Iedereen is verantwoordelijk voor z’n eigen gedrag, maar toch is de huidige omgang met jonge Syrische asielzoekers vragen om moeilijkheden.
In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
Over drie weken is het kabinet-Schoof politieke geschiedenis. Een van de voordelen is dat we dan even verlost zijn van de volledige fixatie op het asielbeleid van dat kabinet, overigens zonder dat het veel wist op te lossen.
Tekenend is de reactie van demissionair minister Mona Keijzer voor Asiel en Migratie toen burgemeesters haar onlangs vroegen om eindelijk eens wat te doen aan de slepende asielprocedures en het gesol met vluchtelingen in de opvang. Die zijn volgens deskundigen een belangrijke oorzaak van de snel toenemende overlast door vooral jonge Syrische asielzoekers.
Keijzer legde de bal onmiddellijk terug bij het lokaal bestuur (‘Burgemeesters zijn verantwoordelijk voor de openbare orde’) en bij de jongeren zelf: ‘Je hoort vaak: de heren verkeren in onzekerheid, omdat er geen besluiten worden genomen. Maar als je jezelf verveelt, ga je niet de boel verstieren en crimineel gedrag vertonen. Dan ga je je gewoon gedragen.’
Het punt was weer gemaakt, zonder dat iemand er verder iets mee opschoot.
Feit is dat overlast door jonge Syriërs in rap tempo is toegenomen, zoals deze krant zaterdag uitgebreid beschreef. Feit is ook dat het gaat om een zeer problematische groep alleenstaande jongeren, zwaar getekend door de omstandigheden waarin zij opgroeiden, die eenmaal hier volledig aan hun lot worden overgelaten.
Door de lange wachttijden bij immigratiedienst IND duurt het vaak jaren voordat ze een verblijfsvergunning krijgen. Tot die tijd komt de opvang en begeleiding door voogdijorganisatie Nidos niet op gang.
Intussen heeft opvangorganisatie COA zo weinig structurele opvangcapaciteit voorhanden dat ook jongeren voortdurend worden overgeplaatst van de ene naar de andere gemeente. Zodra er net ergens een voogd, een school of een sportclub in beeld is, volgt vaak weer een verhuizing. Als Nidos er uiteindelijk toch bij komt, is het behelpen vanwege de structurele personeelstekorten daar.
Natuurlijk is iedereen uiteindelijk verantwoordelijk voor z’n eigen gedrag, maar dit is toch vragen om moeilijkheden. Wie bij wijze van proef zou willen proberen om problemen met jongeren te organiseren, zou het ongeveer zo aanpakken.
In het coalitieakkoord van D66, CDA en VVD wordt gelukkig niet meer de indruk gewekt dat het asielbeleid het grootste probleem in het land is, al maken de partijen handig gebruik van de Asielnoodmaatregelenwet die binnenkort waarschijnlijk door de Eerste Kamer wordt aangenomen. Een veel ‘strenger’ asielbeleid is daarna niet meer mogelijk.
Maar het goede nieuws is toch dat het nieuwe kabinet erkent dat er dan nog steeds asielzoekers zullen zijn, dat het de portemonnee trekt voor ‘stabiele’ opvangcapaciteit, dat het wil stoppen met het knip- en plakwerk van de noodopvang in cruiseschepen en hotels, dat het van plan is om de Spreidingswet gewoon overeind te houden zolang die nodig is, dat het asielzoekers al na drie maanden in de procedure toegang geeft tot de arbeidsmarkt en dat het alleenstaande vluchtelingen voortaan tot hun 21ste in plaats van hun 18de wil begeleiden om ze te helpen bij het vinden van hun weg in Nederland.
Dat is tenminste een begin.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant