Virtuoos, en minder verfijnd dan in veel van zijn eerdere films, trekt regisseur Park Chan-wook aan de touwtjes. Achter de malle plotwendingen en absurde humor gaat een serieus verhaal schuil.
schrijft voor de Volkskrant over film.
Wie zijn baan verliest, belandt in een rouwproces. Dat geldt zeker voor Man-su (Lee Byung-hun), die na 25 jaar toegewijde arbeid in de papiersector plotseling aan de kant wordt gezet. Het papierbedrijf wordt overgenomen en de nieuwe eigenaren zien ‘geen andere optie’. Het ontslag snijdt een stuk uit zijn ziel.
Zijn vrouw Miri (Son Ye-jin) begint meteen op praktische wijze te bezuinigen: dure hobby’s eruit, honden eruit, tot groot verdriet van de kinderen. Ook pakt ze haar oude werk als tandartsassistent weer op. Man-su probeert intussen een nieuwe baan te vinden, maar papierkennis is niet erg gewild op de arbeidsmarkt. En als er al een vacature is, zijn er meer geschikte kandidaten.
‘Werd hij maar getroffen door de bliksem’, mijmert Miri over een van Man-su’s concurrenten. Dat is het moment waarop Man-su de oplossing ziet voor zijn problemen: hij gaat zijn medesollicitanten omleggen, een voor een.
In het rijke en zeer geliefde oeuvre van Park Chan-wook (Oldboy, The Handmaiden, Decision to Leave) is geweld nooit ver weg, dus dat de brave huisvader Man-su zich ontpopt tot een killer hoeft niet werkelijk te verbazen. Bovendien is er geen andere optie. Hij kan toch niet lijdzaam toezien hoe zijn maatschappelijke status verschrompelt? Hoe hij langzaam maar zeker het respect van zijn vrouw en kinderen verliest?
Ondanks een zorgvuldige voorbereiding verlopen Man-su’s moordplannen verre van rimpelloos. Zijn klunzigheid leidt tot fantastische, totaal onvoorspelbare scènes vol dubbele bodems en omkeringen. Dat is een ander herkenbaar Park-element, want de Zuid-Koreaanse regisseur houdt ervan zijn publiek op het verkeerde been te zetten.
Ook vermengt hij graag verschillende genres: No Other Choice is tragikomedie, drama, misdaadthriller en satirische maatschappijkritiek ineen.
Virtuoos trekt Park aan de touwtjes, minder verfijnd dan in veel van zijn eerdere films, luchthartiger en losser. Achter de malle plotwendingen en absurde humor gaat ook een serieus verhaal schuil over een systeem dat mensen gebruikt en weer uitspuwt, waardoor ze elkaar beginnen aan te vallen. No Other Choice heeft aardig wat raakvlakken met Parasite (van die andere Zuid-Koreaanse topregisseur, Bong Joon-ho), waarin het kapitalisme mensen laat grabbelen naar hun waardigheid.
Het scenario van No Other Choice is gebaseerd op de roman The Ax van Donald E. Westlake, eerder al verfilmd door Costa-Gavras. Aanvankelijk wilde Park de film in de VS maken, maar geen enkele studio zag dat zitten. Gelukkig maar, want een Hollywoodversie was ongetwijfeld tammer geworden. Bovendien was er dan geen hoofdrol geweest voor Lee Byung-hun, die met fascinerend gemak schakelt tussen slappe zak, griezelige macho, sympathieke echtgenoot en alles daartussenin.
Het is juist die veelkleurigheid die van No Other Choice zo’n fijne film maakt, vaak geestig en soms intens treurig. In de fabuleuze slotscène laat Park zien waar al Man-su’s harde werk toe leidt: een morele nederlaag, verkocht als overwinning.
Thriller/komedie
★★★★★
Regie Park Chan-wook
Met Lee Byung-hun, Son Ye-jin, Park Hee-soon, Lee Sung-min
139 min., in 79 zalen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant