Medisch afval Nadat zijn ex-vrouw aan borstkanker overleed, fotografeerde Peter Boer het medisch afval dat in haar huis was achtergebleven. Wat misschien onpersoonlijk en steriel oogt, was voor hem juist buitengewoon beladen. „Het trof me enorm.”
Steriele stillevens. Niervormige bakjes, een wolk pillenstrips, een wit rond ding met een gat erin en een doorzichtige plastic staart. Flets van kleur, alles, behalve een knalgele afvalbak. Van een hangende doek gaat iets koesterends uit, die kan misschien om iemand heen worden geslagen. Verder: medisch, niet huiselijk, onpersoonlijk.
Voor de maker, fotograaf Peter Boer, zijn de beelden wel persoonlijk. De spullen lagen in het huis van zijn ex-vrouw. Wat in 2022 was begonnen met een verdacht plekje, eindigde in de zomer van 2024 met haar dood op 54-jarige leeftijd. Hun zonen waren toen 16 en 19.
Van linksboven met de klok mee: spuugbakjes, sedatienaalden, zuurstofslang voor in de neus, polsbandjes van ziekenhuisopnames.
„Munitie om de ziekte te bestrijden”, noemt hij wat hij daarna aantrof op de bovenverdieping van haar huis. Afgekoppelde zuurstofflessen, injectienaalden, volle doosjes pijnstillers met haar naam er op. „Het trof me enorm. Al die spullen die niks hebben uitgehaald. De offers die ze haar hebben gekost. Je haar valt uit. Je wordt dik. Pijn in je voet. Ontstekingen.”
Na het opruimen had hij drie kisten vol. „Ik zei tegen de arts: wat moet ik ermee.” Naar het afvalpunt, kreeg hij te horen.
Maar hij liet de kisten staan. Zijn ex-vrouw had een keer de verzamelde pillenstrips van een chemokuur gefotografeerd. „Zo van: kijk wat ik in mijn lijf heb gestopt.” Ze bewaarde alles, vond dat hij er iets mee moest doen. „Daar moest ik naartoe groeien”, zegt hij.
Een paar maanden later, in het voorjaar, pakte hij de spullen uit en fotografeerde ze in een studio. „Heel verschrikkelijk. Heel raar. Haar naam probeerde ik uit beeld te houden. Maar sommige dingen voelden toch te persoonlijk, zoals een haarband met natuurlijk haar eraan, háár haar. Alsof ik niet het recht had om daar aan te zitten.” Zulke voorwerpen liet hij buiten de serie.
Links: zuurstoftank. Rechts: medicatie laatste week.
Het ronde ding met de plastic staart is een armbeschermhoes voor bij het douchen. De hangende doek een verzwaarde deken tegen onrustige benen door een chemo. In de gele afvalbak zaten gebruikte injectienaalden. Feestelijk krullend: polsbandjes van ziekenhuisopnames. Een berg papieren „het pijnbeleid van de laatste week”.
Emmer voor afgewerkte injectienaalden.
De serie, getiteld Medical Aftermath, „gaat niemand helpen”, zegt Boer. Die toont alleen wat achterblijft, materiaal, „het palet van ‘uitgezaaide borstkanker’”. Wel zullen sommigen de beelden herkennen. „Er zijn meer mensen die dit door hun handen laten gaan op een moment dat het niet meer nodig is.”
Direct na de fotoshoot bracht hij alles naar het afvalpunt. Het was prettig, daarna, dat de kisten niet meer in zijn huis stonden. „Ik hoop dat het op een goede manier is verwerkt.”
Links: pillenstrips tweede chemokuur van capecitabine 500mg met pantoprazol tegen misselijkheid. Rechts: armbeschermhoes voor douchen na ingreep lymfklieren.
Verzwaarde deken voor onrustige benen door chemokuur.
De mooiste fotografie en de beste tips geselecteerd door de fotoredactie
Source: NRC