DEN HAAG - 'We hadden gewonnen met voetballen en dat gebeurt niet zo vaak, dus vandaar dat we het waren gaan vieren.' Frits wil graag vertellen wat er voorafging aan de matpartij in een restaurant waar hij medeschuldig aan is. 'Het was een feest en dat liep uit de hand.'
Dit is een verhaal in onze serie Bij de Politierechter.
Waarom het uit de hand liep, wordt niet helemaal duidelijk, maar over wat er gebeurde is niet zoveel discussie. Het was al na sluitingstijd. Het amateurelftal, nou ja, ze waren nog met zijn negenen, had volgens de kassabon twintig flessen wijn genuttigd.
'Dat is dertien glazen per persoon', heeft de rechter uitgerekend. Toen de zaak eenmaal dicht was kregen ze nog shotjes van het personeel. 'En een ijsfontein', kan Frits zich herinneren.
Toen kwam Kaan het restaurant binnen. Wat de aanleiding ook was, Frits en zijn maatje Berend gingen meteen los op die jongen. Er is een filmpje van. Dat heeft iedereen al gezien, dus het wordt nu niet getoond, maar de rechter vertelt wat er volgens hem te zien is.
'Jij, Frits, loopt op Kaan af en geeft hem een enorme lel. Zijn oortjes vliegen uit en hij valt tegen de deur. Dan ligt hij op de grond en komt Berend, lachend zo lijkt het, en jij trapt hem en als iemand jou wegtrekt lijkt het alsof je hem koste wat het kost nog een keer wil trappen en vervolgens wil je hem aan zijn been naar buiten trekken.'
Berend protesteert: 'Niet naar buiten. Maar wel aan zijn been.' En niet zo'n beetje ook, Kaan zat daarna met zijn broek op zijn enkels op de grond. Voor Berend nog een keer kon schoppen, wist hij weg te komen.
Het spijt de beide jonge mannen nu enorm. Het had niet mogen gebeuren. Ze hadden de hele zaak ook liever opgelost in een mediation-gesprek met Kaan, maar die had daar geen behoefte aan. Hij wil genoegdoening voor de hersenschudding die hij er aan overhield.
Als ze dan zo'n spijt hadden, zo vragen de officier van justitie en de rechter zich om beurten af, waarom zijn ze dan de volgende dag niet teruggegaan naar het restaurant om hun excuses aan te bieden?
Waarom hebben ze gewacht totdat de politie ze had opgespoord? Waarom deed Frits zo lastig bij zijn aanhouding? De jongens worden stevig ondervraagd en hun hoofden gaan steeds een beetje verder hangen bij hun niet altijd overtuigende antwoorden.
De rechter wil het hebben over die twintig flessen wijn, want hebben de twee nou een alcoholprobleem of niet? Zelf vinden ze van niet. Volgens Berend waren het ook maar zeventien flessen en waren die niet allemaal leeggedronken.
Toch houdt de rechter vol: hoe kan je 'zo gigantisch veel' drinken en dan denken dat je geen probleem hebt? Volgens Frits drinkt hij af en toe wat, maar is hij verder heel gezond. Berend drinkt normaal een biertje na het voetballen, maar dat vindt hij ook geen probleem.
Wat de rechter ook problematisch vindt is het aantal keren dat Berend voorkomt in het politiesysteem. Hij heeft 41 mutaties, zoals dat heet. Zoveel, dat ziet de rechter maar zelden bij iemand van zijn leeftijd.
'Maar ik heb toch geen strafblad', werpt Berend tegen. 'Elke keer als ik bij de voetbal vandaan kwam, werd mijn ID gecontroleerd.'
'Ja, dat heb je goed voorbereid', zegt de rechter, 'maar ik vind het nogal wat'. De rechters somt op: 'Opstootjes, abri vernield, steen gegooid naar de ME, rijden onder invloed. Ik zie een lichte tendens van alcohol en geweld.'
Berend vindt zelf dat hij daar niet zoveel aan kan doen. 'De wijk waarin ik ben opgegroeid, gaat achteruit. De jongens met wie ik buiten speelde, hebben me beïnvloed. Maar ik denk niet dat het in me zit.'
De officier van justitie vindt de aanval op Kaan het medeplegen van een poging tot zware mishandeling. 'Dat kopschoppen had heel verkeerd kunnen aflopen.'
'Wat ik zorgwekkend vind is dat beide heren hier netjes in de lak zitten en zeggen dat ze spijt hebben, maar ik heb geen enkele aanwijzing dat het niet nog eens zal gebeuren.' Ze eist tegen beiden een celstraf van vier maanden.
De beide verdachten en hun families in de zaal slaken zuchten van ontzetting. Frits barst in tranen uit. Hun advocaten wijzen erop dat de mannen hier voor het eerst zitten. Ze moeten binnenkort afstuderen; een celstraf zou dat doorkruisen.
Volgens de advocaat van Berend heeft zijn cliënt Kaan helemaal niet geraakt met het schoppen. De raadsman van Frits wijst op het schuldgevoel van zijn client. 'Dat wordt misschien beschouwd als toneelspel, maar hij heeft het al zo vaak gezegd.'
De rechter heeft beide mannen de hele zitting streng aangepakt, maar ook hij vindt een celstraf net een stapje te ver, zo begint hij zijn uitspraak. 'Ik vind de stap naar de gevangenis wel heel erg groot. Maar het is wel een ernstig feit en het had nog veel erger kunnen zijn.'
De verdachten en hun families slaken nu zuchten van opluchting. Maar het betekent niet dat ze er makkelijk vanaf komen. 'Ik geef jullie die vier maanden cel, maar geheel voorwaardelijk. En een taakstraf van tweehonderd uur', zo zegt de rechter.
'Je moet het wel goed doen de komende twee jaar, anders komt het weer bij mevrouw de officier op haar bureau en dan heb je weer een zaak', waarschuwt de rechter voor de zekerheid.
Eigenlijk twijfelt hij een beetje of het wel zo lang goed blijft gaan. 'Zeker bij jou Berend, met al je mutaties. Ik weet niet of jij je twee jaar kunt inhouden.' De jongens moeten ook nog 3000 euro schadevergoeding betalen aan Kaan.
Frits is dolblij dat hij gewoon kan gaan afstuderen. Hij ziet af van een hoger beroep. Berend gaat daar nog even over nadenken.
De namen van Frits, Berend en Kaan zijn gefingeerd.
Source: Omroep West Den Haag