem beter leert kennen, heeft hij zijn praatjes paraat”. Uiteindelijk, zegt Egberts, „paste Stijn supermooi in de groep”. In de villa speelden ze games als FIFA of Fortnite, op het ijs trokken ze als langeafstandrijders samen naar de wereldbekerwedstrijden voor junioren.
Toen Stefano Donagrandi een jaar na de komst van Van de Bunt ook bij TalentNED aan de slag ging, zag hij een andere Stijn: „Hij was veel zelfverzekerder. Met jongens als Joep Wennemars om zich heen, toch een beetje bokito’s, moest hij wel voor zichzelf opkomen”. Kemkers: „Hij heeft bij ons geleerd hoe het is om als topsporter te leven”.
Hoewel zijn laatste seizoen bij TalentNed door een liesblessure niet resulteerde in grootse resultaten, was de commerciële schaatsploeg Team IKO in 2023 overtuigd van de ontwikkeling van Van de Bunt. Andere ploegen, zoals Team Zaanlander, toonden ook interesse.
De 18-jarige Van de Bunt „dacht goed na” over zijn volgende stap, herinnert IKO-coach Ten Hove zich. „Hij pakte zijn keuze systematisch aan en stelde veel vragen. Wij zoeken sporters die het leuk vinden om samen een route te bepalen, en ook zelfstandig kunnen zijn. Dat is hij.”
Bij Team IKO bouwde Van de Bunt de laatste jaren verder aan zijn conditie, zodat hij de hoge snelheid langer vast kon houden. Dat deed hij met een trainingsschema afgeleid van het handboek dat de Zweed Nils van der Poel na zijn gouden Olympische Spelen van 2022 schreef. Zelf las Van de Bunt how to skate a 10k zo’n drie keer van voren naar achteren, vertelde hij na zijn 10 kilometer op het OKT.
Even leek een aanrijding tijdens een trainingskamp in Andorra hem afgelopen zomer zijn olympische seizoen te kosten. Van de Bunt brak zijn ruggenwervel en enkele ribben. Maar een wonderbaarlijk snel herstel volgde. Oud-kamergenoot Egberts ziet een parallel met een eerdere val van de racefiets in Inzell, waarbij hij zijn sleutelbeen brak: „Hij kan goed met zo’n tegenslag omgaan, al is hij niet iemand die er veel over praat”.
Donagrandi gelooft dat Van de Bunt op de Spelen kan gaan voor een plek bij de beste vijf, „maar dan moet ook alles kloppen.” Tegelijk, zegt hij, is Van de Bunt nog jong en is de concurrentie op de lange afstanden stevig: „De druk ligt niet bij hem. Hij moet de Spelen zien als een goede ervaring, misschien dat juist dat een goede prestatie oplevert”.
Source: NRC