is redacteur van Zondag en televisierecensent van de Volkskrant.
Al twaalf jaar en bijna 1.200 afleveringen. Waar de marteling van de eerste klas voor de gemiddelde scholier gewoon tot een einde komt, duurt Brugklas, het scripted-reality-tienerprogramma van Avrotros, maar voort. Alvast een complimentje aan de makers: deze show is behoorlijk realistisch, want even opgehitst en vervelend als de brugklas zelf.
Ik keek drie afleveringen, die in het teken staan van Lola en Lizzy. Zusjes zijn het, maar enorme tegenpolen: Lola is de wildebras, Lizzy de perfecte leerling.
Hoewel, wat is er toch met haar aan de hand?! Ze spuugt naar de conciërge, breekt de passer van klasgenoot Kyra doormidden – ‘Het is toch niet mijn schuld dat Kyra cheap ass shit koopt?!’ – en gooit een ongedefinieerd zuivelproduct naar een onschuldige passant. Het staat haar slecht, die recalcitrantie.
Brugklas illustreert wat er gebeurt als je een drama maakt naar de genreconventies van een TikTok-filmpje. Niks geen aanloop of karakterontwikkeling. Ademruimte voor de kijker? Nah, onnodig. Om de dertig seconden een nieuw conflict, perfect op te knippen voor op de socials. Geen enkele zin die door de personages wordt uitgesproken eindigt met een punt, altijd een vraagteken, uitroepteken, of de meest puberale, verontwaardigde combinatie denkbaar: vraagteken uitroepteken.
De verklaring van Lizzys gedrag: ze is er op brute manier achter gekomen dat haar ouders niet van haar houden, nadat ze een gesprek van pa en ma opving over de film Schindler’s List. Tussen hun dochters moeten kiezen blijkt voor deze twee toch niet zo’n onmogelijk moreel dilemma. Deugneus Lizzy mag eruit, easy.
Een beetje weemoedig dacht ik terug aan jeugdsoap Spangas (2007-2022), ook gesitueerd op een school, over dezelfde leeftijdsgroep. Het verschil: in Spangas kon je tenminste nog lachen om dingen die daadwerkelijk humoristisch bedoeld waren (voor de kenners met goede smaak: Miss Madge), in plaats van om de abominabele kwaliteit. De kinderen die meespelen hebben in Brugklas geen acteeropleiding genoten, wat me iets toegeeflijker maakt voor deze groep 8-musical.
Maar, die dialogen! Was er geen leraar Nederlands ter plaatse die kon ingrijpen?! Lola, tegen Lizzy, wanneer ze hoort waarom haar zus plots de helleheks zelve is: ‘Ik snap dat het niet superleuk is om zoiets te horen, maar nu weet je ook eens hoe dat voelt! Het is niet het eind van de wereld, hoor! Ik vind het lastig om met jou medelijden te moeten hebben! Weet je niet hoe het voor míj voelt?! Jij bent altijd de perfecte zus!’
Enzovoort, enzovoort. Op de Instagrampagina van de serie wordt druk op fragmenten gereageerd door de 294 duizend volgers. Misschien is het voor deze Spanga tijd voor de volgende, confronterende woorden: ik ben hier duidelijk te oud voor.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant