President Federal Reserve De markten reageerden opgelucht op het nieuws dat Kevin Warsh de nieuwe voorzitter wordt van de Amerikaanse centrale bank. Wie is hij?
Kevin Warsh, een monetaire havik met een pragmatische inslag, wordt de nieuwe Fed-voorzitter.
Het had erger gekund. Na een publicitair ongekend hoog oplopende discussie over de onafhankelijkheid van de Amerikaanse centrale bank, heeft president Trump deze vrijdag de knoop doorgehakt. De jurist Kevin Warsh (Albany, New York, 1970) wordt in mei dit jaar de opvolger van de door Trump gehate Jerome Powell als voorzitter van het Amerikaanse stelsel van centrale banken, de Federal Reserve.
Daarmee kiest Trump voor een klassieke monetaire ‘havik’ met een pragmatische inslag. De vrees bestond dat Trump de onafhankelijkheid van de belangrijkste centrale bank van de wereld zou uithollen door een te opzichtige stroman te benoemen. De financiële markten reageerden opgelucht op het nieuws: de koers van de dollar herstelde iets en de goudprijs, een vluchthaven in tijden van onzekerheid, daalde ruim 4 procent. De markten zien Warsh duidelijk niet als een Trump-marionet.
Warsh mag dan jurist zijn, hij is wél een oude bekende binnen de muren van de centrale bank. Na een carrière bij onder meer zakenbank Morgan Stanley werd hij op 35-jarige leeftijd in 2006 door president George W. Bush benoemd tot jongste gouverneur bij de Fed ooit. Warsh beleefde daar een aantal angstaanjagende jaren dankzij de Kredietcrisis in 2008, die het financiële stelsel op het randje van de afgrond bracht. Warsh opereerde destijds als oliemannetje tussen de Fed en de grote financiële partijen op Wall Street. Mede dankzij hem kon voorkomen worden dat meer financiële instellingen omvielen in de nasleep van de val van Lehman Brothers.
De crisis testte ook de grenzen van wat Warsh als centrale bankier acceptabel vond. Het massaal opkopen van obligaties, waar de Fed in de nasleep van de kredietcrisis mee begon, stoorde Warsh mateloos. Hij pleitte kort na de crisis al voor het afbouwen van het ruime monetaire beleid van de Fed. Veel te vroeg, volgens velen, omdat veel Amerikanen toen pas geconfronteerd werden met de negatieve effecten van de financiële crisis en ook steun verdienden.
In 2011 zwaaide Warsh af als gouverneur en werd hij lid van de G30 (een invloedrijke groep academici en financiers die zich richten op mondiale economische vraagstukken). Ook werd hij fellow bij de conservatieve denktank Hoover Institution; en docent aan de Stanford Business School. In 2017 dook zijn naam al op als kandidaat voor het voorzitterschap van de Fed. Trump koos destijds voor Jerome Powell.
Warsh woont met zijn vrouw, Jane Lauder, kleindochter van Estée Lauder van het gelijknamige cosmetica-concern, in Manhattan. Via zijn schoonvader, miljardair Robert Lauder, kreeg Warsh toegang tot de top van de Republikeinse partij. In een vilein portret dat in 2017 verscheen op non-profit nieuwssite Truthout, wordt gesuggereerd dat Warsh alleen maar in beeld kwam voor een baan bij de Fed vanwege zijn connecties.
De vraag is of Trump met Warsh de door hem zo gewenste machtsgreep pleegt binnen de Fed. Weliswaar heeft Warsh zich de afgelopen tijd vaker kritisch over het huidige Fed-beleid uitgesproken en voor meer renteverlagingen gepleit, maar per saldo is hij waarschijnlijk meer technocraat dan politicus. Trump realiseert zich dat terdege, zo liet hij tijdens zijn speech op het World Economic Forum in Davos vorige week blijken: „Het probleem is dat ze [Fed-bestuurders] veranderen zodra ze de baan hebben, echt waar. Ze zeggen alles wat ik wil horen, en dan krijgen ze de baan, zitten ze er zes jaar aan vast, en ineens zeggen ze: ‘Laten we de tarieven een beetje verhogen.’ (…) Het is jammer, een soort van ontrouw, maar ze moeten doen wat ze zelf goed vinden.”
Los van de vraag hoe Warsh zich in de praktijk zal gaan opstellen als Fed-voorzitter, is zijn stem er ook maar één van de twaalf die nodig zijn om tot een rentebesluit te komen. Naast Warsh zitten er nog zes vaste gouverneurs in het bestuur, dat bij toerbeurt wordt aangevuld met vijf regionale Fed-voorzitters. Mocht Warsh al naar het pijpen van Trump willen dansen, dan is er naar alle verwachting genoeg technocratische tegenmacht binnen het Fed-bestuur om al te drieste koerswijzigingen op rentegebied in te tomen. Powell zal in mei terugtreden als voorzitter, maar mag als hij daarvoor kiest tot januari 2028 aanblijven als ‘gewoon’ bestuurder.
Economieredacteuren nemen je mee in de discussies die zij op de redactie voeren over actuele ontwikkelingen
Source: NRC