is redacteur van Zondag en televisierecensent van de Volkskrant.
Guido Weijers is vermoord. Terwijl gedoodverfde winnaar Jamai Loman in Maestro gezellig zijn Gouden Baton binnen zwiepte, werd de cabaretier vijf zenders verderop om het leven gebracht door een gemaskerde schurk. Er is een cornervlag door zijn maag gespietst, het stadion van Fortuna Sittard als plaats delict.
Vermoord worden is één ding, maar als het dan ook nog in het meest zieltogende programma gebeurt dat ik in tijden heb gezien – dat mag als een onmetelijke tragedie gelden.
In het SBS 6-programma Moordfeest mogen zes BN’ers de dader proberen op te sporen; de redactierolodex kotst dit keer Tamara Elbaz (die beweert niet van spelletjes te houden; gelukkig houdt ze wel van op televisie zijn), William Spaaij, Eva Koreman, Rob Geus, Rian Gerritsen (afgelopen zaterdag ook al bij Ranking The Stars te zien, mooi om te mogen aanschouwen hoe ze het acteren verruilt voor schnabbel-BN’erschap) en Danny Froger uit. Eén ding hebben ze gemeen: deze rechercheurs in spe hebben duidelijk allemaal geen zin in dit veredelde personeelsuitje.
Moordfeest is als een bouillon waarin alles gecondenseerd is dat mis is met de Nederlandse televisie. Ik ben er boos over. De zielloosheid ervan, hoe bekroond acteur Hans Kesting het leven helemaal lijkt te hebben opgegeven en nu zo onovertuigend mogelijk aanwijzingen opleest van een kaartje. Sponsor Fortuna Sittard ziet zijn kans schoon om binnen het moordmysterie de hele clubgeschiedenis op te rakelen. Niks hieraan is liefdevol, ik veerde enthousiast op bij het reclameblok. Oprechtheid!
De BN’ers moeten aan de hand van aanwijzingen raden wie van hun collega’s – de dader is niet onder hen, een gemiste kans op wat sensatie – achter de moord zit, inderdaad als in het Murder Mystery-spelletje. Een blok zeep, een haarföhn, een gehaktbal, daar moeten we het mee doen.
Wie o wie? De BN’ers proberen halfslachtig te doen alsof het ze iets interesseert. Binnenkort zullen we moeten aanzien hoe ze onder dwang een potje Scrabble spelen. En maar lachen, die mensen, alsof er hier iets noemenswaardigs gebeurt. Wat een werkverschaffing, dit ‘format’.
‘Bekend Nederland kan weer rustig slapen’, besluit Hans Kesting als blijkt dat Katja Schuurman (met deze spoiler verleen ik u een gunst) achter al het bloederige leed zit. Daarmee vat hij Moordfeest goed samen. Het programma is niet gemaakt met het oog op de kijker; dit is slechts leuk voor de bekende Nederlanders die door hun deelname in een boxspring van sponsor Fletcher Hotels hebben mogen slapen.
Jamai won Maestro met 88 procent van de stemmen. Ik hoop maar dat hij het als een kans ziet; aan meuk als Moordfeest hoeft hij voorlopig niet mee te doen. Jamai mag aan de echte, oprechte schoonheid.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant