DOW industrie in Terneuzen.
De coalitie heeft welwillend geluisterd naar de bezwaren en pijnpunten die leven binnen de industrie. Als uitgangspunt wordt benoemd dat binnen Europa een gelijk speelveld komt voor de industrie. De aparte CO2-heffing voor Nederland was afgelopen jaar al op nul gezet, de nieuwe coalitie schaft die definitief af.
Daarnaast wordt geld uitgetrokken om tegemoet te komen aan de relatief hoge elektriciteitskosten in Nederland ten opzichte van elders in Europa. Opvallend is dat dit uit twee potten met geld komt: de (bestaande) indirecte kostencompensatie (IKC) en een (nieuwe) „envelop” tegemoetkoming elektriciteitsprijs. In totaal loopt dit op van 200 miljoen euro in 2026 tot 1 miljard per jaar van 2029 tot 2035.
De IKC is een omstreden regeling, critici vinden het een fossiele subsidie omdat de centrales waar veel van de gecompenseerde elektriciteit vandaan komt op gas draaien. De coalitie noemt verderop in de energieparagraaf van het akkoord juist dat het fossiele subsidies in Europees verband wil afbouwen.
Verder wil de coalitie dat er „duidelijke bestuurlijke afspraken” komen met de industrie over het tempo van verduurzaming. Op dit moment ligt het verduurzamingstempo veel te laag om de uitstootdoelen te halen.
Bestaande maatwerkafspraken met de industrie blijven bestaan. De coalitie wil geen nieuwe maatwerkafspraken met individuele bedrijven, in plaats daarvan komen er afspraken met clusters of gebieden. Wat dit betekent voor Tata Steel, waarover nog geen officiële maatwerkafspraak is gemaakt maar wel een intentieverklaring is ondertekend, wordt niet benoemd. Omdat ook wordt gesproken over het belang van een „stabiel langtermijnbeleid” voor de industrie, is te verwachten dat deze intentieverklaring blijft staan.
Economieredacteuren nemen je mee in de discussies die zij op de redactie voeren over actuele ontwikkelingen
Source: NRC