DEN HAAG - One last night... Barry Hay, Cesar Zuiderwijk en Rinus Gerritsen stonden vrijdagavond in een uitverkocht Ahoy voor het laatst als Golden Earring op het podium. Vlak voor hun afscheidsconcert gaven de Haagse heren een afscheidsinterview. Over het succes, de hoogte- en dieptepunten en het gemis van hun George Kooymans.
'Het was een goede band, dat beseften wij ook, en nu meer dan ooit', zegt Barry Hay in het interview met de NOS. 'Als je op een avond alles luistert denk je: wij waren echt wel heel erg goed. Dat is ook de reden dat je dan doorgaat, begrijp je.'
En dat is waarschijnlijk ook waarom duizenden fans naar de vijf afscheidsconcerten in het Rotterdamse Ahoy trokken. Het eerste optreden was afgelopen maandag en bezorgde fans al een brok in de keel.
Meerdere gastartiesten kwamen deze week met de bandleden optreden, omdat ze het moeilijk vinden om na het overlijden van gitarist en zanger George Kooymans samen op het podium te staan.
Golden Earring voor de allerlaatste keer live:
Vrijdagavond was het dan toch echt de laatste keer. 'Vanavond is het echt one last night. For real', zegt Hay voorafgaand aan het allerlaatste afscheidsconcert. Hij blikt terug op hoe de reeks tot stand is gekomen. Dat was niet gebeurd zonder George Kooymans.
'We hadden altijd een plan om iets te doen als we ophouden. Een paar grote shows', vertelt Hay. 'We zouden festivals doen en het jaar erop glorieus de boel afsluiten.' Maar toen kwam corona en werd Kooymans getroffen door spier- en zenuwziekte ALS, waardoor de band stopte.
Maar Kooymans wilde zelf niet dat het op die manier eindigde, vertelt Hay. 'George was al twee jaar ziek en die zei: we moeten wel iets doen. Anders gaan we als een sisser uit en dat is gewoon zonde', haalt hij terug.
'Toen kwam hij met het idee om verschillende Nederlandse artiesten te vragen om Earrings-songs te spelen en ik vond dat een heel goed idee. 'Ik heb het voorgesteld aan de jongens en the rest is history. En hier staan we!'
'George is er elk moment bij', vult Cesar Zuiderwijk aan. 'Als je hier rondloopt en je ziet de foto's... Het is heel emotioneel, vooral het eind', zegt hij met een brok in de keel.
Het laatste optreden van George Kooymans is dan namelijk te zien. 'Dat optreden hadden we gedaan onder de voorwaarden dat niemand het zou vastleggen. Het was met familie, vrienden en echte fans', zegt Rinus Gerritsen.
'Toen bleek later gelukkig dat onze geluidsman het stiekem had opgenomen en daar was ook beeld van. De versie die je aan het einde ziet is de laatste keer dat George optrad, echt fantastisch.'
Maar, benadrukt Gerritsen: 'Het is geen rouwproces, het is één groot feest. We denken aan George in al zijn glorie en we zijn trots wat we ons hele leven mee hebben gemaakt met z'n vieren, dat wordt hier gevierd.'
Het is volgens hem 'waanzinnig gezellig met al die artiesten'. 'We beluisterden nooit onze eigen muziek, nou wordt het voor je neus gezet en denk je: echt wel oké! En ze doen het allemaal goed en vol hart en plezier, dat maakt het echt tot een feestje, de hele week al.'
Maar wat maakt nou dat de band meer dan zestig jaar zo'n enorm succes is geweest? 'We zijn gewoon strebers', lacht Hay. 'Het is moeilijk antwoord te geven.'
'We vinden het leuk om te spelen en als je succes hebt, dan is dat een reden om te spelen. Als je overal afgaat en ze bekogelen je met rotte vis, kan je beter tandarts worden!'
'Er zijn ook dieptepunten geweest', zegt Zuiderwijk. 'Maar zoals George dan zei: schouders eronder en nog één keer doen.' Gerritsen vult aan: 'Dan zeiden we, we houden nu op maar maken nog één grote klapper. Dan was die klapper zo groot dat we toch doorgingen.'
'Het was de sport om ons er bovenuit te vechten. We hebben bestaansrecht. Het was een goede band, dat beseften wij ook, en dat besef ik nu meer dan ooit.'
Het hoogtepunt is volgens Zuiderwijk dat ze al die tijd bij elkaar zijn gebleven. 'Never a dull moment', lacht hij. 'We hebben ontzettend lol gehad gewoon. En ook lekker ruzie gemaakt af en toe, en de volgende dag gewoon weer door. Het is een family', zegt Gerritsen.
'Of een noodlanding meemaken in het vliegtuig, dan smeed je ook een band. Het zijn de dingen die je samen meemaakt, die het doen', lacht Hay. Gerritsen moet ook lachen: 'Sommige dingen hebben niks met muziek te maken, dat is gewoon avontuur en dan zijn we gewoon padvinders.'
Maar na deze avond valt toch echt het doek voor de band. En dan? 'Wij moeten wel door', lacht Zuiderwijk. Ze kunnen ook niet anders, zegt Gerritsen. 'We willen nog steeds muziek maken. Maar wij zingen niet en dat is het zwaarste.'
Dat maakt het voor Hay dan ook anders. 'Ik ga met pensioen als dit afgelopen is. Mij zie je niet meer!' zegt Hay. 'Het zingen is te zwaar geworden, dat merk ik nu ook. Je zong die liedjes toen je 21 was en nu heb je de baard in de keel. Het is heel zwaar.'
Maar eerst hebben de heren nog one last night samen. 'We gaan er nog één keer tegenaan', zegt Gerritsen. 'Cheers!' sluit Hay af.
En er tegenaan gingen ze zeker. De bandleden gaven vrijdag nog één keer alles wat ze in zich hebben om Golden Earring een waardig afscheid te geven. 'Een prachtig eerbetoon aan de Golden Earring, the greatest rock-and-roll band of Holland', vat radio-dj Erik de Zwart de avond samen.
Bekijk hier het hele afscheidsinterview met de mannen van Golden Earring:
Source: Omroep West Den Haag