In een restaurant werden we totaal onverwachts bediend door robots. De bestelling werd opgenomen door een mens, maar het voedsel werd gebracht door een rijdend keukenkastje zonder deurtje. Je moest het er zelf afpakken.
Ik had het ook nog nooit meegemaakt, maar voor mijn dochters was het een ongekende sensatie. Die van 10 en 8 renden door de zaak om het aantal robots te tellen, Frida van Roosmalen (4) liep robots achterna om ze te aaien. Ze vond ze lief. We bleven bestellen. Elke keer als er dan weer een robot kwam sloeg ze handen voor haar mond en riep dingen als „deze is nog liever!”.
Mijn houding tegenover de robots was in eerste instantie vijandig, maar na het voorgerecht had ik al totaal geen moeite meer met ze. Juist omdat ze zo behindert zijn. Deze robots konden alleen maar halen en brengen en omdat de mensen die alleen maar kunnen halen en brengen liever iets anders doen dan halen en brengen en dat ook uitstralen ging het er in dit restaurant veel prettiger en gestroomlijnder aan toe dan in veel andere restaurants die we in gezinsverband hadden aangedaan.
„Mag ik kussen?”, vroeg Frida van Roosmalen, toen een robot ijs kwam brengen.
Van mij mocht het.
„Mag ik ze vasthouden?”, vroeg ze toen het ijs op was.
Van mij mocht het.
Maar daar kunnen ze dan toch niet tegen, tegen een kind dat zichzelf om de stang boven de wieltjes heeft gekronkeld.
Te intiem, waarschijnlijk. Een teveel aan aanrakingen wordt doorgegeven als een blokkade. Een echte medewerker kwam de robot ontzetten.
„De robot wil alleen zijn taak uitvoeren”, zei ze, „en niet meer dan dat.”
Dat had ze beter niet kunnen zeggen, want mijn dochters zijn keiharde fans van de speelfilm Wilde Robot (Chris Sanders 2024) die we inmiddels een keer of twintig hebben gezien. Kern van die films: robots hebben wel degelijk gevoel, als je maar genoeg van ze houdt. Daar had de serveerster niet van terug, maar ze gaf uiteindelijk heus wel toe dat ze robots in de omgang prettiger vindt dan het grootste deel van haar collega’s.
Wat had ik mijn moeder met terugwerkende kracht een robot gegund in haar dementerende jaren, vooral een robot die wel naar haar verhalen had geluisterd had ons er moeiteloos uit geconcurreerd.
Andersom ook trouwens.
Op de vraag ‘Oma van Roosmalen terug of een robot’ gingen ze unaniem voor een robot.
Doorzie de wereld van technologie elke week met NRC-redacteuren
Source: NRC