De lezersbrieven! Over de oprukkende datacenters in Nederland, het afglijden van de VS, oppassen of zorgen, lawaaiige treincoupés, boomers en het klimaat, en het kwartje van De Wever.
Amerikaanse techgiganten leggen met hun datacenters een enorme claim op nu al schaarse Nederlandse elektriciteit, water en grond. We lezen in het uitstekende artikel van Yvonne Hofs dat er nog tientallen van deze datacenters zullen verrijzen. Niemand wil dit, maar de politiek zegt het niet te kunnen stoppen omdat vergunningen in het verleden al zijn afgegeven.
Het is natuurlijk een idiote gedachte dat eens afgegeven vergunningen niet teruggedraaid zouden kunnen worden wanneer blijkt dat deze onterecht afgegeven zijn. Het is zelfs niet nodig om een bedrijf schadeloos te stellen als de aanvraag niet op orde was. Dat de gemeenteraad van Amsterdam zich belazerd voelt, zegt genoeg.
Het ontbreekt de Nederlandse politiek aan lef en verstand. We hebben nu al niet genoeg elektriciteit om voldoende huizen te kunnen bouwen. Binnenkort krijgen we te maken met stroomuitval en moeten we ons noodpakket gebruiken. Niet omdat het oorlog is, maar omdat onze politici weigeren het land te dienen.
Bianca Behr, Steenwijk
De verschrikkingen in het Amerikaanse Minneapolis wijzen op het afglijden in de richting van het fascisme in de VS. We zijn inmiddels gewend aan de eigenrichting van de narcist Trump, die de (grond)wet negeert, maar de moordpartijen van ICE doen de wereld pas echt huiveren. Daarom is het verheugend dat de EU nieuwe handelsrelaties ontwikkelt en afstand neemt van een voorheen fatsoenlijk en democratisch geleid land.
Percy van Woerkom, Den Haag
Maar dat is knap! In de Volkskrant van 29 januari staat op pagina 2 een bericht over het gunstige effect op het brein van opa en oma van het op de kleinkinderen passen, en op pagina 25 van diezelfde krant staat al een reactie van lezer Jaap Karsten uit Dokkum. Het kan dan ook niet anders dat Jaap zelf ook oppas-opa is: het houdt hem volgens hemzelf scherp, en dat blijkt wel uit zijn snelle reactie. Tegelijkertijd: zullen we stoppen met de term oppas-opa/oma? Als ervaringsdeskundige weet ik dat ‘oppassen’ geen recht doet aan het vreugdevolle maar ook intensieve optrekken met je kleinkind(eren). Je past niet op, maar je zorgt voor je kleinkind.
Hans Koenen, Amsterdam
Als regelmatige gebruiker van de trein heb ik een totaal andere perceptie van sfeer en comfort dan lezer Halil Çikmazkara. De zitplaatsen ervaar ik als gerieflijk en nee, van geluidsoverlast merk ik nooit iets. Veel mensen zitten op hun telefoon, maar vrijwel altijd met oortjes. Hoor ik ondanks de oortjes nog iets van de muziek, dan vraag ik of het zachter mag. Ja hoor, dat mag.
Mensen maken oogcontact en houden vriendelijk de deur voor elkaar open of plaatsen hun tas op de grond om plaats voor iemand te maken. Ik vind dat we wel degelijk rekening met elkaar houden.
Marieke Doomen, Oosterbeek
Ik ben het helemaal eens met briefschrijver Halil Çikmazkara. Waar ik voorheen ontspannen en met plezier met trein en bus reisde, heb ik nu elke reis in mijn achterhoofd: wat voor asociaal telefoongedrag kom ik nu weer tegen? Ik weiger me vooralsnog neer te leggen bij dit gedrag en zeg er wat van. Helaas laten de NS en de busmaatschappijen hier een verantwoordelijkheid liggen: wanneer komen er duidelijke signalen van hén die laten zien dat je ook zónder noicecancelling moet kunnen reizen?
Nicolette Kuijlaars, Eindhoven
Wat heerlijk om te lezen dat wij ‘babyboomers’ geen veroorzakers kunnen zijn van de klimaatcrisis. Want het KNMI heeft wel zeven hittegolven (her)ontdekt van vóór 1950 (Ten eerste, 28/1). Hier kunnen wij dus nooit schuldig aan worden bevonden zodat we, wat ons geweten betreft, nu weer rustig kunnen gaan slapen...
Peter van Rijn, Rheden
Regelmatig maak ik gebruik van een Belgische benzinepomp bij mij over de grens. Het prijsverschil per liter bedraagt momenteel 50 tot 70 eurocent, in mijn voordeel. Als het kwartje van Kok navolging krijgt in de vorm van het kwartje van De Wever lijkt mij dat financiële probleem in België opgelost. Is de toldreiging weg en ben ik nog steeds beduidend goedkoper uit.
André Oud, Maarheeze
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant