Vlaggen Voor- en tegenstanders van een azc in het dorp Nieuw-Lekkerland in de Alblasserwaard hangen hun dorp vol met vlaggen om hun verzet tegen of steun voor asielzoekers te tonen.
Suzie Klapwijk, organisator van de vredesmars, en een deelnemer hangen een spandoek met harttekening op tijdens de vredesmars tegen negatieve reacties op de voorgestelde locatie van een azc in Nieuw-Lekkerland.
Voor aanvang van de ‘vredesmars’ wordt op het parkeerterrein naast de supermarkt Hoogvliet in Nieuw-Lekkerland de eerste wit-rode vlag bevestigd aan een lantaarnpaal. Sommige aanwezigen klappen om het moment te markeren.
„Ach kijk toch eens: de Japanse vlag”, roept een bejaarde passant.
Het is een plaagstoot. Want de dertig inwoners die zich in het hart van Nieuw-Lekkerland hebben verzameld, willen enkel de liefde tonen. De zelfgemaakte vlaggen die ze deze zaterdagmiddag om de honderd meter ophangen, langs de lange Planetenlaan, zijn wit met in het midden een blinkend rood hart.
„We moeten lief tegen mekaar doen. Daar gaat het om”, zegt Suzie Klapwijk (33). De kleuterjuf uit het dorp, zo’n dertig kilometer ten zuidoosten van Rotterdam, heeft het initiatief genomen voor deze manifestatie. Ze is de bezorgde moeder van een peuter. Klapwijk wil graag dat haar dochtertje „opgroeit in een dorp waar mensen nog naar elkaar omkijken”. Net zoals het in haar jeugd in de Alblasserwaard was. „Een hechte gemeenschap, waar mensen hun buren helpen.”
In een bericht op de buurtapp voor de „lieve Lekkerlanders” schreef Klapwijk van de week geschrokken te zijn „van de verdeeldheid en soms agressieve uitlatingen” die de mogelijke komst van een asielzoekerscentrum voor zo’n 75 à 125 mensen veroorzaakt. De actiegroep ‘Nieuw-Lekkerland zegt Nee!’ trok woensdagavond met tientallen mensen en een hoogwerker het dorp in. Nu wapperen er in vrijwel alle straten in totaal ruim tweehonderd rood-wit-blauwe vlaggen, soms met teksten als ‘azc weg ermee’ aan lantaarnpalen.
Het dorp telt bijna 9.000 inwoners en een achttal protestantse kerkgenootschappen. De plaats maakt deel uit van de gemeente Molenlanden waar de meerderheid van de zetels in de gemeenteraad (16 van de 27) in handen zijn van de SGP, ChristenUnie en CDA. Op lokale nieuwssites discussiëren inwoners over wat de Bijbel verlangt. Is het belangrijk naastenliefde te tonen of vraagt deze tijd juist om verzet tegen moslims om het christendom te beschermen?
Online roepen inwoners via een petitie politici op zich tegen het huisvesten van asielzoekers te keren. Het pamflet was zaterdagavond door ruim 9.000 mensen ondertekend. Straatmeubilair is deze week met spuitbussen te grazen genomen. Bushokjes werden beklad met hakenkruizen. Suzie Klapwijk werd van de week door dorpsgenoten zelfs agressief bejegend toen ze met een emmer-met-sopje en een spons racistische graffiti poogde te verwijderen, vertelt ze. Deze zaterdag zegt ze ontroerd te zijn door de vele steunbetuigingen die ze ook ontving. „Mijn telefoon ontplofte gisteren bijna van alle appjes.”
In de vredesmars loopt Anja Noorlander (53). Ze is een van de weinigen die met naam en toenaam haar mening durft te geven. Noorlander woont in een molen in het nabijgelegen Kinderdijk. Ze vindt steun voor een azc vanzelfsprekend. „Als ik om wat voor reden dan ook zou moeten vluchten, hoop ik ook dat ik ergens anders welkom ben.”
Een deelnemer houdt hartvormige stickers vast met de tekst „LIEFDE BOVEN HAAT”.
Op de hoek van de Roerdomp en de Zomertalingstraat passeert de optocht twee mannen die bezig zijn de Nederlandse driekleur op te hangen. Een bewoner van de straat doet zijn beklag over de actie, of is het misschien voor de jarige prinses Beatrix?
De man die de vlag ophangt, vraagt of hij wel een inwoner is. Alleen importmensen zijn volgens deze actievoerder onverschillig over de komst van buitenlanders. Hij wil zijn naam niet vertellen. Zijn maat toont een rugzak vol met nieuwe vlaggen. Aangeschaft met hulp van lokale geldschieters, vertelt hij. Voor het donker wordt, moeten ze hangen.
Vanwege de verjaardag van zijn echtgenote is de burgemeester van Molenlanden, Theo Segers, niet gaan kijken bij de vredesmars. In de werkkamer van zijn woning in Giessenburg vertelt de 65-jarige burgervader later in de middag zich zorgen te maken over „de onrust en spanningen” in zijn gemeente.
Segers vindt het opvangen van asielzoekers onontkoombaar. „Wij willen solidair zijn met heel Nederland en zijn moreel verplicht mensen op te vangen.” Een dag eerder lieten D66, VVD en CDA in hun coalitieakkoord weten dat de Spreidingswet, die twee jaar geleden van kracht werd, „voorlopig in stand” blijft. Die wet beoogt de asielopvang structureel eerlijker en betrouwbaarder te maken door alle gemeenten mee te laten dragen aan de verantwoordelijkheid.
Anti-azc-symbolen en stickers zijn zichtbaar op een lantaarnpaal in Nieuw-Lekkerland.
De burgemeester vertelt dat er in de praktijk nooit problemen zijn. In het dorp Bleskensgraaf in zijn gemeente is al een azc met 60 mensen. „Dat verloopt probleemloos terwijl ze in ruimtes zitten waarvan ik zeg: ‘dat kan wel menswaardiger’,” zegt Segers. „Maar nu zien we vreemde groepen die aankondigen op 9 februari in Nieuw-Lekkerland te komen demonstreren: een Defence groep, het Oranjefront en Vaderlandsliefde. Dat vind ik zorgelijk.”
„Het hart van de mensen hier is gericht op zorg”, zegt hij. Dat is volgens hem gebleken bij de opvang van 400 Oekraïners. Dat gebeurde veelal door particulieren. „Sommige inwoners gingen in een caravan slapen zodat ze in hun huis Oekraïners konden huisvesten”, vertelt Segers. „De Bijbel zegt heel nadrukkelijk dat we voor onze vreemdelingen moeten zorgen maar ik snap de angst wel voor het onbekende. Mensen die zeggen: burgemeester, ik ken mijn eigen straat niet terug.”
Segers heeft „hoop” dat het „goed komt” met de opvang van asielzoekers. Als er maar „goede gesprekken” worden gevoerd zodat zorgen kunnen worden weggenomen. „Laten we niet gekaapt worden door de schreeuwerds. Als we een referendum zouden organiseren over opvang, zegt mijn gevoel, is de meerderheid voor.”
Source: NRC