Bijna zes jaar na aanvang van de coronapandemie zijn ruim vijftienduizend postcovidpatiënten zo ernstig ziek dat ze geheel of gedeeltelijk arbeidsongeschikt zijn verklaard. Dat blijkt uit cijfers die het UWV aan de Volkskrant heeft verstrekt.
is wetenschapsredacteur van de Volkskrant en schrijft over gezondheid.
De zorg voor deze groep patiënten schiet ernstig tekort en daarom trekt de provincie Noord-Brabant, samen met regionale gemeenten, nu zelf geld uit voor een behandelcentrum. De ontoereikende zorg is een van de onderwerpen die donderdagavond aan bod komen in het langverwachte Kamerdebat over postcovid.
C-support, de organisatie die postcovidpatiënten ondersteunt, krijgt daar volgend jaar geen geld meer voor van het ministerie. Patiënten moeten dan bij de reguliere zorg aankloppen, schreef minister van Volksgezondheid Jan Anthonie Bruijn twee maanden geleden in een Kamerbrief.
De vrees bestaat dat patiënten dan aan hun lot worden overgelaten. Huisartsen weten vaak niet hoe ze met de ernstig zieke patiënten moeten omgaan en paramedische zorg wordt niet meer vergoed. Voor de academische poliklinieken, die sinds ruim een jaar bestaan en waar slechts een fractie van de patiënten terechtkan, stopt de financiering eind dit jaar.
‘Het ministerie blijft wegkijken en dat is gekmakend en eigenlijk onacceptabel’, zegt Wink de Boer, internist en maag-darm-leverarts in ziekenhuis Bernhoven in Uden. ‘Er is voor deze patiënten een landingsplek nodig waar ze serieus worden genomen en waar een toegewijd team ze kan helpen. Ook al kunnen we patiënten nog niet genezen, we hebben veel mogelijkheden om ze te begeleiden naar een beter leven. Daar is zo’n waanzinnige behoefte aan.’
De Boer heeft samen met andere artsen vergevorderde plannen voor een landelijk centrum voor alle patiënten met een post-acute infectieziekte (PAIS). Experts zijn het erover eens dat er een grote overlap zit tussen postcovid en andere aandoeningen die zijn ontstaan door een virus of bacterie, zoals het Q-koortsvermoeidheidssyndroom (QVS), pfeiffer en ME/CVS.
De financiering van die PAIS-kliniek loopt echter spaak, landelijke steun blijft uit. ‘Iedereen wacht en wijst naar elkaar’, zei de Bossche wethouder Pieter Paul Slikker eerder tijdens een conferentie op het Brabantse provinciehuis. ‘Als een instelling zorg aan postcovidpatiënten wil bieden, wordt andere zorg verdrongen’, verduidelijkt De Boer. ‘Overal gelden budgetplafonds. Daarom gebeurt er niets.’
De provincie Noord-Brabant, zwaar getroffen door zowel corona als de Q-koorts, heeft daarom onlangs besloten om alvast twee ton te investeren. Er komt een kwartiermaker, vertelt de provinciewoordvoerder, die met alle betrokken partijen gaat overleggen. Brabantse gemeenten hebben gezamenlijk nog een ton bijgelegd.
De Boer wijst erop dat het hoge aantal patiënten behalve persoonlijk leed ook grote economische gevolgen heeft. Ruim achttienhonderd patiënten met ME/CVS (het chronisch vermoeidheidssyndroom) krijgen een WIA-uitkering, zo blijkt uit de UWV-cijfers. Datzelfde geldt voor ruim vierhonderd patiënten met QVS, lyme en pfeiffer. Gevoegd bij de ruim vijftienduizend WIA-uitkeringen voor postcovidpatiënten kost dat de schatkist jaarlijks een paar honderd miljoen euro, becijferde verzekeringsarts en jurist Jim Faas eerder in de Volkskrant.
De werkelijke ziektelast ligt een stuk hoger, want lang niet iedereen die arbeidsongeschikt raakt, komt in aanmerking voor inkomensondersteuning. Naar schatting honderdduizend Nederlanders kampen met ernstige postcovidklachten, zo’n 1.500 patiënten hebben het Q-koortsvermoeidheidssyndroom en zo’n dertigduizend mensen ME/CVS.
Patiëntenorganisaties hebben grote kritiek op het ontbreken van langetermijnbeleid. Voor ME/CVS is er na jaren eindelijk een onderzoeksprogramma, maar de budgetten voor onderzoek naar postcovid dreigen op te raken, waardoor belangrijke kennis verloren gaat.
Wilt u belangrijke informatie delen?
Mail naar tips@volkskrant.nl of kijk op onze tippagina.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant