Jazz Ook in zijn meest jazzy werk is duidelijk dat de Londense producer, toetsenist en rapper Alfa Mist een achtergrond in hiphop heeft. Spacey trompetsolo’s en ondoorgrondelijke breakbeats blijven ondanks alles strak in het gareel.
Portret van jazz-artiest Alfa Mist.
Het duurt een halfuur voordat Alfa Mist voor het eerst werkelijk rapt, maar al vanaf minuut één is te horen dat hij en zijn vier jazzmuzikanten zijn opgegroeid met hiphop en grime. Het openingsnummer ‘Roulette’ komt van Mists gelijknamige nieuwe album. Het is misschien wel zijn meest jazzy werk tot nu toe, maar volgt live de structuren van een rap-track. Zijn loopjes op elektrische piano eindigen boven op de beat als uitgekiende samples, de solo’s op gitaar en trompet zijn strak afgebakend, als subtiele rap-verses. Hoewel het tempo zelden hoog ligt, is de drum dwingend aanwezig, doorspekt met breaks.
Alfa Mist. Gehoord: 28/1, Paradiso, Amsterdam.
De Londense Alfa Mist is hiphop-producer, labelbaas, jazz-toetsenist en rapt af en toe eens. Maar bovenal wil hij met zijn muziek verhalen vertellen en kiest voor elk album een andere vorm. Roulette gaat gepaard met een stripboek en heeft reïncarnatie als thema. „Maar niet op een spirituele manier”, vertelt hij tussen twee nummers door. „Ik heb gewoon het idee dat ik al veel levens heb gehad. Periodes met bepaalde vriendengroepen, bepaalde muziek. Ik kijk erop terug en besef dat je steeds opnieuw geboren wordt.” De beste man is 34 jaar oud.
Welk verhaal hij precies wil vertellen, is niet altijd even duidelijk, de projectie op de glas-in-loodramen van Paradiso van een gevel van een statige gebouw, onderdeel van de strip, geeft geen richting. „Je mag ook gewoon lekker naar de muziek luisteren hoor.” Gelukkig, want die is interessant genoeg.
Zijn vier bandleden krijgen alle ruimte en voelen elkaar feilloos aan. Trompettist Johnny Woodham neemt de meeste vrijheid, hij laat zijn instrument echoën en verdwalen. Soms kruipt de klank richting de toetsen en is het niet meer helemaal duidelijk wanneer Alfa Mist speelt of Woodham blaast. Gitarist Jamie Leeming houdt zich strakker aan de schema’s. Op ‘Give Nothing’ speelt hij een poppy riffje en rapt Alfa Mist over een moeizame vriendschap. Het tempo gaat even omhoog, bassiste Flo Moore verwisselt de contrabas voor de elektrische.
Gedurende de hele avond is het vooral drummer Jamie Houghton die de goedgevulde zaal bij de les houdt, ook als de herhaling even toeslaat. Hij strooit met jungle en drum-‘n-bassbreaks en tempowisselingen, maar het blijven altijd beats die dwingen tot hoofdknikken. Op ‘Who Were You?’, de titeltrack van het stripboek, zijn het zijn drukke breaks die de spacey baarmoeder-synths van Alfa Mist in het gareel houden. Ook Houghton is hoorbaar een kind van de Londense scene waarin hiphop, jazz en jungle samenvloeien. Hij speelt onder meer bij gelijkgestemden als Tom Misch, Loyle Carner en Celeste.
In een een-tweetje tussen de drummer en Alfa Mist op toetsen wordt duidelijk hoezeer ze uit hetzelfde vaatje tappen. De jazzy improvisatie van beiden komen na een paar korte maten telkens terug op een herkenbare basisbeat, houvast voor de luisteraar, maar net niet volledig te doorgronden.
Alfa Mist speelt 29 januari in Doornroosje, Nijmegen en 30 januari in Paard, Den Haag.
Elke donderdag de mooiste verhalen over kunst en cultuur: interviews, recensies en achtergronden
Source: NRC