Thomas Hogeling beschouwt wekelijks de publieke opinie. Wat wordt er gezegd en vooral niet gezegd? Deze keer: transfertijd.
Het verraderlijke aan algoritmen is dat je voortdurend het idee hebt dat je je in het centrum van het heelal bevindt. Dat wat jou interesseert er ook echt toe doet, want waarom krijg je er anders zoveel nieuwsberichten over voorgeschoteld? Ik weet dus niet zeker of de rest van Nederland zich deze week net zo druk heeft gemaakt om Kodai Sano als ik.
Sano is een Japanse middenvelder van NEC, de beste voetballer die ik ooit in het rood-zwart-groen heb zien spelen. Mede dankzij hem concurreert mijn club dit seizoen niet met SC Heerenveen en Fortuna Sittard, maar met Ajax en Feyenoord. Hartstikke leuk natuurlijk, behalve dan dat spelers halverwege het seizoen van club mogen wisselen.
En dus zat Marijn Beuker, de directeur voetbal van Ajax, afgelopen zaterdag stomtoevallig in hetzelfde restaurant als Sano. Het is verboden om achter de rug van clubs om voetballers te benaderen, maar ze serveren bij Izakaya in Amsterdam ook gewoon erg lekker eten.
We moeten er dan ook niet te veel achter zoeken dat Mike Verweij van De Telegraaf, die al jaren de functies van sportjournalist en Ajax-spreekbuis weet te combineren, vervolgens meldt dat Sano een persoonlijk akkoord heeft bereikt met Ajax. Vanaf dat moment komt er een berichtenstroom op gang die me de afgelopen dagen volledig heeft opgeslokt.
De honderden artikelen op websites als soccernews.nl, voetbalprimeur.nl of FCupdate.nl hebben ronkende koppen en nauwelijks inhoud. Op een gegeven moment zag ik een presentator met een bloedserieus gezicht reacties van mijn vrienden van het NEC-forum voorlezen: „Een overgang naar Ajax is een sportieve stagnatie, een stap naar de Engelse, Duitse of Spaanse competitie lijkt me beter en logischer”. Dat iedereen reageert onder een schuilnaam, dat het een blowende puber, een kakkende pensionado of een buschauffeur tijdens z’n lunchpauze kan zijn, doet er niet toe. Het is content en we vreten het.
De meningen in deze transfersoap zijn ongeveer als volgt: NEC’ers vinden Ajax arrogant omdat ze denken recht te hebben op hun sterspeler, Ajacieden vinden NEC kil omdat ze Sano de kans ontnemen voor Ajax te spelen. Anderen vinden het stoer dat NEC de poot stijf houdt, Kenneth Perez noemt het crimineel dat NEC de miljoenen weigert, NEC’ers zien zichzelf als een klein dapper clubje dat het opneemt tegen de grote reuzen, anderen wijzen erop dat NEC miljardair Marcel Boekhoorn als suikeroom heeft en dus helemaal niet zo bescheiden is, de spelersvakbond vindt het schandalig dat NEC een spelersmakelaar inhuurt om de prijs op te drijven, weer anderen vinden het schandalig dat Ajax een aan NEC verhuurde verdediger zonder zijn weten in de deal probeert te betrekken, NEC’ers willen niet dat Sano wordt verkocht aan een concurrent om Champions League-plekken, supporters van andere clubs lachen NEC’ers uit om het feit dat ze dromen van de Champions League, Ajacieden willen dat Sano naar Ajax komt, NEC’ers willen dat hij bij NEC blijft.
Dinsdagmiddag, ruim acht uur voordat de transfermarkt definitief sluit, komt het hoge woord eruit. In een wat ongemakkelijk interview vertelt Sano zelf in hakkelend Engels aan NEC TV dat hij liever was vertrokken, maar dat hij ook begrijpt dat de club dat niet wil hebben. Ik zie dat hij er wat verslagen bij zit en opeens schaam ik me. Ik ben zeventien jaar ouder dan deze jongen. Het is de lelijkste kant van voetbal en wat heb ik me laten meeslepen. Laat ik de algoritmen maar de schuld geven. En wat hoop ik dat NEC dit seizoen dankzij Sano boven Ajax eindigt.
Source: NRC